28-07-14

Miet Smet en Tomorrowland

Tomorrowland

 

Miet Smet heeft zich een storm van jeugdig protest op de hals gehaald door te verklaren dat de studenten wel een hoger inschrijvingsgeld kunnen betalen als ze zich een Tomorrowland kunnen veroorloven.

Ten dele heeft ze gelijk: ook ik vind dat de studie moet prevaleren en het geld dat men via allerlei studentenjobs bijeen spaart voor festivals, zou in de eerste plaats naar de studie moeten gaan.

Ze heeft ongelijk omdat haar uitlating ongedifferentieerd is of toch zo wordt weergegeven in de media. Je hebt namelijk studenten die zich noch het ene noch het andere kunnen permitteren: geen hoger inschrijvingsgeld en geen festivals. Want tot nog toe hebben we niets gehoord over een eventuele verhoging van de studiebeurzen die gerelateerd zijn aan het inkomen van de ouders (in theorie althans, want gefoefel  naar Belgische gewoonte is nooit uit te sluiten).

Daarnaast is er het fenomeen van het downloaden dat ervoor zorgt dat groepen steeds meer moeten vragen voor een optreden omdat ze aan de verkoop van hun werk nog weinig overhouden. Voor zover ik er iets van begrijp, is dat de belangrijkste reden waarom festivals zo exorbitant duur zijn geworden.

Om terug te keren tot de studiekosten waaronder het inschrijvingsgeld: ter wille van de sociale emancipatie moeten die voor iedereen betaalbaar blijven – eventueel door het toekennen van ernstige studiebeurzen. Intellectuele drempels moeten behouden blijven, de financiële moeten weg.

Eigenlijk is dit een mooi voorbeeldje van de werkwijze van de rechtse Vlaamse regering: de belastingen worden zogezegd niet verhoogd maar voor alles zal meer moeten worden betaald.

Naar mijn smaak is dit boerenbedrog en zelfs laf te noemen want op deze manier kan men blijven uithalen naar de ‘rode belastingenregeringen’ terwijl men zelf bijna ongemerkt het leven duurder maakt.

de haan 28 jul. 14

13:13 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Ardêche

retour à l’Ardêche

 

een foto van hoelang geleden,

ze staat voor een holte, een bres

in een burcht, haar rug heeft de booglijn

van Art Nouveau, een Arabisch geschrift

 – op haar tenen staat ze om de hoogte

te raken, de afgebrokkelde muur

 

onder haar golft de Provence,

een zijrivier van de Ardêche gulpt

over de hindernis van een rots,

een boomstam verspert bijna

het water, je zag er een jonge Duitse

naakt naast haar moeder en beide

Arisch van het zuiverste ras

 

je vingert tekent een ruggengraat,

glijdt door de gleuf van billen,

over de satijngladde huid en daarna

in het midden, het weerbarstig struweel

 

in tonen tussen zwart en wit, in bijna

sepia grijzen licht haar lichaam op

in het kader: een vrouw van veertig

en nog steeds een meisje, vergeefs

zoek je een reden waarom je haar

hebt verdiend – misschien om deze

strelende woorden, het hopeloze

 

van jouw blik: terug zou je willen

naar dit aardse onaardse landschap

met de verkruimelde toren alsof

een man is ineengestort voor

een almachtige vrouw, zo stromen

bos en rivier, zo gaat de mistral:

 

het vrouwelijke is overal en waar

je ook ziet, knielt er een man

08:39 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

meerderheid minderheid

meerderheid minderheid

 

Het is al eerder gezegd en geschreven: het peil van een beschaving valt af te leiden uit de manier waarop ze omgaat met haar minderheden. Om die reden kun je niet anders dan Israël een schurkenstaat noemen.

Bovendien is die meerderheid allesbehalve vanzelfsprekend: de recente geschiedenis heeft het zo gewild.

Immers tot voor 1948 waren de Arabieren, en meer bepaald de Palestijnen, de meerderheid op het grondgebied tussen de Middellandse Zee en de Jordaan.

En het moet worden erkend dat de toenmalige meerderheid een Engels voorstel om tot een tweestaten-oplossing te komen van de hand heeft gewezen: de moefti van toen was van mening dat heel het land zijn volk toekwam.

Dankzij een soort guerrillaoorlog, met inbegrip van terroristische aanslagen, is men gekomen tot de staat Israël in 1948. Daarna zijn de Arabische buurlanden roekeloze oorlogen begonnen die uitliepen op smadelijke nederlagen dankzij de militaire overmacht van Israël die ingevoerd werd vanuit de USA. Het Westen, de USA én Europa, stonden erop dat er een joodse staat zou blijven, volgens mij vanuit een historisch schuldgevoel jegens het joodse volk.

Deze oorlogen hebben een stroom van Palestijnse vluchtelingen op gang gebracht zodat de demografische meerderheid is afgekalfd. Israël voerde daarnaast een zeer pientere immigratiepolitiek: al wie jood was of wou worden (Afrikanen zelfs) kon de nationaliteit verkrijgen.

Doelstelling: een demografische meerderheid op het grondgebied verwerven. En onder de financiële en militaire paraplu van het Westen zijn de Israëli daarin geslaagd.

Kortom, de huidige meerderheid is kunstmatig en dat maakt het vraagstuk zo gecompliceerd en zo wanhopig.

Want aan beide zijden heb je fanatici die elke toegeving weigeren. Met de Oslo-akkoorden stond men er dichtbij maar de Israëlische leider van toen, Rabin, werd door een zionistische volksgenoot vermoord. Intussen ging de kolonisatie onverminderd door met de bouw van nederzettingen op Palestijnse gronden. En de vluchtelingen en onteigenden kwamen terecht in de buurlanden of in de openluchtgevangenis van Gaza.

Zolang het debat gedomineerd wordt door zionisten en militante Hamasleden, zal er geen vrede komen. En vooral de zionisten beschikken over propagandakanalen om hun radicalisme voor te stellen als redelijkheid.

Eerlijk gezegd: ik zie de toekomst van dit conflict zeer somber tegemoet. En het is van cruciaal belang omdat het door moslimextremisten wordt aangegrepen als een excuus voor hun misdaden.

Het Westen heeft er dus alle belang bij om werk te maken van een billijke oplossing, hoe lastig dat streven ook mag zijn.

de haan 28 jul. 14

08:02 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-07-14

osmose

osmose

 

zeker, het is het zout der aarde

dat ons te samen drijft, de treurnis

van amoeben, hun vreugde van

gedachteloos verenigd zijn

 

wie nadert zo nabij dat huiden

doorlaatbaar om hun aders

staan, verbonden vaten

de schedels, vol en leger

om de beurt

 

dit verlangen uit een onheuglijk

verleden verscheurt alsof we ons

met oude lappen omhangen,

de gaten verstoppen van een

versleten frak – bedelaars

die ooit dineerden aan een

tafel van weelde, eregasten

in het vorstelijk onderkomen

van een vrouw

 

toen ontstonden onze dromen

van osmose: we lopen vol

en hozen terwijl we weten

van een zee, het samen

zalig ten onder gaan

 

in een slaap van zout en water,

het stromen dat van een grotere nood

naar een mindere gaat, het komt aan,

keert weer, beweegt eenparig:

we zijn zoals ooit amoeben

die doorgelaten behoren tot het

geheugen van één huid, uiteindelijk

het lijfsbehoud verloren

09:50 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bonn

Bonn war ganz gemütlich – eine Trilogie

 

II

das Obst

 

zij draagt haar borsten

als vruchten op een schotel,

recht haar rug alsof ze

een heiligdom schraagt

 

in de dadels van haar ogen

doezelt een sultan vadsig

op zijn divan, droomt

van bomen in een tuin

op de maan – en jij

 

zijn eunuch leunt op een ladder

begint de klim in het trillende

licht, voelt al eer je weer

beneden bent het kromzwaard

op je keel: een onderdaan  droomt

van verdrijving en zondeval

07:26 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-07-14

handvest Hamas

het handvest van Hamas

 

Er wordt gezegd dat Hamas de vernietiging van Israël nastreeft en dat blijkt ook uit hun handvest.

Doch die tekst dateert uit 1988 en is dus een reactie of gevolg en geen oorzaak van de opeenvolgende conflicten. En het is zeker geen excuus voor al die burgerdoden onder wie vooral vrouwen en kinderen: denk aan de voetballende jongens op het strand die vanuit een schip werden doodgeschoten.

Ik zeg dit in alle duidelijkheid: wie dit feit probeert goed te praten is een crapuul.

Het handvest  baseert zich op de koran en is net als dat heilig genoemde boek erg dubbel: het is oorlogszuchtig en het is sterk sociaal bewogen.

Maar in een merkwaardig artikel staat expliciet dat  er in het nagestreefde islamitische kalifaat ruimte zal zijn voor christenen en joden.

De oplossing is volgens mij niet de liquidatie van Hamas die door de zionisten wordt beoogd: bij elk burgerslachtoffer stijgt hun populariteit en elke aanval vanuit de joodse staat kweekt een nieuwe generatie van jodenhaters. Dit is een straatje zonder einde tenzij  de zionisten slagen in een totale genocide.

Naar mijn mening komt het erop aan vooral de populariteit van de militante vleugel van Hamas te verminderen tot de hele beweging een rariteit wordt en ongevaarlijk voor de Israëlische burgers.

Dit kan enkel bereikt worden door een rechtvaardige tweestaten-oplossing waarbij een leefbare Palestijnse staat wordt gecreëerd. En leefbaar wil zeggen dat men er kan leven in waardigheid en voldoende welvaart.

Eerste stap: maak een einde aan de openluchtgevangenis van de Gazastrook. Breng enige ‘normaliteit’ in het bestaan van de Palestijnen. En hou de zionisten onder controle: stop de kolonisatie door nederzettingen. Dit is een noodzakelijk begin.

de haan 26 jul. 14

22:57 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

chips op de buik

chips op de buik

 

wat hebben wij ermee te maken,

tiert hij en tuurt verder naar

een spelprogramma

een zakje chips op de buik

 

ach, wat baten kaars en bril

als men zich liever verlustigt

aan een vrouwenbil

 

wie met zijn luie zetel

is vergroeid die krijg je

nooit bewogen: voor de wereld

sluit hij de ogen en bier

hijsen is voor de echte kerel

08:54 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

zeegezicht

zeegezicht

- bij een foto van Titus -

 

leve het avondlicht

dat donkere wolken

aan flarden haalt

en een dubbele branding

witter maakt

 

zie het vlekkerig water

tussen de kragen van schuim

waar kreeftjes en garnalen

krioelen en paren

 

dit avondlicht: het is de bevrijder

van een stad die alle poorten opent

en de bewoners ontsluiten alle ramen

 

het is maar een zeegezicht bij laag water

maar het licht flitst als loodwit

in de ogen van een geschilderd meisje

 

je hebt het lief: dit waterschap, het rolt

aan land zoals koetsen met flambouwen

halt houden bij een kasteel

waar alle luchters branden

 

het meisje treedt naar buiten: gezicht

en handen van albast, doorschijnend

naakt onder fluweel

07:36 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-07-14

Terzake

walgen met Terzake

 

De redactie van Terzake had voor deze vrijdagavond iets leuks bedacht: ze nodigde een Nederlandse jood uit die nog geregeld naar Israël trekt. (Let wel: niet naar de Palestijnse gebieden waar zijn ogen misschien zouden kunnen opengaan.)

Mijn eerste kritiek betreft de houding van interviewster Kathleen Cools: geen enkele keer heeft ze gevraagd naar de persoonlijke invalshoek van deze jongeman. Is hij een zionist, gelooft ook hij dat het hele grondgebied de joden van godswege toekomt?

De man beweerde twee zaken waarvan ik steil achterover val. Ten eerste zei hij dat Israël niets te maken wil hebben met Gaza. Wie maakt dan van dit lapje grond de dichtstbevolkte openluchtgevangenis ter wereld?

Ten tweede waagde hij het om CNN en de hele Amerikaanse pers ‘objectiever’ te noemen dan de hij het om CNN en de hele Amerikaanse pers 'apje grond de dichtstbevolkte openluchtgevagenis ter wereld.nlijkee Belgische en bij uitbreiding de Europese: weet die man dan niet wie de eigenaars zijn of de hoofdaandeelhouders van de Amerikaanse media?

Volgens deze jonge jood is er maar één probleem: het geweld en de gewelddadige intenties van Hamas. Snapt ie dan werkelijk niet dat deze acties slechts een gevolg zijn en geen oorzaak – hoezeer ik ze persoonlijk ook afkeur.

Dit interview maakte mij razend en uiterst gedeprimeerd: hoe kunnen we ooit een rechtvaardige diplomatieke oplossing verwachten als deze man representatief is voor zijn volk?

De feiten spreken voor zich: kijk naar het aantal doden en gewonden en kijk naar wie ze zijn.

Zelfs VN-secretaris-generaal Ban Ki Moon heeft zijn verontwaardiging al uitgeschreeuwd: is hij ook een handlanger van Hamas?

de haan 25 jul. 14

21:01 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

op zoek

op zoek naar de waarheid

 

Een van de meest fundamentele vragen in het Joods-Palestijns conflict is natuurlijk deze: wanneer behoort een grondgebied toe aan een bepaald volk?

Aartsvader Abraham kwam uit Noord-Irak – volgens de bijbel – en kan dus beschouwd worden als de eerste kolonisator. Verder leest ons Oude Testament (en dat stemt grotendeels overeen met de Thora) als een opeenvolging van oorlogen met het koninkrijk van David als joods hoogtepunt. Daarna volgden verscheidene ballingschappen met de Babylonische en de Egyptische als belangrijkste.

Kortom, het is onzin om te beweren dat het grondgebied altijd aan de Israëlieten heeft toebehoord.

Ten tijde van Christus waren de Romeinen er de baas en die hebben rond 70 de Tempel in Jeruzalem verwoest waarop de meeste joden weggevlucht zijn naar de diaspora in Europa en in Noord-Afrika en het Midden-Oosten.

Tot de komst van de eerste Europese pioniers (rond 1880) was de overgrote meerderheid dus Arabisch. Die hadden aanvankelijk weinig conflicten met hun joodse buren, integendeel: soms werden vriendschappen gesloten getuige de werken van onder meer Meir Shalev (een meesterlijke joodse auteur nota bene). Deze immigranten voerden sociale projecten door geïnspireerd door hun ervaringen in de toenmalige Sovjetunie. De ware toevloed kwam er pas door de terreur van de nazi’s.

De omringende landen hebben het Zionisme ervaren als een bedreiging en voerden oorlogen (vooral rond 1948 en daarna) die zij roemloos verloren.

Dit is maar een ruwe historische schets maar ik hoop dat hij volstaat om het probleem te verduidelijken. We blijven dus zitten met die basisvraag: wie heeft recht op dat grondgebied? Hoelang moet je daar wonen om dat recht te claimen.

Naar mijn mening hebben de Joden weinig recht op deze claim tenzij ze er hun god bijhalen die hen dit land zou beloofd hebben.

Maar met deze zionistische opvatting eindigen alle discussies: het geloof is een irrationeel gegeven en daarmee kan je geen rationele onderhandelingen voeren.

Zoals eerder gezegd: we hebben nuchtere en moedige Israëlische leiders nodig die de zionisten een halt toeroepen en oprecht streven naar twee leefbare staten.

Dit streven is zeer urgent omdat er een nieuw probleem is opgedoken: het schaarse drinkwater. De joodse kolonisten vertonen de neiging om al het water voor zichzelf op te eisen, daartoe zouden ze waterlopen omleiden en dat is de meest efficiënte manier om de Palestijnen definitief te verjagen.

Sta me toe te zeggen dat dit het cynisme ten top is.

de haan 25 jul. 14

13:04 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Aardenburg

Aardenburg, een eerste impressie

 

vesting van houvast

midden kreken, polderwegen

waar je rondfietst als een gast

 

mij is bijgebleven:

de nette straten

om de uitgeklede kerk;

het immense zwijgen:

al wie leeft is naa:

;

een gast

r z’n werk

 

gele borden en plakkaten

van huisjes te koop:

niet voor ruige gozers

met dukaten,

doch welgekomen

al wie bij de loop wil horen

van haar trage getijden

 

o deze vesting van houvast

behoeft noch beeld noch schilderdoek

alleen de dunne bladzijden

van een gebedenboek

 

en toch wil ze niet vermijden

dat kinderen die van goede zeden

nog alles moeten leren

in haar oude stenen

hun gedroomde tekens graveren

08:47 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Proust

‘haar aanslag leek me …

- …als de geur van de trap (…) een oneindig hogere wereld’. Marcel Proust –

 

wanneer het donker wordt

onder de bomen komt zij

de trap af, een geur

van bedoomde bloemen

 

crêpe de Chine om haar

marmeren huid, het albast

van haar pols met roze

doorschoten: aan de piano

straks de menigvuldige

hals van flamingo’s

 

het zal een sonate zijn, weemoedig

als haar ogen, haar lach: haar hart

is anders, licht als het weefsel

om haar huid

 

de jongen luistert betoverd:

zij is de moeder, bron en bedding

van het wonder in zijn dromerij

 

het huis, de kamers die verdwalen

in kamers, de binnentrap: om zoveel winding

moet een centrum bestaan, een gloed

die al wat leeft en het levenloze

doordringt, zijn opwinding

 

die hem koortsig maakt, kan niet

zonder reden: zij luistert naast hem

naar die vogels van polsen

nu het donker wordt onder de bomen

 

en neen, de onttovering komt

niet eens voor in de herinnering:

als een bedoomde lelie op het water

’s nachts, drijft een oude vertrouwdheid

roerloos in zijn droom

08:21 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Abicht in De Morgen

Ludo Abicht in De Morgen

 

Ludo Abicht is van oordeel dat we slechts recht van spreken hebben wanneer we ook de aanvallen van de militante Hamas veroordelen. Als je zijn redenering doortrekt dan moeten we ook het Belgisch verzet tegen de Duitse bezetter afkeuren want dit is de kern van de zaak: Israël gedraagt zich als een kolonisator en bezetter van Palestijns grondgebied. Dagelijks wordt het Palestijnse volk vernederd, mishandeld en zelfs beschoten.

De aanvallen van Hamas zie ik als wanhoopsdaden: ze zijn crimineel te noemen omdat ze totaal contraproductief zijn, ze brengen de eigen bevolking veel meer schade toe dan het Israëlische leger.

Abicht zou beter oproepen tot een algemene boycot van Israël zolang deze bezetting doorgaat.

Wat we nodig hebben zijn zeer moedige en wijze joodse politici die oprecht streven naar een tweestaten-oplossing  waarbij het natuurlijk moet gaan om een leefbare Palestijnse staat.

Merkwaardig historisch detail: toen het Apartheidsregime in Zuid-Afrika werd geboycot, veegde Israël daar vierkant zijn voeten aan door wapens te blijven leveren. Dit zegt veel over het moreel besef van de joodse staat.

Tot slot: bij zo’n ongelijk conflict is het niet meer dan normaal dat onze sympathie in de eerste plaats uitgaat naar de zwakste partij, zeker als wij zelf beseffen dat we betrokken partij zijn om twee redenen. Via onze steun aan dat regime op politiek, economisch en cultureel gebied, en omdat deze staat het gevolg is van eeuwenlange jodenvervolging op ons continent. Maar een historisch schuldgevoel mag ons niet blind maken voor de gruwelijke feiten die door de zionisten worden gepleegd.

 de haan 25 jul. 14

08:11 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-07-14

verheugend

verheugend

 

In DM van deze donderdag staat een oproep om Israël een wapenembargo op te leggen. Deze oproep is onder meer ondertekend door de Zuid-Afrikaanse bisschop Desmond Tutu die Israël vergelijkt met het Apartheidsregime in zijn eigen land.

Ik vind het verheugend dat een aantal internationale beroemdheden deze oproep mede ondertekend hebben. Al maak ik me weinig illusies: de zakelijke belangen gaan voor en ook die van de geopolitiek waarbij Israël gezien wordt als een Westers bolwerk tegen gevaarlijk geachte Arabische buurlanden.

Waarbij ‘men’ uit het oog verliest dat alle Westerse waarden door Israël worden verkracht. En ‘men’ zijn onze Amerikaanse en Europese leiders en opiniemakers.

Doch een kinderhand is blij met een dode mus, luidt het Vlaamse gezegde. Laten we daarom al blij zijn met de ‘outing’ van Desmond Tutu en zijn volgelingen.

de haan 24 jul. 14

13:11 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bourgeois I

Bourgeois I

 

Als inleiding: Geert Bourgeois heeft het ver geschopt, hij komt van leider van een eenmanspartijtje naar minister-president van Vlaanderen – ik lust de man niet maar il faut le faire.

Wat we in de krant (DM) te lezen krijgen over het Vlaamse regeerakkoord is nog te onduidelijk of dubbelzinnig om er definitieve conclusies uit af te leiden. Een ruk naar rechts zal het alleszins zijn, maar daar heeft een meerderheid voor gekozen.

Ik haal er toch enkele ‘details’ uit. Deze nieuwe regering wil komaf maken met de gratis-politiek van Steve Stevaert: ook 65-plussers zullen voortaan moeten betalen voor de bus of de tram van De Lijn.

Wat mij hieraan stoort zijn twee dingen: in de strijd tegen de files en de luchtvervuiling moet het gebruik van het openbaar vervoer juist worden gestimuleerd en niet duurder gemaakt. En ik heb principieel een hekel aan lineaire maatregelen: de ene gepensioneerde is de andere niet, meebetalen is voor de ene geen enkel probleem, voor de schrale pensioentjes is het een handicap.

Ik vind dat prijsverhogingen en ook ondersteuningen altijd inkomensgerelateerd moeten zijn.

Dat tweede brengt mij bij het kindergeld: dat zal voor elk kind gelijk zijn volgens het principe dat ieder kind gelijke rechten heeft. In theorie een mooi principe, in de feiten niet want de kindertoeslag is altijd een aanvulling bij het gezinsinkomen. Bovendien zou men deze toeslag beter kaderen in een gezinspolitiek die gericht is op geboortebeperking. Net zoals Etienne Vermeersch maak ik hier een stokpaardje van: er zijn te veel mensen op deze aardkloot.

Ten derde merk ik dat het inschrijvingsgeld aan onze hogescholen en universiteiten wordt verhoogd: zullen de studiebeurzen mee stijgen? Weerom het zelfde bezwaar: dit is een lineaire maatregel en daarom onrechtvaardig tenzij hij wordt gecompenseerd door een verhoogde studiebeurs en dat weten we nog niet.

Ik zie in dit akkoord een verschuiving richting de USA: de verzorgingsstaat wordt ondergraven of er wordt op beknibbeld. Eens zien of de meerderheid van de kiezers over 5 jaar nog gelukkig zal zijn met haar keuze.

 de haan 24 jul. 14

10:37 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

moeder van de hele wereld

à ma belle soeur

 

zou een mooie zus dan rimpels

krijgen van een oude broer:

hoor hem zwijgen zoals een boom

omdat de aarde slaapt

 

hij moet met wortels in het donker

staan, de duisternis inzuigen

ze uitzingen in licht, obsidiaan

dat licht en duister is

 

hij moet met woorden

door de sloppen gaan

waar de ratten heersen, de mens

een zak is waarin ze broeden

 

hij moet het dwaas vermoeden dragen

van een lichtere buurt, een wereld

waarin de meisjes openstaan

als magnolia’s in de nacht: het wit

van zijden sterren, het vlezige

van een eetbaar blad

 

men kan niet moeder van de hele wereld

zijn: wie zuiver zingt, die zingt van pijn -

hoor de moede tonen van Schuberts cello,

het onderaardse donker van een alt

in Mahlers Lied der Aarde

 

blijf uit de schaduw van je oude broer, zoek

het licht op: de woorden die als tegels liggen

op een onbegaanbaar pad – wie blijft spreken

heeft het ergste al gehad: de vrees

dat de aarde nooit meer zal ontwaken,

de oneetbare leegte van een blad

 

moet een mooie zus daarom dan

rimpels krijgen: alleen een godheid

kan moeder van de hele wereld zijn

07:50 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-07-14

Hamse gedichten

 

Hamse Gedichten

 

 

 

Het nieuwe boek ‘Hamse Gedichten en Drie Verhalen’ is nog altijd te koop tegen 25 euro. BPost vraagt 8 euro voor de verzending Het komen afhalen is dus merkelijk goedkoper: altijd welkom.

 

Gelieve bij bestelling het juiste bedrag over te schrijven op

 

IBAN BE22 0000 5192 8847

 

Dank bij vo000 5192 8847

 

t juiste bedrag over te schrijven op

 

elijk goedkoper: altijd welkom.

 

orbaat.

 

13:25 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

soorten cynisme

over soorten cynisme

 

Mijn trouwe lezer Antwan K. betoogt terecht dat cynisme ook een vorm van humor kan zijn: ik maak er zelf wel eens gebruik van – indien niet in mijn geschriften dan zeker in mijn gesprekken.

Met dit cynisme moeten we vrede nemen: het kan de vermomming zijn van een diepe kwetsuur of een zware ontgoocheling.

Wat ik echter niet kan aanvaarden is het cynisme dat een uiting is van pure onverschilligheid of afstomping. Simpel gezegd komt het dan neer op : ‘laat mijn kop gerust’. De bezorgde of geëngageerde betekent in datageerde betekent in  dan neer op : 't cynisme dat een uiting is van pure onverschilligheid of afstomping.cheling.

ruik van -  geval voor de cynicus een storend insect dat moet verpletterd worden.

Ten gronde is dit cynisme loutere zelfzucht in zijn bruutste vorm: het zal de spot drijven met alles wat de andere heilig is. Omdat het zelf niets heeft wat het als heilig ervaart tenzij de eigen navel.

Deze cynici leven met een leegte in zich en zijn daarin verwant aan de psychopaten. Vergeefs zal je bij hen zoeken naar enig mededogen of enige vorm van empathie tenzij misschien met het eigen gezin en het eigen huisdier.

Lees de publicaties van Amnesty International en je wordt geconfronteerd met beulen of folteraars die hun misdaden beleven als een nine-to-five-job. Na de gruwelijkste feiten gaan ze thuis aan tafel, bidden tot hun god en spelen daarna met de hond.

Dit is geen humor meer en geen zelfbescherming: dit is emotionele en spirituele leegte, een afwezigheid van beschaving en van menselijkheid.

Hoe men daartoe gekomen is dat is een andere kwestie: net als bij de psychopaat kan het gaan om zware mishandelingen of emotionele verwaarlozing tijdens de jeugd. En zeker zal indoctrinatie meespelen: het systematisch aangeleerd krijgen dat de andere waardeloos is, een object dat men ongestraft en naar hartenlust kan vernietigen of zwaar beschadigen.

Besluit: laten we ruimte vrij houden voor het cynisme als humor of als literair stijlkenmerk, maar het cynisme als afstomping moeten we afweren of bestrijden.

de haan 23 jul. 14

12:41 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rik van Looy

Rik van Looy

 

Hans Vandeweghe betoogt terecht (in DM) dat Rik van Looy – na Merckx – de beste Belgische wielrenner is geweest. Maar Hans kijkt alleen naar het palmares.

Naar mijn smaak verliest hij het belangrijkste uit het oog: het temperament en de aanvalsdrift van de Keizer van Herentals.

Van Looy heeft veel wedstrijden gewonnen maar nog meer verloren omdat hij koerste zonder overleg: als hij zijn benen voelde kriebelen dan moest hij ten aanval trekken.

Dat is de ware reden waarom hij mijn jeugdidool is geweest en waarom ik nog altijd een boontje heb voor de mens.

In feite was van Looy een Merckx avant la lettre maar hij had niet de fond of het uithoudingsvermogen van de Kannibaal. Dat deerde hem niet om gelijkaardig te koersen.

Een groot kampioen moet ook durven te verliezen.

, de haan 23 jul. 14

11:51 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Du van Peter Maffay

fotootje

- soundtrack: Du van Peter Maffay –

 

een kleine wagen op de grote heide

een rode motorkap

een gebronsde dij

 

haren waaien een gezicht

in twee, zoenen de paarse

bloemknop van een tepel

 

haar schoolse schrift bleef

sinds die zomermaand

‘for ever yours’

met o’s als bruine ogen

 

zij was de eerste:

een naam die begon

als een oude godennaam en rijmde

op wouden zonder toegang

 

toen kwam oktober

de afgunst van kristal

om het zijgen, de zijden

neergang van het dode blad

 

zijn ogen wenden aan de nevel,

zagen helder in de verte

hoe jaarlijks na het smelten  van de winter

de heide haar geheim ontbloot:

 

de resten van een onbekende,

een gehelmde, een kale drager

van een foto in een kogeltas

 

jaar na jaar was de heide

in het laatste van de zomer

een purperen laken

over scherven van kristal

08:01 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-07-14

media en Israël

Media kiezen kant van Israëlische koloniale bezetting

Hoe noemen we iemand die leden van een verzetsbeweging omschrijft als terroristen en de bezetting waartegen die beweging zich verzet continu negeert? Hoe noemen we een media-industrie die mensen moet informeren over onrecht maar in de plaats daarvan de indruk creëert dat slachtoffers van een massaslachting er zelf om vragen?
 
maandag 21 juli 2014
 

20140304 175704

Het vernielde huis in Birzeit waar Moataz Washaha vermoord werd (zie verder in het artikel)
 

Hoe schrijf je als journalist en opiniemaker over een etnische zuivering? Hoe ga je om met een etnische zuivering die voor onze ogen gebeurt met beelden en tweets? Alvast niet door de slachtoffers de schuld te geven of door te zeggen dat het niet de schuld is van de dader dat die beter kan mikken dan zijn slachtoffers.

Hoe omschrijf ik het best media die betogingen tegen een massaslachting en koloniale bezetting van een land harder bekritiseren dan die massaslachting en bezetting zelf?

Deze tekst gaat over wat onze media zeggen over intussen 500 vermoorde Palestijnen en 3150 gewonden in de Gazastrook en over onze steun aan deze slachtoffers.

Ik lees telkens met grote verbazing dat Israël het recht heeft op zelfverdediging. In mainstream media krijgen lezers niet mee dat de staat Israël het gevolg is van een verdrijving van een volk vanaf 1948. Dat de helft van de oorspronkelijke bevolking al weggejaagd is. En dat die verdrijving gaat om 80 procent van de Palestijnse bevolking van het gebied dat nu 'Israël' genoemd wordt. We krijgen in die media zelden info over het recht op terugkeer van alle Palestijnse vluchtelingen.

Met even grote verbazing zie ik hoe media de Israëlische propaganda overnemen en zeggen dat Hamas de aanvallen van Israël zelf uitlokt. Een selectie uit de pro-Israël framing:

Op 15 juli spreekt Robin Ramaekers op VTM Nieuws over het leed in Gaza om kort daarna te beweren dat Hamas geen enkel akkoord met Israël wil omdat het Israël van de kaart zou willen vegen.

Koen Vidal schrijft in de Morgen van 12 juli het volgende: “Hamas vindt de vele doden onder zijn eigen burgers blijkbaar geen reden om de aanvallen met zelfgemaakte raketten op Israëlische steden en dorpen te staken.”

De Standaard online op 18 juli informeert ons op deze wijze: “De Israëlische premier Benjamin Netanyahu gaf donderdagavond - enkele uren na het aflopen van een vijf uren durend staakt-het-vuren tussen Israël en de radicaal-islamitische Hamas - het bevel voor een grondoffensief in Gaza..”

Hamas krijgt per se 'radicaal-islamitisch' als beschrijving. Bij Israël staat er niets en lijkt het op een normale staat en geen koloniale bezettings- of terreurstaat.

Hamas is pragmatisch

Hamas is een van de Palestijnse verzetsgroepen en is eigenlijk pragmatisch. Deze groep vraagt immers net als de andere Palestijnse organisaties geen terugkeer naar de grenzen van Palestina van 1948, maar wel naar die van 1967. Daarmee vraagt het ook niet meer dan hetgeen door de VN werd bepaald. Waarom doen media dan alsof Palestijnen onredelijk zijn en een misdaad begaan als ze raketten afvuren op een bezetter die elke poging tot geweldloos verzet onmogelijk maakt?

Voor onze media is het 'radicaal' om te vragen dat je de invoer van grondstoffen voor gebouwen, voedsel, drank en medicijnen niet moeilijk en zelfs onmogelijk maakt. Diezelfde media nemen al te makkelijk de Israëlische propaganda over die zegt dat Hamas niet goed bestuurt en dat de Palestijnse Autoriteit, altijd gehoorzaam aan Israël, dat veel beter zou kunnen doen.

Hoe bestuur je nu op goede wijze een gebied als de invoer van levensmiddelen enkel nog via tunnels kan? En als die tunnels nadien zoals op dit moment het doelwit worden van de bezetter?

De scheve berichtgeving kan niet te wijten zijn aan onwetendheid. Er zijn genoeg bronnen over de Israëlische bezetting van Palestina. Er is ook genoeg tijd geweest om die bronnen te raadplegen. De bezetting duurt sinds 1948. Wie meer dan 10 jaar in media werkt had genoeg tijd om zich te informeren. Die had bijvoorbeeld zeker kunnen lezen dat Hamas geen voorwaarden voor een wapenstilstand heeft afgewezen, maar dat Israël dat al jaren doet.

Ontkenning van een realiteit

De reden voor deze berichtgeving is echter erger dan onwetendheid: een onwil om te erkennen dat er een moordende aanval tegen Palestijnen bezig is en dat de Palestijnen zich daartegen mogen verzetten. Het is de onwil om te erkennen dat dit niet begonnen is met de 3 vermoorde Israëlische tieners. Een geval trouwens waarbij Israël vroeg wist dat ze dood waren en wie de vermoedelijke daders waren maar informatie achterhield om de Israëlische bevolking nog meer op te hitsen.

Het is de ontkenning van een realiteit, namelijk die van Palestijnen die de voorbije jaren iedere dag vermoord en/of onterecht gearresteerd en gefolterd werden, zonder dat (Westerse) media hun publiek correct hierover informeerden.

Het is de onwil om Palestijnen te portretteren op een menswaardige manier, zoals toen niemand van onze media berichtte over hoe de 24-jarige Moataz Washaha op 27 februari van dit jaar vermoord werd door het Israëlische leger in Birzeit. De dagen erna was ik daar in de buurt met een groep uit België en we discussieerden over hoe we over dit geval toch iets in onze Belgische media konden vertellen. Onze pogingen bleken vruchteloos.

Ligt het misschien ook aan het feit dat de Israëlische terreurstaat een erfenis is van het Europees kolonialisme en het Europese antisemitisme? En dat dat laatste een vorm van racisme is die niet behoort tot het verleden, maar nog steeds breed verspreid is onder Europeanen? Worden sommige media liever niet herinnerd aan het verband met de eigen geschiedenis?

Betogen voor Palestina

Voor wie het nog niet duidelijk is: Palestijnen hebben het recht om op elke manier die ze nodig achten hun land en hun levens te verdedigen, met en zonder geweld. Wie anders beweert vraagt slachtoffers om toe te kijken terwijl hun eigen levens en die van hun vrienden en families bedreigd worden. Hoe iemand dit gruwelijk standpunt kan verkondigen zonder schaamte of twijfels is onbegrijpelijk.

En wie solidair is met de slachtoffers heeft het recht om hiervoor op straat te komen in steden overal in de wereld. En dat wordt massaal gedaan. Zoals eergisteren in Brussel waar ik allerlei gezichten zag die regelmatig aanwezig zijn bij demonstraties tegen verschillende vormen van onrecht. Ze staan bij betogingen voor de Syrische bevolking, tegen de wreedheden van Assad. Ze staan bij betogingen voor de vrijlating van Marokkaanse politieke gevangenen in Marokko en tegen het onderdrukkend beleid van koning Mohamed 6.

Ook bij de beelden uit Nederland viel me dit op: dezelfde studenten die protesteerden tegen het plan van Nederlandse politici om met een leenstelsel het studeren in het hoger onderwijs moeilijker te maken voor wie niet rijk is, staan klaar om zich te laten horen tegen het plan van de zionisten om Palestijnen uit te roeien.

Dit is niet toevallig. Het gaat in alle gevallen om onrecht. Alleen hadden ze nu veel meer gezelschap en dat zou reden moeten geven om hoop te zien voor de mensheid.

Maar ook hier toonden media hun lelijkste kant. Een artikel waar enkel geschreven kan worden dat de betoging vreedzaam was komt niet op de eerste tien bladzijden, als het al verschijnt. Kan het gelinkt worden met 'jihadisten', 'isis-aanhangers' of 'antisemitisme' dan maakt het grote kans op de voorpagina.

Dat de enkele 'jihadisten' of antisemieten niet eens welkom waren op een betoging wordt een bijzaak. Media zetten de toon om toekomstige betogers te ontmoedigen en gemeentebesturen het idee te geven om een betoging te verbieden.

Zowel bij ons als in het buitenland komt ook in deze toon de selectieve verontwaardiging tot uiting: het nieuws over hoe de Antwerpse politie zich racistisch gedroeg tegen een zwarte cameraman bij de betoging in Antwerpen kwam niet van de mainstream media maar wel van een vrijwilliger bij de antiracisme organisatie KifKif.

In Frankrijk stonden media te popelen om pro-Palestina betogers te beschuldigen van het aanvallen van synagogen zonder bewijs, terwijl leden van de extreem-rechtse Joodse Defensie Liga (LDJ), ook gekend als terroristen, niet gearresteerd werden ondanks hun gevechten en vernieling van eigendommen onder toezicht van de politie.

Komt dit door de angst voor het kamp van de zionistische lobby waartoe onder meer het tijdschrift Joods Actueel behoort? Laten onze media zich zomaar doen door aanhangers van een racistische ideologie? Misschien moet een sterk en breed pro-Palestina lobby zich dan maar beter organiseren en media overstelpen met mails die ze niet kunnen negeren.

Of misschien zijn betogingen in bij gebouwen van onze media nodig, zoals vorige week gebeurde in Groot-Brittannië waar 5000 betogers de BBC dwongen tot wat zelfreflectieover hoe ze Palestijnen dehumaniseren. Ze herinnerden de BBC ook aan hoe ze de rol van landen als Egypte en de VS voorstellen als neutraal terwijl ze allebei de Israëlische bezetter steunen.

De bezetting in onze supermarkten

Ik spreek liever over 'media' dan over journalisten. Dat onderscheid maak ik met de enkele journalisten in gedachten die het niet eens zijn met de pro-israël framing in hun redactie. Zij die misschien twijfelen voor ze voorstellen om iets over Palestina te schrijven omdat ze hun artikel niet willen zien veranderen in zoveelste cadeau voor onrechtvaardigheid. Maar ondanks dit onderscheid voel ik een walging voor deze media-industrie.

Het zou niet de taak moeten zijn van lezers en kijkers om hun media te informeren over Palestina, maar de situatie is erg. De gemiddelde Belg weet weinig tot niets over een van de duidelijkste vormen van kolonialisme van onze tijd. Hoeveel Belgen hebben in de laatste maanden geleerd Palestijnen in Jeruzalem moeten verhuizen uit hun gebied als ze trouwen met een Palestijn van buiten Jeruzalem? In de wetgeving van deze terreurstaat is alles geoorloofd om de Palestijnen verder te verjagen uit historisch Palestina.

Hoeveel Belgen hebben geleerd dat de betogingen voor Palestina geen 'conflict importeren' zoals vaak gezegd wordt, maar dat de Israëlische bezetting bij ons al geïmporteerd is? Ik heb het dan over de producten van de Israëlische bezetting die we vinden in onze supermarkten, over de banden van onze regeringen met de Israëlische bezetter.

Doen alsof België zonder onze betogingen niet betrokken is bij de oorlog tegen Palestijnen is bedrog. Doen alsof de betogingen een bedreiging zijn voor het vreedzaam samenleven in België is een excuus om te verhinderen dat de betogingen de aandacht vestigen op hoe onze regeringen niets doen om de Israëlische bezetting en terreur te stoppen. En daarom roep ik op om te blijven betogen, om te blijven oproepen tot een boycot van Israël, om onze omgeving te blijven informeren over wat er echt aan de hand is.

Heel misschien zullen onze media dan bijdraaien en hun job doen. Maar daarvoor hoeven we het niet te doen. Wel voor de slachtoffers van de etnische zuivering in Palestina en voor hun nabestaanden.

Hasna Ankal is journalist bij Het Belang van Limburg en redactioneel medewerker bij MO* Magazine en al.arte.magazine. Ze schrijft deze tekst in eigen naam.

20:31 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

revalidatie

revalidatie

 

het lichaam weet, z’n geheugen

heeft onthouden wat het hoofd

is vergeten en waarin het niet

meer gelooft

 

je legt een gevoelloze vinger

op een toets en hoor: ze lijken

elkaar te herkennen, hun aanraking

bezegeld door een akkoord

 

het is zoals wie eens kon fietsen

dit nooit meer verleerd

ondanks een storing in het hoofd,

het brein dat protesteert

 

vertrouw op je lichaam,

op de herinnering van pees en spier:

het hoofd draagt wel een mensennaam

maar uiteindelijk ben je een dier

10:38 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Oblabla

Obama: o blabla

 

Van meet af aan stond ik sceptisch tegenover de eerste zwarte president van de USA. Ik vond (en vind) hem te zeer een acteur, een mooiprater met uitmuntende tekstschrijvers.

Na moeten we erkennen dat de Amerikaanse kiezers het hem niet gemakkelijk hebben gemaakt. Tweemaal verkozen ze een democratische president en tegelijk een uitgesproken rechtse republikeinse meerderheid in het Huis van Afgevaardigden. Zo roep je het immobilisme over je af.

Niettemin houdt zo’n president nog enige beleidsruimte over en kan hij bijvoorbeeld zijn welbespraaktheid aanwenden om zijn bondgenoten te overtuigen  - zoals Israël.

Doch Oblabla blijft het Israëlische recht op zelfverdediging onverkort verdedigen zonder oog te hebben voor het feit dat het hier niet meer gaat om zelfverdediging maar om vergelding volgens het oeroude principe van ‘een oog voor een oog’. Alleen is de proportie danig veranderd: 1 joods mensenleven is er minstens 100 Palestijnse waard. En laten we ons niet blind staren op de doden: er zijn ook de duizenden gewonden en verminkten die maken dat de vloeren van de ziekenhuizen worden herschapen in rivieren van bloed.

Ik voel een grote bewondering van de spoedartsen en verplegers of verpleegsters die daar aan het werk blijven.

De vraag is wanneer Oblabla – en ook onze eigen Europese leiders – de moordmachine een halt gaat toeroepen. Wat betekent: afstappen van economische belangen (zoals de wapenleveringen) en van een geostrategie  die Israël beschouwt als een bolwerk tegen mogelijk gevaar uit de buurlanden.

En zoals eerder gezegd moet er gebroken worden met ons historisch schuldgevoel: de eeuwen en eeuwen van jodenvervolging in Europa met de Holocaust als absoluut dieptepunt.

We mogen niet dulden dat de slachtoffers van toen de beulen van nu zijn geworden.

Er is geen tijd meer voor blabla: concrete actie dringt zich op.

, de haan 22 jul. 14

08:05 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

droom mij

droom mij als je slaapt

 

de slaap nam haar lichaam

in bewaring en rennend

heeft ze het verlaten

lichter dan ooit

 

hierop had ze gewacht: de nacht

kwam neer als een vlag

en ze schoot weg

 

het leek alsof een halsband, een keten

gebroken was en ze eindelijk

zijn kon wat ze wou:

 

rennend voor haar leven

rennend naar het leven

 

men zag haar naakt dansen

op de dauw

06:48 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-07-14

cynisme

cynisme

 

In zijn Kapellekensbaan schrijft LP Boon: ‘de ergste strijd in het leven is die om niet bitter te moeten worden’. Ik vind dat ‘bitter’ moet vervangen worden door ‘cynisch’.

Bitterheid getuigt van een kwetsuur: bittere mensen zijn beschadigde mensen. Het cynisme gaat daaraan voorbij: het is je reinste afstomping, het verlies van alle respect en van elk empathisch vermogen.

Twee voorbeelden. Onze uittredende minister van financiën Koen Geens  is van oordeel dat onze Belgische aandelen in BNP Paribas nog altijd een goeie investering zijn. We weten intussen allemaal wat deze investering rendabel maakt: zaken doen met het moorddadige regime van Soedan.

Obama vindt dat Israël het recht heeft om zich te verdedigen tegen de aanvallen van Hamas en zegt zich zorgen te maken over het stijgend aantal burgerslachtoffers.

Geen woord over de voorgeschiedenis van dit conflict noch over de kern van de zaak (de grondroof en kolonisatie en dagelijkse mishandelingen) en geen enkele intentie om de militaire steun aan Tel Aviv te verminderen.

De militante vleugel van Hamas mag eveneens met de vinger worden gewezen: hun aanvallen met zelf gebricoleerde raketjes zijn contraproductief en niet in het belang van hun eigen volk. Ik ervaar ze als een schreeuw van woede maar daarmee los je geen enkel probleem op. Om die reden, en enkel om die reden, is hun gedrag misdadig te noemen. In het algemeen zie ik het als de katapult van een dol getergd jongetje.

Dit cynisme komt in al zijn vormen dagelijks op ons af, afgewisseld met kookprogramma’s die onderstrepen waar het bij ons om draait: de eigen maag of de eigen navel.

En hier duikt de moeilijkheid op: je wordt er zelf cynisch van want al je strijdmiddelen (het woord, de betoging, de oproep tot sancties door politici) ketsen af op een metersdikke muur van onverschilligheid.  Liever laat men zijn aandacht gaan naar de Rode Duivels of naar de Tour of naar die kookuitzendingen.

Het is verdomd lastig om je geloof in de mensheid te bewaren. En toch is er geen keuze dan ‘hope against hope’: blijven hopen ondanks alle redenen om te wanhopen. Omdat er geen goden of engelen bestaan, moet de ‘redding’ komen van onze eigen diersoort. Steeds in de vooronderstelling dat het behoud van die soort wenselijk is, denk ik soms. Maar dat is defaitisme.

de haan 21 jul. 14

19:54 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

heilig land

heilig?

 

heilig de stad, heilig het land

waar een profeet heeft gelopen?

ach, schuif die leugen aan de kant:

er wordt gehoereerd en bedrogen

 

en bovenal wordt er gesloopt:

een woning en de hoop

 

neen, dit is bezoedelde grond

met overmacht onteigend

en de wereld hield zijn mond:

die keek toe al zwijgend

 

laten we daarom de straat

op gaan in onze eigen steden

ontheiligd is de staat

bekend om z’n  barbaarse zeden

 

van plundering en moord

en zijn muur der schande

we hebben alleen het woord:

gedaan met oog om oog

en een tand voor rovende tanden

10:39 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

ziekenbezoek

ziekenbezoek

 

droef te moede moedigt men

niemand aan: wat zou ik jou,

mijn vriend, verhalen?

 

ook jij hebt de buis in huis

en ook jouw leven blijft verschralen

is dan troost geen maskerade?

 

van namen zullen we gewagen

als Gaza en Passchendale

en spreken  wordt weeklagen 

 

jij hebt nog je Indische fluit

om deze slangen te bezweren:

je had altijd iets van sjamanen

 

doch ik heb de woorden maar

als moorden en onteren

en dat verre beeld van haar

en dan helpt geen redeneren

 

droef te moede moedig ik

jou aan: de dood heeft

jouw bloed verlaten, nu nog

verse moed en je hoort weer

de vogels en hun betere praten

08:02 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Lizaweta

Lizaweta in Aardenburg

 

Lisa, Lizaweta, zo zou je

heten als je geboren was

in Petersburg, bij Newa

en sneeuw, in een forsig

boek van Fjodor D.

 

de naam van mijn moeder

en dan loopt het nooit mis:

ik kroon je tot miss van de avond,

een aardige avond in Aardenburg

 

geelkoper je haar, je huid

van opaal, het licht om je heen

een fluwelen foedraal

 

je speelde viool, een duet

met een cello: speelse

weemoed in een kil gebouw,

een kerk van hervormden

en nergens een werk aan

de wand om zich aan te warmen

 

alleen dat licht  om je hoofd,

de koperen glans, jouw gezicht

een bleke bloem in een vijver

als een grafsteen zo grauw

 

Lisa, Lizaweta, meer hoef ik

niet te weten dan je naam

uit Petersburg nu een viool

vrolijk  aan een klagende cello

weerstaat – nergens een ornaat

tenzij een schijnwerper op

geelkoper, een schim van opaal

 

Lizaweta,  meisje met de naam

van moeder, wil je het weten:

dit is een foedraal, tegen zoveel

schoonheid heeft de tijd, onze

tegenspeler, geen verhaal

07:20 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-07-14

spam

Skynetblogs

 

droef te moede moedig je

niemand aan, tenzij de pletwals,

de bulldozer en de spuwers van granaten

 

je wordt gelezen en dat is

schaamte als je de riposten

leest: het schaamteloos idiote

dat stinkt van eigenwaan

 

en nooit gebeurt het in eigen naam:

steeds houdt de schrijver zich verborgen

alsof die iets hoog te houden heeft

als een faam, een gezicht voor

de spiegel in de morgen

 

laat geen ruimte voor de lafaard

snoer hem de mond:

geen kans dat hij bedaart

maar ruim de drek op die hij verzond

20:44 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

zakkenvullers

zakkenvullers

 

Ik hou niet van de veralgemenende en populistische uitspraak: ‘de politiekers zijn allemaal zakkenvullers’. Het is waar dat enkelen van hen door geldgewin worden gedreven en dat er mechanismen bestaan die deze indruk bevestigen zoals de riante pensioenregeling en gouden handdruk van onze parlementsleden. Maar daar wordt toch al iets aan gedaan: ook zij zullen langer in functie moeten blijven en ‘de oprotpremie’ wordt aanzienlijk verlaagd.

Een ander probleem is natuurlijk dat van het betaalde cumuleren van mandaten: ook dit zou moeten worden ingeperkt.

Niettemin mogen we niet uit het oog verliezen dat er andere drijfveren bestaan: nobele en minder nobele.

Om te beginnen is er het idealisme, het maatschappelijk engagement dat bij een aantal mandatarissen toch duidelijk aanwezig is, vooral in de kleinere partijen zoals Groen en PVDA. Deze mensen willen ten dienste staan of willen een steentje verleggen in de loop van de geschiedenis opdat de wereld, de nabije en de verafgelegen, een betere plek om te leven mag worden.

Ten tweede is er de geldingsdrang: dan gaat het om mensen die graag in de kijker lopen, die graag de baas spelen of een illusie van macht nastreven. Deze geldingsdrang vind je bij cumulards maar ook bij types die geen aanleiding of gelegenheid voorbij laten gaan om erop te springen en zichzelf zo interessant te maken.

Ten derde kan je het hebben over de ijdelheid van types die o zo graag in het zonnetje staan en die naar hoge ambten streven om zoveel mogelijk aandacht naar zich toe te trekken. Ik zou hier allemaal concrete voorbeelden van kunnen geven, doch ik noem geen namen om deze korte beschouwing sereen te houden.

Tot slot is er toch iets raars aan  het populistische gezegde: als je daarvan overtuigd bent, waarom kies je er dan voor? Knorren en morren doe je beter om jezelf als je de verkeerde stem uitbrengt.

de haan 20 jul. 14

11:02 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende