02-09-14

regenweer

regenweer

 

plannen verzuipen: je zou

door de polders racen,

bochten aansnijden als een prof

 

nu blijf je hier gezeten,

poetst een woord op:

het is beduimeld, het is dof

 

je hoofd heeft een schoonmaakster

nodig, liefst een jonge die jou begeert:

weg moet al wat stof is en overbodig,

je wil een kind zijn dat voor het eerst wat leert

 

over letter, lettergreep en woorden:

de  rare afbeelding van taal;

je kent alleen de kreten die smoorden

en het blaffen van staal

 

een racefiets kan je nu gebruiken

om voor even te vergeten:

misschien om in een gracht te stuiken

en verse modder te vreten

09:32 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Israël annexeert

Israël annexeert

Schokkend nieuws uit de joodse staat: 400 hectare Palestijnse grond op de Westbank zal worden ingepalmd ten voordele van zionistische kolonisten.

Wat wil de havikenregering van Tel Aviv daarmee bereiken? Wil zij het gezag van president Abbas totaal ondergraven en Hamas gelijk geven met hun fanatieke opvatting dat enkel de gewapende strijd iets oplevert?

Gelukkig zijn er tegenreacties zoals in de krant Haaretz en vooral bij de Vrede Nu-beweging en zelfs minister  van justitie Tzipi Livni gaat er niet mee akkoord. De grote bondgenoot van Israël, de USA, ‘vraagt’ om van deze plannen af te zien. Geen enkel dreigement. Wat een verschil met de agressieve taal aan het adres van Poetin terwijl het om krek hetzelfde fenomeen gaat, namelijk een annexatie.

Wil Israël de Palestijnen ‘versmachten’ zodat zij uit eigen beweging hun grondgebied verlaten: maak hen het leven onmogelijk en ze zullen wel opkrassen?

Hier gaat het om een zoveelste demonstratie van wat Chomsky heeft genoemd: ‘de arrogantie van de macht’. We kunnen enkel hopen dat de wereldgemeenschap – in casu de machtige landen, ook en vooral de Westerse – hiertegen krachtig protesteert en Israël tot de orde roept.

 de haan 2 sep. 14

07:26 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

lichtvlek

lichtvlek

 

 

de woorden ze komen

als vogels van Hitchcock

ze pikken je schedel open

en vreten het vlees van de noot

 

of ze spinnen je in

met hun kleverige draden

en laten je achter

hun schaduwen fladderen

naar de uitgang het benepen mondje

van de spelonk

 

je geraamte zal blinken

als het wordt gevonden

en je wordt gevonden

wanneer ze al sijpelend komen

zelf laten ze zich alleen omschrijven

zoals een berg wordt omcirkeld

en ergens halverwege

houdt het pad op naar de top

 

soms komen ze achter je staan

en je voelt hun adem versnellen

over de wervels van je nek

een behagen dat beangstigt:

wat moet je ermee aan

je bent toch een ander

een jongen uit de buurt

weten die kerels

hoe hun ding tegen je billen schuurt?

 

ze komen voor een ander

een jongen met jouw naam

je ziet hem ginds verder

al lachend verdwijnen

uit de lichtvlek van het raam


06:36 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-09-14

Pattaya

tsunami

 

 

de poepers van Pattaya

die hebben het leven wel door

tsunami tsunami

het is de naam van een gel

en ze weten waarvoor

 

de meisjes van Pattaya

wijden hun levervlekken

met rozenolie ze balsemen

de dood uit hun knoken en bekken

verbannen hun zonden naar de hel

 

tsunami tsunami

het is de naam van een gel

 

de meisjes van Pattaya

masseren je pens

met hun borstjes en billen:

alles naar wens op je reis

naar de droom voor een spotprijs

wat meer Miestel Puilfect

wat meer would you willen

 

de poepers van Pattaya

verjaren niet meer in hun hemel

het leven gaat door

ze pompen het naar hun piemel

 

tsunami tsunami

het is de naam van een gel

die veegt al het vet

uit je zwemband

die dooft het vuur in de hel

 

de poepers van Pattaya hebben verstand

van de meisjes en de meisjes van hun vel

tsunami tsunami

het is de naam van een gel

19:29 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

stoppen met lesgeven

stoppen met lesgeven

Is het wel alarmerend dat 1 op de 4 jonge leerkrachten uit ons secundair onderwijs er na vijf jaren al de brui aan geeft? Ik ben daar nog niet zo zeker van.

Om te beginnen kan je vragen stellen bij de selectie van de kandidaten: is het onderwijs wel een eerste keuze of komen er in de opleidingen niet te veel studenten binnen die niet echt gemotiveerd zijn?

In de krant worden vier redenen opgesomd voor de uitval: bij enkele kan ik mij iets voorstellen,  met andere ga ik helemaal niet akkoord.

Men haalt aan dat een vaste benoeming te lang uitblijft. Mijn eerste pleidooi gaat dan ook voor jobzekerheid (om de stress te verminderen) maar niet voor het zich vastkleven aan één onderwijsinstelling: mobiliteit kan een goeie zaak zijn en kan zeker inspirerend werken.

Een gebrek aan ondersteuning is ook een klacht die ik met een korreltje zout neem: een minimum aan collegialiteit komt zonder twijfel van pas, maar uiteindelijk draait het toch om persoonlijkheid: wie haar op z’n tanden heeft die is niet zo afhankelijk van ondersteuning, die vindt z’n eigen weggetje wel.

Helemaal onzinnig vind ik de bemerking dat het onderwijs te weinig uitdadingen zou bieden. Dat hangt ervan af of men van directie en inspectie voldoende ademruimte krijgt om zelf initiatieven te ontwikkelen. Zelf heb ik tijdens een loopbaan van meer dan 30 jaar geen enkel schooljaar krek hetzelfde gedaan: er bestaat nu eenmaal een leerplan maar wie inspiratie heeft, kan hier behoorlijk creatief mee omspringen – alweer op voorwaarde dat men daartoe de ruimte krijgt.

Veel ernstiger lijkt me het storend gedrag van onze pubers en jonge adolescenten die steeds onverschilliger of zelfs brutaler worden en daarin dikwijls worden gesteund door hun ouders. Vaak nemen die ouders een houding aan van ‘mijn kind, schoon kind’ en bij een sanctie komen ze de leerkracht of zelfs de directie afdreigen. Eventueel met een advocaat: een vorm van ‘processitis’ die is overgewaaid uit de USA, denk ik. Nogmaals hangt dan veel af van de houding van de directie:  reageert die geïntimideerd of blijft ze op haar strepen staan?

Mijn voorlopig besluit: lesgeven vooronderstelt nog altijd een zekere ‘roeping’ – een ouderwets woord maar het lijkt me wel van toepassing. Men heeft ‘het’ of men heeft ‘het’ niet. In die zin kun je de uitval misschien zelfs als een positief signaal interpreteren: zie het als een uitzuiveringsproces.

Wat geen excuus mag zijn om ernstige gebreken in het systeem niet aan te pakken. Gun de leerkracht de noodzakelijke pedagogische vrijheid, ondersteun indien nodig en laat je niet inpakken door intimiderende ouders.

 de haan 1 sep. 14

06:42 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

naar The Clash

should I stay or should I go – The Clash

- if I go it would be trouble, if I stay it would be double –

 

het gaat uiteindelijk om het kleinste kwaad

er is geen kant aan dan een overkant

waar boten worden opgezogen

door een milde nevel

 

wrevel is blijven: het oponthoud

dat het steken ophoudt

als een gezwollen blaas

 

het gaat om het geringste

de schade die nog net te dragen is

of net niet maar dan met gratie

zoals de naakte beelden schrijden

op Père Lachaise

 

men doet het op de wijze

op het ogenblik

dat de verzoening al voorafgaat

aan de daad

 

het moet om een bevrijding gaan

een ontzet worden uit de ontzetting

de woorden achteraf

voegen er niets aan toe doen er niets van af

 

men is de dagen moe

de pezen van de lenigheid

van het lenigen hebben het opgegeven

al waren ze nog zo getraind

 

vreemd woont men in het eigen vlees

pathos werd pathetisch en eros

al zoveel eerder horror en erreur

 

men is er per malheur

en per slot van reden en rekening

gaat men de weg op van het kleinste kwaad

uiteindelijk meet men de wens aan het feit

en gelaten of voldaan als na zware arbeid

slaat men de maat: à la bonne heure

05:30 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-08-14

pijn alweer

pijn alweer

 

pijn: geen ‘master of war’

wel meester van jouw universum

en er is geen berusten in,

en er is geen berusten in,

sum

rust wil hij niet vergunnen

 

zeker, er bestaat verdoving voor:

je haalt ze bij de apotheker;

maar hij slaat toe tussendoor

en je weerstand wordt weker

 

ga dan maar op wandel

geef het zittend leven op

ga en onderhandel:

ontruim mijn botten en rot op

 

in ruil zal je bewustzijn geven,

een wakende geest

en één troost doet je leven:

een vrouwenhand die even geneest

15:51 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

voor een feministe

voor een dame

 

zie je de perrons, de kaden

vol juichende vrouwen

wanneer hun held vertrekt

of terugkeert beladen met glorie

 

wie zal victorie kraaien,

zwaaiend met zakdoek en bloemen

wie staat vanbinnen in lichterlaaie

en houdt niet op met zoenen

 

geloof me, de verschillen zijn gering:

kerels en kerlinnen in onze middeleeuwen

en de beelden uit Abu Ghraib:

wie voerde een man aan een touwtje

 

wreedheid, oorlogszucht, sadisme

zijn gelijk verdeeld – spreek niet van

geslachten: ze delen beide in de schande

wanneer het kwade ons parten speelt

11:07 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-08-14

de menselijke wreedheid

te korte schets van de menselijke wreedheid

 

Ik heb al meermaals geschreven: inzake wreedheid hebben wij Europeanen niet hoog van de toren te blazen, onze geschiedenis is gedrenkt in het bloed. En men kan dan feiten opsommen als het levend verbranden, het radbraken, onderdompelen in kokende olie en dies meer.

We moeten dus zeer omzichtig zijn als we spreken over de wreedheden die we vandaag waarnemen op andere continenten, in andere samenlevingen. Misschien is het enige juiste besluit dat de mens een wreedaardig zoogdier is.

En verstand helpt niet en scholing evenmin: denk aan de vernuftige wapens die wij hebben ingezet tijdens de twee wereldoorlogen en die heel wat opleiding en intelligentie hebben gevergd.

Ons enig excuus: we hebben blijkbaar iets geleerd uit onze geschiedenis (als we de Balkanoorlogen even buiten beschouwing laten).  In andere landen – Arabisch of Afrikaans – gaat men gewoon door, weze het dan met behulp van wapens die door ons zijn gemaakt en geleverd (en nu reken ik de VS even bij onze traditie).

Ik ben dan ook voorbarig wanneer ik bepaalde feiten als Afrikaans bestempel of als Latijns-Amerikaans of Aziatisch : het gaat in essentie om onze soort.

En dan is de vraag wat beschaafd gedrag mogelijk maakt. Ik denk in de eerste plaats economische ontwikkeling en  het wegwerken van al te grote ongelijkheid qua kansen, inkomen en vorming.

De essentie van beschaving is niet de intelligentie (in moderne wapentuigen zit een verbluffende intelligentie) maar gewetensvorming. Daar heb ik geen pasklare definitie voor maar een kernwoord is zeker de empathie: hoe brengen we jonge mensen het medegevoel bij, het vermogen om zich in te leven in de andere en diens lijden?

Ik ben bijna niet meer in staat om naar het tv-journaal te kijken omdat ik daar verhalen hoor over het eigen gelijk en de onwil om naar de andere te luisteren zoals in de kwestie Oekraïne: sommigen zijn zelfs bereid om een Derde Wereldoorlog te riskeren om hun  eisen binnen te halen. IJdelheid alom.

Kortom, ik ben vandaag in een sombere bui. En dan denk ik aan een onnozel detail: Herman van Rompay wordt hier in De Haan uitgeroepen tot ereburandaag in een sombere bui. En dan denk ik aan een onnozel detail: Herman van Rompay wordt hier in DE Haan uitgerger en geëerd als haikudichter, maar wat heeft die man als politicus concreet bijgedragen aan de vrede en aan het welzijn van de bevolking?

Maar hij is als tweedeverblijver een van de onzen en daar zijn we trots op. En zo vergaat het alle groten der aarde: zolang zij in hun grootsheid stralen, stelt men geen vragen. Domheid is nog geen wreedheid maar maakt ze wel mogelijk. En zelfs intelligente mensen kunnen zeer dom zijn in hun gedrag. ‘Lof der zotheid,’ schreef Erasmus en hij heeft gelijk.

de haan 30 aug. 14

20:25 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Nigeria

vragen over Nigeria

Geen letter in DM vandaag over de gruwelfilm die we gisterenavond te zien kregen in het tv-journaal.

Nigeriaanse soldaten doen met hun tegenstanders van Boko Haram krek hetzelfde als wat deze fanatici doen:  weerloos vastgebonden mensen kelen.

Markant detail: een soldaat werd bij zijn ‘werkzaamheden’ onderbroken door een telefoontje van zijn vrouw of liefje. Wat mij, als gewezen lid van Amnesty International, doet terugdenken aan de beulen van de dictaturen in Zuid-Amerika: ook die beleefden hun folteringen als een nine to five-job.

Vragen in overvloed: zijn deze daders gedrogeerd, of met de kans beschuldigd te worden van racisme, zit de wreedheid in de Afrikaanse genen?

Ik ga voorbij aan de waarschijnlijke inzet van de strijd: de olierijkdom van dit land. Mij interesseert op dit moment de gruwel.

Van de kant van Boko Haram kun je nog zeggen dat het gaat om een doorgeslagen religieus extremisme, maar wat gezegd over deze soldaten?

En alweer zijn wij van het Westen betrokken partij want wij geven steun aan het Nigeriaanse leger.

Het minste wat we dan kunnen doen is voorwaarden stellen: deze daders moeten worden opgepakt en streng veroordeeld.

Fundamenteler is de vraag of we daar überhaupt iets goeds kunnen doen (afgezien van onze eigen oliebelangen veilig te stellen)? De  griezelbeelden van gisteren leren ons dat de ene partij al niet beter is dan de andere. Ik ben meer dan geschokt: ik voel me radeloos want ik zou bij god en de duivel niet weten waar de oplossing zit.

de haan 30 aug. 14

07:39 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

zoals het moest

zoals het moest

 

 

wat gekund had

wat is ervan geworden

 

hoe vaak moet je een puzzel leggen

om te weten hoeveel stukken

zijn verdwenen

 

om te vermoeden wat erop stond

en hoeveel mooier dan op de doos

 

je staart een eerste tekening aan

op een gebroken lei

en ruikt aan een sponsje

de aftershave van de meester

die zei: laat nu eens zien

 

je mag het tonen

wat je hebt gekund

en het is weg

alsof het nooit getekend was

 

je hoort de woorden weer

die je hebt verzwegen

zoals men een melktand bewaart

nu is de luisteraar gekomen

die je al zwijgend aanstaart

in je slaap

 

en slapeloos maak je ongedaan

wat je onschaamteloos hebt nagelaten

 

de luisteraar blijft komen

blijft de trap op gaan

van de afgebroken woning

blijft de kraan dicht draaien

die je weer open liet staan

 

alles is gelopen zoals het moest

en wat niet moet is afgelopen

06:33 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-08-14

de geest

geestigheden

 

 

als men de geest heeft

komt hij verdoven

zoals geestrijk water en

men kan zijn ogen weer geloven

 

men ziet beter

wat onzichtbaar blijft

en wat in en om de kamer leeft

raakt mild beneveld

 

het is de leegte die de geest geeft

loslippig soms

of met trage adem

een golf die vertroost

 

de dingen worden bekleed

met namen uit de mode

een greep naar de macht

die hun schaduwen beramen

 

als men de geest heeft

opent hij ogen die al jaren slapen

hun adem komt als kevers in jouw

nekhaar gekropen

 

men ziet beter

waar de leegte is gebleven

waar de namen staan

als dingen in de kamer

 

als men de geest heeft

komen de lettergrepen

gelijk lieve vingers uit de nevel

en raken je aan

05:15 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-08-14

grenzen aan de tolerantie

grenzen aan de tolerantie

 

Over het schokkende kindermisbruik in Engeland zou ik zeer kort kunnen zijn: deze misdaden dienen door justitie ten strengste worden veroordeeld, wat ook de afkomst van de daders mag wezen.

Iets anders is natuurlijk de aard van die daders: ik hecht een groot belang aan de psychologie en vind dat we altijd moeten proberen om in het hoofd van misdadigers te kijken. Dit om herhaling te voorkomen.

Wat ik lees in de krant wijst erop dat de tolerantie tegenover ingeweken culturen ferm is doorgeslagen naar een weigering om z’n verantwoordelijkheid op te nemen. En dan heb ik het niet over ‘Bobbies’ met een tulband: daar heb ik geen problemen mee. Het gaat in essentie om opvoedingssystemen die niet deugen.

In de betrokken gemeenschappen van Aziatische oorsprong worden de jongens verwend en de meisjes vernederd. Er heerst daar een duidelijke genderongelijkheid die haaks staat op onze (onvolmaakt) geëmancipeerde samenleving. Dat moet eruit. En ik besef ten volle dat zoiets tijd zal vergen en veel pedagogisch geduld.

Tegelijk moet men de haatpredikanten aanpakken die onze cultuur vervloeken als zijnde decadent in die mate dat die vernietigd mag worden en dan nog in de meest kwetsbare groepen: kinderen en meisjes. Er zijn grenzen aan het recht op vrije meningsuiting: dit is een stokpaardje van me. Oproepen tot haat en vijandigheid moeten de mond worden gesnoerd, indien het niet anders kan dan op een repressieve manier. Ik zou er zelfs niets op tegen hebben mochten deze ophitsers teruggestuurd worden naar hun land van herkomst: dat is zeer autoritair, ik weet het, maar deze zaak lijkt me te ernstig voor een ‘softe’ aanpak.

Doch zoals gezegdr hun land van herkomst: dat is zeer autoritair, ik weet het, maar deze zaak lijkt me te ernstig voor een 'ugge verwacht ik als pedagoog het meest van de geleidelijke kracht van onze opvoeding in de scholen en via andere kanalen van beïnvloeding zoals onze media. We moeten blijven geloven in ‘de kracht van de overtuiging’. Tegenover oudere fanatici staat die waarschijnlijk machteloos, maar bij jongeren  moet ze nog kunnen werken.

de haan 28 aug. 14

10:15 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

gelukkig zijn

gelukkig zijn daarvoor zou ik – Raymond van het Groenewoud

 

het geluk is een droom

van een leugen

een mens maakt zich

heel zijn leven wat wijs

 

hij noemt het geluk

en wat hij bedoelt is sjans

bij de races op de ruilbeurs

van stuipen die men liefde noemt

 

een man hunkert naar de top

van een heuvelrij van een dak

van een vaardigheid

zoals het verfraaien van frases

wanneer het erop aankomt

en de gedachten en hun maskers

zijn op

 

een vrouw die vouwt zich om zo’n man

of laat zich overtuigen

van haar mannelijke deugden:

de geneugten van een bevel

en de onnozele stropen uit zijn vel

 

het geluk is een geheugen

zoals de herkauwers het hebben

wanneer ze in de schaduw drijven

en de weide glanst als een carillon van zilver

 

het is geluk is een regenton en een geur

in een gunstige wind

die de aromen verdringt

van bloed en darmen

 

het geluk is tegen heug en meug

even verpozen de riem afleggen

waarmee men zich seffens wel

verhangen zal

 

het geluk is verlangen

opheffen als een hongersnood

in de tent van één moment

zich laven aan eenvouds water

aan eenvouds gebaren als het breken van brood

07:01 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-08-14

kindermisbruik in Engeland

massaal kindermisbruik in Engeland

 

Laat me hiermee beginnen: ik ben murw geslagen door de berichten uit Engeland.

Ik zie twee aspecten: het niet optreden van de politie en andere ordehandhavers, en het feit dat de daders Pakistani waren.

Het eerste lijkt me het spiegelbeeld van racisme: wellicht heeft de politie van de betrokken stad zoveel verwijten van racisme te incasseren gehad, dat ze nu de andere kant heeft opgekeken, weg van de nochtans bekende feiten.

Dit stelt ons voor de vraag hoe we correct omgaan met inwijkelingen en hun exotische cultuur. Voor mij is het duidelijk: ze dienen zich net als wijzelf aan de wet te houden.

Tweede punt is die cultuur zelf met zijn uitgestelde huwelijken en zijn seksuele hypocrisie.

Voor een huwelijk dienen vaak zo’n bruidsschatten betaald te worden, je hebt de goedkeuring nodig van de ouders of zelfs van de rest van de familie zodat het een zeer dure en lastige bedoening wordt. Je kan dan spreken van seksuele repressie.

Nu heb ik genoeg van Freud gelezen om te weten dat je de seksuele impuls niet ongestraft onderdrukt of negeert. Dat wordt onder meer bewezen door onze eigen celibataire geestelijken.

De vraag is dan wat je met die exotische, seksueel onderdrukkende culturen moet aanvangen.

Het antwoord zal deels van een gemeenschappelijke opvoeding moeten komen – autochtoon en allochtoon onder elkaar - en ten tweede van een economische emancipatie van jonge mensen zodat zij niet langer financieel afhankelijk zijn van hun ouders.

Hoe dan ook, dit fenomeen van seksueel misbruik tast de grenzen van onze verdraagzaamheid aan: we kunnen dit in geen geval dulden.

Maar zoals altijd zal repressie alleen de zaak niet oplossen: er moet intern, in de exotische gemeenschap zelf, een verandering op gang worden gebracht.

En tegenover dat vraagstuk sta ik vandaag, op dit eigenste moment,  zo goed als sprakeloos: ik weet echt niet waar te beginnen. Ik geloof dat hier een grondige studie nodig is alvorens tot conclusies te komen.

22:00 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

oorlogslogica

de logica van Sven Biscop (in DM van deze woensdag)

 

Het pleidooi van Sven Biscop wordt gedragen door één teneur: de militaristische logica. Ter ere van de wapenindustrie en haar aandeelhouders.

Biscop doet vooral aan bangmakerij: hij ziet Europa omgeven door een periferie van vijandelijke landen.

Ik noem er een paar: Libië, Syrië, Irak en Oekraïne. In Libië en Irak hebben we een militaire interventie met gevechtsvliegtuigen meegemaakt en wat is het resultaat: de dictators zijn inderdaad van de macht verdreven en ter dood gebracht, maar na hen kwam de totale chaos. Wat is dan de winst voor de lokale bevolking. Van Syrië heeft men door internationale verdeeldheid weggekeken met grootschalige menselijke drama’s tot gevolg.

Willy Claes heeft ooit gezegd dat de grootste bedreiging voor de wereldvrede het islamfundamentalisme zal worden: ik stond hier aanvankelijk sceptisch tegenover, maar nu begin ik hem meer en meer te geloven.

Doch wat is de tactiek van dit fundamentalisme: dit is geen reguliere oorlog met vliegtuigen en andere bommenwerpers maar een guerrilla. En die kan een stadsguerrilla worden en inderdaad overslaan naar onze steden.

Hoe voorkom je dat? Toch niet met gevechtsvliegtuigen die eventueel atoombommen kunnen dragen? Ik zie een drieledige aanpak: pak de voedingsbodem van het fanatisme aan door mensen een eerlijke kans te bieden op scholing en economische ontwikkeling. Stop met militair machtsvertoon dat enkel de frustraties en de haat jegens het Westen kan aanwakkeren. En probeer greep te krijgen op de haatpredikanten, vooral op het internet en daar zal inderdaad internationale samenwerking voor nodig zijn.

Ik ben geen pacifist, ik besef dat het militaire ingrijpen soms onvermijdelijk is doch dit hoeft niet te betekenen dat elk land een gelijkaardige bijdrage moet leveren. Ons leger is goed in een aantal taken zoals het vrachtvervoer en het ontmijnen: laten we deze bijdrage niet onderschatten als zijnde te soft.

Biscop argumenteert dat wij militair wat te betekenen moeten hebben om diplomatiek mee te tellen. Ik zie daar vooral ijdelheid in – de aspiratie van dorpspolitici die zich willen laten gelden op het wereldtoneel, gedomineerd door de NATO.

Mag ik de vraag stellen waarom wij zo hardnekkig aan deze NATO blijven vasthouden? Is een slagvaardige UNO-macht niet veel meer aangewezen in een geglobaliseerde wereld?

Mijn besluit: deze aankoop van peperdure toestellen is pure geldverspilling die enkel bepaalde belangen kan dienen, zoals gezegd de wapenindustrie (en onze wereld is al overbewapend) en de ambitie van ijdeltuiten.

Staf de Wilde, de haan 27 aug. 14

08:19 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-08-14

4+4 miljard

miljarden te veel

 

Tweemaal komt er vier miljard ter sprake tijdens de formatiegesprekken: de NVA wil voor 4 miljard een lastenverlaging die vooral de bedrijven ten goede zal komen; en een die-hard als Pieter de Crem wil een gelijkaardig bedrag investeren in moordwapens die ingezet zullen kunnen worden (als dragers van moderne atoombommen) bij massamoorden.

Is dit de keuze van rechts Vlaanderen?

Uiteraard dweept de NVA met een indexsprong die de koopkracht zal aantasten. Zij willen wel tegelijk een lastenverlaging voor de laagste lonen en dat is positief. Maar één ding is duidelijk: aan de grote vermogens zal met hen niet worden geraakt. Nochtans als je de voorstellen leest van Peter Mertens in zijn sterke boek ‘Hoe durven ze’, dan klinken die allesbehalve revolutionair: de rijken zullen het amper voelen, het is louter een kwestie van procentjes.

En De Crem en consoorten schermen met het argument van de zelfverdediging en van internationale solidariteit (met de NATO bedoelen ze dan). Kan die solidariteit niet beter besteed worden aan het voorkomen van conflicten door onderwijsprojecten en een billijke economie? Wat kan je met gevechtsvliegtuigen voorzien van atoomwapens anders bereiken dan nog meer haat jegens het Westen?

En dan te bedenkt kan je met gevechtsvliegtuigen voorzien van atoomwapens anders bereiken dan nog meer haat jegens het Westen?

ien dat het christendemocraten zijn die met zoiets voor de pinnen komen: ‘gij zult niet doden’ en ‘wie met het zwaard omgaat, zal door het zwaard vergaan’ hebben ze in hun bijbel blijkbaar nooit gelezen.

‘Alles is ijdelheid’, zegt de Prediker en ik geloof dat de wil om mee te spelen in het NATO-theater daarop neerkomt.

 de haan 26 aug. 14

13:15 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

metafysica

wie vanwaar waarheen

 

 

moe van metafysica

de metafysica moe

wie luistert naar de sferen

let niet meer

op de geluiden van de dag

 

die wandelt door het brandende dorp

neemt wat houtskool mee

tekent de namen op

doorbladert boeken

die de namen verklaren

 

verweesd is ons wezen

verklaren de metafysici

en verwezen blijven we achter

in de galm van hun taal

 

we tekenen kinderlijk strepen

en het stelt iets voor

zegt het welwillend oog

het stelt zich aan

zegt het boosaardige

het stelt zich zelve voor

zegt het nuchtere

 

beschreven papier knispert

zoals ratten ritselen

onder papier

 

wie te ver wil gaan

komt nergens aan

die luistert naar de sferen

en hoort daar in het ruisen een roep

die lijkt te komen met verscholen

zin en reden

 

en de roep om de hoek

onder het raam

heeft als simpele reden

zijn eigen bestaan

08:46 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-08-14

geld voor gevechtsvliegtuigen

Moet België nieuwe gevechtsvliegtuigen aankopen? Nee, bedankt!

De regeringsonderhandelaars hebben beslist om de Belgische F-16 gevechtsvliegtuigen te vervangen. Over enkele jaren (periode 2023-2028) zullen deze gevechtsvliegtuigen hun maximum aantal vlieguren hebben bereikt. De vredesbeweging vindt deze aankoop in tijden van crisis compleet onverantwoord en zal in de komende maanden van zich laten horen. Hier alvast de antwoorden op een aantal belangrijke vragen.
 
maandag 25 augustus 2014
 

Wil de bevolking nieuwe gevechtsvliegtuigen?

 

Hoewel er nog geen echt debat is gevoerd over de aanschaf van nieuwe gevechtsvliegtuigen, is uit een peiling van de Universiteit Antwerpen gebleken dat de bevolking daar niet warm voor loopt. Slechts een op vier van de bevraagde Belgen wil dat ons land nieuwe gevechtsvliegtuigen aankoopt, tegenover bijna de helft die tegen is.

Dat betekent dat de groep van de tegenstanders dubbel zo groot is als de groep van voorstanders. Een kwart van de bevraagden heeft geen mening, wat erop kan wijzen dat er voor velen nog onvoldoende informatie voorhanden is om zich uit te spreken.

 

Er is ook gepolst naar de keuze van de bevolking binnen de Vlaamse politieke partijen. Daaruit blijkt dat binnen elke partij de groep die geen voorstander is van de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen telkens duidelijk het grootst is.


H
ebben we de middelen om nieuwe gevechtsvliegtuigen aan te schaffen?

 

Er zijn weinig gegevens bekend over de juiste kostprijs van nieuwe gevechtsvliegtuigen. Nederland heeft beslist om 37 F35-gevechtsvliegtuigen aan te kopen, waarmee een bedrag van 4,5 miljard euro is gemoeid. Nederland zit mee in het programma, wat de stukprijs goedkoper maakt. Daarnaast heeft de Nederlandse rekenkamer de exploitatiekosten op 7,5 miljoen euro per stuk berekend.

Minister van Defensie Pieter De Crem heeft zijn voorkeur voor 40 F-35 gevechtsvliegtuigen uitgesproken. Dat kan bij extrapolatie op basis van het Nederlandse dossier gemakkelijk oplopen tot een kostprijs van 6 miljard euro.

Daar komt bij dat Defensie reeds in een programma zit voor de aankoop van 7 A400M transportvliegtuigen (een miljard euro, nog te betalen) en wil investeren in de mijnbestrijdingscapaciteit (MCM) en twee nieuwe fregatten. Volgens de gouverneur van de Belgische Nationale Bank moet België de komende vier jaar nog 14 miljard euro besparingen realiseren, vooral op de overheidsuitgaven. Een miljardenuitgave voor nieuwe gevechtsvliegtuigen in het licht van deze budgettaire inspanningen en de sociale en milieunoden is bijgevolg compleet onverantwoord.

Vallen er economische compensaties te verwachten, zodat een deel van de investeringen worden terugverdiend?

 

Er zijn tot nu toe geen grondige, onafhankelijke studies gemaakt over de economischereturn, voornamelijk gemeten in het aantal jobs dat gecreëerd wordt en de productie en verkoop van onderdelen. Daarnaast zijn er indirecte compensaties zoals de ontwikkeling van de luchtvaartsector, technologietransfer, het onderhoud van de toestellen, e.d. Volgens een advies van het Vlaams Vredesinstituut (gepubliceerd op 2 juni 2014) kan de eventuele economische return voor de aankoop van nieuwe jachtvliegtuigen niet ingeschat worden op basis van een eenvoudige vergelijking met vroegere compensatieregelingen voor de aankoop van de F-16's.

België besliste – in tegenstelling tot Nederland – om niet te participeren aan de ontwikkeling van de F-35 gevechtsvliegtuigen. Belgische bedrijven kunnen in het huidige dossier dus quasi geen aanspraak meer maken op directe industriële participatie. De overheid kan ook alleen maar kiezen tussen de kant-en-klare jachtvliegtuigen van de verschillende constructeurs. Onderhandelingen met deze producenten over mogelijke compensatieregelingen zullen zich dus vooral concentreren op indirecte compensaties.

Tot slot is het belangrijk om het onderscheid te maken tussen de economische return voor bedrijven en de economische return voor de maatschappij in het algemeen. Als er sprake is return on investment, dan is het niet noodzakelijk – zodat het grootste deel daarvan naar de overheid gaat.

Gevechtsvliegtuigen ondersteunen de militaire interventiecapaciteit. Vormt dat een bijdrage aan vrede en stabiliteit?

 

In de strategische concepten van de NAVO, de Europese Unie en België zijn de meeste dreigingen, zoals energietoevoer, de ongeljke verdeling van de welvaart, de gevolgen van de klimaatswijziging, waterschaarste enz. niet-militair van natuur. Een militair antwoord is weinig zinvol, onproductief en zelfs gevaarlijk. Aan militaire interventies en het gebruik van gevechtsvliegtuigen daarin zijn er grote nadelen verbonden. Grote interventies zoals in Afghanistan (Sovjet-Unie), Somalië (VS), Kosovo (NAVO), Afghanistan (VS/NAVO), Irak (VS), Libië (NAVO) zijn in humanitair opzicht rampzalig gebleken.

Ten eerste. De militaire interventies in de meeste van die landen hebben bijgedragen tot jarenlange instabiliteit. Ten tweede. Militair interveniëren maakt de gewapende partijen in een conflict sterker ten koste van de geweldloze politieke krachten, zoals we hebben kunnen zien in Kosovo en Libië. Achteraf blijkt dat deze gewapende groepen het recht in eigen hand durven nemen en niet gemakkelijk meer te ontwapenen zijn. Ten derde. Elke militaire tussenkomst zet andere potentiële doelwitten aan om zich extra te bewapenen om een aanvaller af te schrikken en desnoods een aanval af te slaan. Op die manier is elke nieuwe interventie onbedoeld een stimulans voor een bewapeningswedloop. Ten vierde zijn militaire interventies erg kostelijke aangelegenheden. De oorlogen in Irak en Afghanistan hebben samen tussen de 4 tot 6 biljoen dollar gekost.

Moeten de nieuwe gevechtsvliegtuigen ook de nucleaire taken van België verder opnemen?

 

De stationnering van Amerikaanse kernwapens in België is een schending van het Non-proliferatieverdrag. Ondanks die schending blijft België, naast Nederland, Duitsland, Italië en Turkije, partner in het kernwapenprogramma van de Verenigde Staten, ingebed in de visie van de NAVO. Volgens het strategisch concept van de NAVO vormen kernwapens immers een hoeksteen van de defensie van het bondgenootschap. In het kader van deze nucleaire sharing transporteren de Belgische F-16s de B61-kernbommen, die in Kleine Brogel liggen.

De Amerikaanse regering heeft beslist om deze kernbommen – die ook in een de hoger genoemde landen liggen – te moderniseren. Deze upgrade kost 10 miljard dollar. De nieuwe B61 krijgt een staartstuk mee, waardoor het een nucleaire precisiebom wordt. De eerste bommen van dit nieuwe type zouden in 2019 of 2020 ons land binnengevlogen worden.

In eerste instantie komt enkel de F-35 in aanmerking om de F-16 te vervangen. In theorie kunnen ook de andere toestellen aangepast worden om de B61-kernbom te vervoeren, maar die aanpassingen zijn peperduur en op dit moment ook niet voorzien. Dit verklaart wellicht waarom minister van Defensie De Crem zijn voorkeur voor de F-35 heeft uitgesproken. De vredesbeweging verzet zich al jaren tegen de aanwezigheid van kernbommen in België onoverzichtelijke humanitaire rampen veroorzaken.

Betekent het niet-aanschaffen van nieuwe gevechtsvliegtuigen dat België geen bijdrage kan leveren aan de internationale vrede en veiligheid?

 

Op basis van de recente voorbeelden is het twijfelachtig dat het inzetten van nieuwe gevechtsvliegtuigen überhaupt een bijdrage kunnen leveren aan de internationale vrede en veiligheid. Bovendien kunnen de middelen voor de aanschaf ervan veel efficiënter worden ingezet door extra te investeren in ontwapeningsopdrachten na een vredesakkoord, opruimen van landmijnen of een niet-militair veiligheidsbeleid en zo tal van mensenlevens redden.

Zo is er een chronisch gebrek aan middelen voor de opvang van vluchtelingen in de buurlanden van conflictgebieden. De onveiligheid als gevolg van klimaatswijzigingen kan doeltreffender aangepakt worden door te investeren in alternatieve energiebronnen. België zou ook een grote bijdrage kunnen leveren om de millenniumdoelstellingen te helpen realiseren, zoals het wegwerken van armoede en honger, ziektes zoals malaria, enz. In eigen land kan met de kostprijs van nieuwe gevechtsvliegtuigen bijvoorbeeld de hele woonproblematiek worden aangepakt.

 

Genoeg redenen om werk te maken van een groot maatschappelijk debat over de wijze waarop België zich het best – volgens kosten-baten – voor de grote veiligheidsuitdagingen uitrust. Er is nood aan een alomvattend en integraal veiligheidsbeleid dat niet langer focust op militaire inspanningen.

CNAPD, Pax Christi Vlaanderen, Vrede en Vredesactie hebben de handen in elkaar geslagen om zich te verzetten tegen de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen

Vrede vzw heeft een dossier klaar over 'De toekomst van het Belgisch leger en de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen' 

20:37 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

wachtrij

wachtrij

 

deze woorden zijn niet hoffelijk:

ze bestormen het loket

van dit blad en gebruiken hun ellenbogen

 

er is een drang en geen steward

houdt ze tegen: vermaan jezelf,

jij staat het toe

 

meer nog, je houdt van het oproer

in je hoofd al komt er struikelen van

en mag je vertrappelen vrezen

 

er zijn dagen dat je niemand ziet

en de bediende van de taal

zit te sluimeren

 

je verkiest het gonzend hoofd,

de zwerm die komt aangestoven:

heeft een geest het beloofd,

je zou het gaan geloven

17:30 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

hoop

berichtjes

 

een zweem van hoop en je stap

verandert: je rug is recht,

de kille morgen doet je niet

meer rillen

 

een lief beloven kan volstaan,

een bescheiden verkoop:

je kan weer in jezelf geloven,

je bent geen mol meer

die onder de aarde kroop

 

het gaat om wat berichtjes

en het grauwe klaart op:

je ziet een mooi gezichtje

en de dichter schrijft het op

 

in een vrolijk ritme passend

bij zij luim: zijn kruin

weegt zoveel lichter, de pijn

bezwijkt en dat is toch verrassend

10:14 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

in Lissewege

man op de rots

 

angstaanjagend, zegt de voorzitster

over het beeld: drie rotsblokken

en daarboven een naakte man

 

aders lopen over scheenbeen

en schedel: de denker van Rodin

die te lang heeft doorgedacht

 

zo gelooid lijkt zijn vel

en zijn lippen als lappen geplooid:

alleen een grijns heeft hij

voor de wereld en het leven over

 

brave burgers met afschuw vervuld:

zien zij de smart in dit gezicht,

in de gebogen houding

met uitzicht op niets?

07:17 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

secularisme

is secularisme een deugd?

 

Inzake het Syrische conflict wijzen sommigen erop dat Assad een seculier zou zijn en daarom in het zadel moet worden gehouden.

Om te beginnen klopt dit al niet: Assad is een alawiet. Hij is dus gelovig.

Ten tweede is het secularisme op zichzelf geen deugd. De geschiedenis van de 20ste eeuw puilt uit van de voorbeelden om dat te demonstreren – denk aan de Russische revolutie, de Rode Khmers in Cambodja… Dus ook een seculiere ideologie – een ideologie zonder god – kan zwaar ontsporen.

Zelf ben ik een overtuigd atheïst maar dat heeft me niet belet ruim 30 jaren les te geven in ons katholiek onderwijs. Soms waren er wrijvingen, je moet wel eens toegevingen doen, maar in het algemeen kon ik mijn gangetje gaan: met mijn lesinhoud heeft men zich zelden bemoeid. De uitzonderingen hadden te maken met de hypocriete katholieke ‘zedelijkheid’.

Deze samenwerking is niet verwonderlijk: elke godsdienst heeft een horizontale en een verticale dimensie. De horizontale is op de aarde en de mensen gericht, de verticale of metafysische op een of meer goden. Over die tweede dimensie kan men moeilijk discussiëren omdat ze irrationeel is en argumenten zijn rationeel of steunen op feiten.

Maar, bijvoorbeeld, de horizontale dimensie van het christendom wordt gedomineerd door de naastenliefde zoals die van de islam door de barmhartigheid. Lovenswaardige principes.

Concrete voorbeelden uit ons eigen landje: wij beschikken toch maar over een abortuswet en een euthanasiewet die lijnrecht ingaan tegen de opvatting dat het leven door een god is gegeven en enkel door die god kan worden weggenomen. En het was een christendemocratische premier, Wilfried Martens, die met een handigheidje de abortuswet erdoor heeft gesluisd ondanks het verzet van de christelijke fundamentalist Boudewijn.

Seculieren of atheïsten moeten beseffen dat zij onder de wereldbevolking een relatief kleine minderheid vormen: de overgrote meerderheid aanbidt een of andere god of goden.

Het komt er daarom op aan een modus vivendi te vinden: gun iedereen het zijne.

Dit is mijn toekomstbeeld: een wereld van sociale rechtvaardigheid, noem het universele solidariteit.

Die zal er de eerstvolgende eeuw niet komen, maar het is onze enige kans om als mensheid te overleven.

de haan 25 aug. 14

06:56 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-08-14

zwijmelrijmen

zwijmelrijmen

 

is hij de gave verloren:

de betovering van de gesloten

vorm, de volzin die

op zichzelf kan leven

en wiegt of opzwiept als een storm

 

hij zwalpt op zwijmelrijmen

ter ere van wie nooit komt

en die verwacht wordt met guirlandes

over de winkelstraten van de droom

 

bidden zou hij indien er goden

waren die hun engel zouden zenden

met influistering: flemend

of in fratsen die niemand al kende

 

doch de goden zijn ingeslapen

ze dommelen als een verzadigd dier

hun profeten zijn de ogen uitgestoken

zij hadden al veel te veel gezien

 

verloor hij de gunst, de genade

om samen te rapen wat nog

niemand vond, werd het kind

dood geschoten dat op een strand

gebogen stond

12:26 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

voor de zeilers

voor de zeilers

 

de zeiler zingt en zeilt

de dichter kan het een

noch het ander:

hij verwijlt bij de dingen

en bedenkt een naam

 

dat is zijn dagelijkse taak

door genen opgedragen

en soms is de naamgeving raak,

wordt het gedicht voldragen

 

zoals de zeiler zijn gezang

dat zweeft over de baren

zoals de oergeest sinds lang

over de wateren kwam staren

 

ieder doet naar genade,

in eigen aard en vaart

en elkeen komt te stade

wanneer de geest elkeen vergaart

09:57 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

hoofddoek

Ledegem

 

 

soms een enkele keer misschien

ziet men  wel eens wat

op een Vlaamse zender:

een man en een vrouw

in een werkplaats

en pakjes lopen voorbij op een band

 

zij met een plastic kapje

op haar gebogen hoofd

hij met een plooi om de mond

die plaatst een domper op zijn woorden

 

hij praat en het zijn

de armen die spreken

ze hangen maar wat

van zijn schouders

en zeggen hoeveel liever

ze zouden liggen

op de afhangende schouders

van die vrouw

één voorzichtige hand als een doek

van rouw of beter: van vrede

bovenop dat gebogen hoofd

 

hij kon haar vader zijn

en hij is haar vaderlijke baas

zij een aangenomen dochter

en ze staart maar

naar die pakjes

en je ziet voor haar ogen

dat onzichtbare waas

 

soms beslaat het televisiescherm

als een bril

wanneer je binnen komt

uit de koude in de warmte

 

soms heeft men gezien

waar het allemaal om gaat:

men buigt het hoofd van schaamte om het kwaad

uit Eigen Volk uit Eigen Land

maar men buigt niet voor de haat

al rolt die aan in pakjes

over een dolgedraaide band

09:38 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

het gemak

het gemak

 

de eerste daad van de dag

hij kan de pot op

en dat is zalig

 

men wordt er lichter van,

loopt gezwinder door de straten,

voorbij zijn ongemak en hinder

 

ja, het gemak: zo heet het huisje

in de volksmond en die

heeft wijs gesproken

 

er was een dam, een spanning

in het lijf en die

wordt met een plons doorbroken

 

zalig wie zo aan de dag

beginnen mag

al wordt er wat geroken

 

er was een hartje in de deur

waardoor het eerste licht

kwam geloken

07:54 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-08-14

waxine

waxine

 

 

een zweverig muziekje

van een raadselfilm

waxinelichtjes

op een lage tafel

 

de kamer kon een rustplaats zijn

waar zielen hangen en mescal

boven hun graven

 

je hebt er het raden naar:

de weduwe van een componist

zoekt de correcte lezing

van een toon

spreekt zijn vrienden aan

voegt vermoeden bij vermoeden

zoals foto’s de mozaïek inleggen

van een leven

 

en je dwaalt in andere sporen

door een subtropisch land

met honden op een kerkhof

die groeven de botten op

van ontvoerde moeders

verdwenen in een naam

 

het is vredig

in de donkere kamer

in een witte gloed

onze gezichten van terracotta

 

een ledig lichaam een bezige ziel

een raadsel voor de hond daarboven

die ons heeft opgegraven

19:45 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

onze Syriëstrijders

over Syriëstrijders

 

Wat komen we nu via lekken te weten over de intenties van de ‘Zweedse coalitie’ met betrekking tot de (potentiële) Syriëstrijders?

Vooral onder druk van BDW zijn de bekende voorstellen louter repressief: de politie zal meer bevoegdheden krijgen, net als onze opsporingsdiensten.

We vinden geen woord over preventie in de vorm van betere scholing of meer kansen op de arbeidsmarkt.

Ik besef dat zoiets niet zal volstaan. De radicalisering is vooral het werk van haatpredikanten, de geïmporteerde maar vooral die op satellietzenders en op het internet.

Is het niet merkwaardig dat al wie te vaak kritiek levert of te pikante beelden verspreidt, onmiddellijk verwijderd kan worden; maar de haatpredikanten niet?

Nochtans is dit naar mijn normen geen censuur: oproepen tot haat en geweld vallen niet onder het recht op vrije meningsuiting om de simpele reden dat ze geen mening zijn.

Om die reden verwijder ik zelf ook haatboodschappen of discriminerende reacties van mijn blogs – iets wat tot nog toe enkel op Skynet nodig is gebleken.

Deze boodschappen leveren geen enkele positieve bijdrage aan het debat en ze zijn veeleer oprispingen uit de onderbuik dan echte meningen. Bovendien ben ik volgens de regels verantwoordelijk voor wat op mijn pagina’s wordt verspreid.

Aanvankelijk had ik enige sympathie voor onze Syriëstrijders: ik vergeleek hen met de rode ‘brigadistas’ die naar Spanje trokken om daar tegen de fascisten van Franco te gaan vechten.

Maar nu de wreedaardige ontsporingen aan het licht komen, is mijn laatste greintje sympathie verdwenen. Zoals ik meer en meer moeite begin te krijgen met de gewapende vleugel van Hamas.

Onze Syriëstrijders hadden in het begin een nobel doel: dictator Assad verdrijven – nu zaaien ze enkel nog terreur.

En wat blijkt: dankzij IS en de andere jihadisten wordt deze dictator op de duur nog beschouwd als een bondgenoot van het Westen. Een averechts effect.

Om terug te keren naar eigen land: jonge moslims en ook andere jongeren moeten het gevoel krijgen dat ze meer kunnen bereiken met geweldloze actie.

Maar dan moeten het Westen en de andere rijke of machtige landen ook meer ondernemen en de bevolking van onderdrukkende landen zoals Syrië niet in de steek laten. Nu wordt er toegekeken en wat noodhulp geleverd aan de vluchtelingen maar tegen de dictatuur wordt niets gedaan, hoe wreedaardig die ook mag zijn.

de haan 23 aug. 14

08:21 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Hamas executeert

Hamas executeert

 

Een terloops berichtje in het nieuws: Hamas heeft 18 ‘verraders’ geëxecuteerd. Dit laat me niet koud.

Om te beginnen ben ik principieel tegen de doodstraf. Ten tweede is het zo snel gegaan dat de beschuldigden onmogelijk een degelijk proces kunnen hebben gekregen: het heeft dus alles van een standrechtelijke executie.

Nu moeten wij niet al te hoog van de toren blazen want ook onze legerleiding heeft tijdens en na onze oorlogen verraders en spionnen en deserteurs tegen de muur of tegen de paal gezet.

En dat is het enige excuus: het is daar oorlog.

Er zijn onderhandelingen aan de gang (met een staakt het vuren dat door Hamas werd doorbroken met alweer een disproportionele vergelding van Israël tot gevolg) en Hamas eist terecht de opheffing van de blokkade van Gaza: die opheffing is noodzakelijk om het bestaan op de Gazastrook enigszins menselijk te maken.

Maar dit kan niet door geweld worden afgedwongen. Daarvoor is internationale druk in de vorm van een boycot noodzakelijk. Doch die druk op Israël blijft uit wat de toestand totaal uitzichtloos maakt. Het Palestijnse conflict is daarom voor mij het meest deprimerende ter wereld.

Besluit: er moet internationale druk komen, ook op de wapenleveranciers van Hamas.

Enkel een vreedzame of geweldloze methode kan enig uitzicht bieden.

de haan 23 aug. 14

06:08 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende