29-05-15

trein versus auto

trein duurder dan auto?

 

Andreas Tirez (zie DM van deze vrijdag)  is niet voor niets kernlid van de denktank Liberales: zijn pleidooi voor de auto is één hulde aan het individualisme al spreekt hij ook over een herbronnen van het carpoolen.

En hij vermeldt de milieuschade doch zonder daar een cijfer op te plakken, wellicht omdat die schade niet exact te berekenen valt. Maar allerlei onderzoek wijst uit dat de luchtkwaliteit in Vlaanderen erop achteruit gaat.

Tirez heeft het eveneens over de files maar niet over de economische en menselijke schade van de ongevallen. Ondanks enkele spectaculaire incidenten blijft de trein veruit het veiligste vervoersmiddel.

Voor mij is het duidelijk: liberale denkers wringen zich in allerlei bochten, zijn partieel blind om toch maar een overheidsdienst te kunnen ondermijnen.

En als het gaat over de NMBS worden ze daarbij zelfs hartstochtelijk geholpen door wilde stakingen die het prestige van zowel het syndicalisme als het openbaar vervoer een fatale slag kunnen toebrengen.

Ik geloof dat beide mogelijk zijn: een verbeterde NMBS met meer oog voor dienstverlening én meer carpoolen. Je hoeft het ene niet uit te spelen tegen het andere. En ijveren voor de afschaffing van de trein is op langere termijn waanzin, vooral om ecologische redenen.

 de haan 29 mei 2015

08:04 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

van brons

brons

 

wachtend op jouw woorden

beproef ik mijn taal

zoals een brons wordt

opgewreven en door regen

een patina verwerft

 

wandel er omheen, bekijk

van alle kanten het ronde

en de kloven, het groene

en de warme glans

 

weet je, vroeger keek men

in bronzen spiegels en zag

een schimmig wezen

dat men wel zelf moest zijn

 

zo laat ik me lezen

en jij verandert het beeld

in glas: niet om te breken

maar voor het ware

onder een eerste schijn

07:09 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

stress

stress

 

je haren breken, zucht ze,

waar is de krullenbol gebleven

kijk, je trui hangt vol

met draden die niet leven

 

en graag wil ze zijn zorgen

delen, al de narigheden

die zijn keel uitdrogen

alsof de engel hem komt worgen

 

spreken moet hij doch hij blijft

zich in zwijgen hullen

tot zij de woorden zijn mond uit drijft

zoals uit een grot een kreupele kudde

06:29 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-05-15

onze vrienden de Saoudi's

België en Saoudi-Arabië

 

Vandaag lees ik in DM een artikel over onze ‘vriendschappelijke’ betrekkingen met de dictatuur van de Saoudi’s. De informatie heeft mij overbluft: hoeveel Westerse en in het bijzonder Europese landen zijn er wel niet die wapens leveren aan dat perverse regime.

Niet alleen lapt deze dictatuur alle mensenrechten aan zijn laars, ze zendt ook nog haatpredikanten op ons af en steunt IS.

Welk recht van spreken houden we nog over? Niet onze mooie teksten (zoals de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens) sturen onze politiek, wel het platte geldgewin want dit alles gebeurt uit angst lucratieve contracten te verliezen.

Tegelijk stel ik de vraag op welke selectieve manier deze tirannen hun koran lezen. Dit heilig genoemde boek bevat tientallen oproepen om barmhartig te zijn en zich te ontfermen over de zwaksten. Doch blijkbaar lezen ze enkel de verzen die het geweld en de haat jegens andersgelovigen aanmoedigen. En dat zijn dan ‘onze vrienden’?

 

 de haan 28 mei 2015

10:29 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

kaalte

kaalte

 

we komen naar de kaalte

van december, zeg je

en je strooit wat gember

op de lamsragout

 

alleen de haagbeuk houdt stand,

die maant de wind tot kalmte

doch hij buitelt in de tuin,

jaagt de dode bladeren op

als verschrikte vogels

 

kaal de catalpa en bloot

de juffrouwen daarachter:

de jonge berken

alleen de kauwen bedekken

een schaamte met hun vlerken

 

binnen de kalmte, de plop

van een kurk: we halen

het kristal uit de kast

en in de vertrouwde warmte

is er een hand die een huid betast

09:22 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

memento mori

memento mori

 

ook de mooiste buik is maar een strontzak,

denk je rokend voor het raam:

weer woon je in de middeleeuwen

toen de wormen kropen uit een schone

 

je kijkt de schedel van Djerba aan

onder het oplichtend scherm

en de mummie van een kauw

gevonden in een schoorsteen

 

zo gaan onze dromen:

ze volgen een ongemak

of een vervoering die

jouw geest heeft meegenomen

uit de huivering van je lijf

 

hoe verdeeld we ook zijn,

opgesplitst en versplinterd:

je blijft een hoop op elders

ergens beter zijn

en een lichaam dat verhindert

06:22 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-05-15

jongeren en seks

jongeren en seks

 

In de populaire opera ‘Carmen’ van Bizet wordt gezongen: ‘L’amour est un oiseau rebel qui n’a jamais connu des lois’. Vrij vertaald: de liefde kent geen (leeftijds-)grenzen. Dit inzicht van de dichter Prosper Mérimée is geen perversiteit maar een waarheid.

Daartegenover staan de feiten van onmiskenbaar misbruik: wat moet een wetgever daarmee aanvangen?

Uit de VS is het markante voorbeeld bekend van een lerares die verliefd werd op een leerling van 15. Ze kregen twee kinderen, de vrouw vloog de gevangenis in en werd vervroegd vrijgelaten op voorwaarde dat ze de jongen (jongeman intussen) niet meer zou ontmoeten. Ze kwamen toch samen, kregen een derde kind en de vrouw keerde weer naar de cel.

Dan vraag ik me toch af wie hiervan beter wordt? De baby’s niet, de moeder niet en de jongeman al evenmin. Alleen een benepen fatsoen wordt overeind gehouden.

En dan is er bij ons nog de contradictie dat in het kader van de euthanasiewet minderjarigen zullen mogen beslissen over hun eigen dood, anderen mogen niet beslissen over hun eigen lustgevoelens en liefde. Ik zou toch denken dat de dood ingrijpender is dan een erotische ervaring.

In het algemeen dient de wet zich zo weinig mogelijk bezig te houden met de intimiteit: ‘intiem’ wil zeggen strikt persoonlijk

Ik pleit alvast voor een verlaging van de seksuele volwassenheid. De wetgever staat voor een dubbele opgave: bescherming bieden en deze persoonlijke vrijheid respecteren. Daarom ben ik voorstander van een geïndividualiseerde aanpak: gun een rechter de kans om geval per geval te onderzoeken of er van misbruik sprake is. Wat in de meeste gevallen misbruik is, hoeft dat niet altijd te zijn.

In het Engels bestaat de uitdrukking: ‘one size fits no one’. Een eenvormige benadering moet tot persoonlijke drama’s leiden.

staf de wilde, de haan 27 mei 2015

10:25 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

smeedkunst

 

smeedkunst

 

vandaag wou ik jou smeden

onsterfelijk vers

als een ring van platina

waarin een steentje flonkert

 

deze morgen mag ik jou dromen

hoewel mijn hoofd versombert

een smaragd kan ik smaken

doch liefst een amethist,

steen van visioenen en zonde

 

naar wie zou ik je dragen

onsterfelijk vers

dan naar een verre prinses

die poseerde voor iconen

 

ja, in heilige huizen moet ze wonen

waar een sterveling aan de deur

blijft staan of hij zal iets

onsterfelijks tonen

 

zoiets wou ik smeden

in een edel metaal:

zomaar zonder reden

dan als dienaar van de taal

07:13 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-05-15

geen gevechtsvliegtuigen

Bezetting partijbureaus tegen aankoop gevechtsvliegtuigen

Sinds 13u vanmiddag bezetten vredesactivisten de kantoren van de vier regeringspartijen. Ze willen dat de regering afziet van de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen. Voor die aankoop is er immers geen maatschappelijk draagvlak, geen geld en geen strategisch plan.
 
dinsdag 26 mei 2015
 

Vredesactivisten gingen om 13u binnen in de hoofdkwartieren van N-VA, CD&V, Open VLD en MR. Ze verspreiden er affiches, flyers, lint en ballonnen met de boodschap 'Belgen willen geen gevechtsvliegtuigen'. Ze herinneren de regeringspartijen eraan dat slechts één op de vier Belgen vindt dat het leger miljarden moet investeren in nieuwe gevechtsvliegtuigen. Doorgaan met de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen zou een grote en dure vergissing zijn. Daarom zijn de actievoerders vastbesloten om in de partijbureau's te blijven tot de vervanging van de gevechtsvliegtuigen geschrapt wordt uit het regeerakkoord.

Belgen willen geen nieuwe gevechtsvliegtuigen

“In oktober 2014 schreef de regering in het regeerakkoord dat ze de F-16 gevechtsvliegtuigen zal vervangen. Nochtans is slechts één op de vier Belgen voorstander van de aankoop van nieuwe gevechtsvliegtuigen. Dat blijkt uit een opinieonderzoek door de Universiteit Antwerpen. Maar dat dringt voorlopig niet door bij onze beleidsmakers. Daarom herhalen we het vandaag klaar en duidelijk: Politici, u vergist zich. Belgen willen geen gevechtsvliegtuigen,” legt Roel Stynen van Vredesactie uit.

Geen geld

De aankoop  zou ons land miljarden euro's kosten. Het Nederlandse ministerie van Defensie schat de totale prijs voor 37 toestellen – aankoop en gebruik - op meer dan twaalf miljard euro. “Ministers komen om beurten uitleggen dat de zorg en kinderopvang duurder worden, dat er bespaard moet worden in het onderwijs, dat er geen geld is om de structurele problemen bij justitie aan te pakken, enzovoort. Dezelfde politici houden vol dat de gevechtsvliegtuigen er koste wat kost moeten komen. Dat is toch te gek voor woorden,” aldus één van de deelnemers.

Militaire recepten werken niet

De vervanging van de F-16's staat verankerd in het regeerakkoord, nog vóór er een langetermijnvisie op de toekomst van Defensie ontwikkeld is. Waarvoor de toestellen moeten dienen, waar ze ingezet moeten worden en voor welke taken, blijft voorlopig een raadsel. Toch houdt de voltallige regering vol dat de nieuwe gevechtsvliegtuigen er hoe dan ook moeten komen. Die omgekeerde volgorde van beslissen toont een gevaarlijk gebrek aan visie.

“België stuurde gevechtsvliegtuigen naar Afghanistan en Libië. Droegen die interventies bij aan onze veiligheid? Afghanistan is er vandaag op vele vlakken slechter aan toe dan vóór 2001. Libië is een failed state waar IS intussen trainingskampen heeft. De visie op veiligheid waarin gevechtsvliegtuigen de hoofdrol spelen, is failliet,” zegt Jérome Péraya van Agir pour la Paix.

“Degenen die je de democratie het meest moet bijbrengen, zijn blijkbaar de vertegenwoordigers ervan.”

Er is geen strategisch plan voor de nieuwe gevechtsvliegtuigen, geen geld en geen draagvlak. Alleen dringt dit voorlopig niet door bij onze beleidsmakers. Daarom roepen Vredesactie en Agir pour la Paix iedereen op om het te blijven herhalen tot onze beleidsmakers het niet meer naast zich neer kunnen leggen: “Belgen willen geen nieuwe gevechtsvliegtuigen.”

17:41 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Sepp Blatter

Sepp Blatter

 

Als voetballiefhebber moet ik nu een pijnlijk onderwerp aanraken: de dictatuur van Sepp Blatter bij de FIFA. De korte reportage in Terzake van gisteren maakte duidelijk dat deze Zwitser de vleesgeworden corruptie is.

En dat weten we al jaren: bijna ontelbaar zijn de journalisten die over deze verwaande kwast artikelen en boeken hebben geschreven, toch blijft zijn rijk van omkoping en duistere praktijken maar duren.

Zo vormt de FIFA een staat op zich, een staat die zich verheven waant boven alle wetgeving en mensenrechten.

Het radicaalste protest zou erin bestaan dat alle tv-zenders weigeren de wereldbeker voetbal nog uit te zenden: de Duitsers hebben dit gedaan met het wielrennen en dat heeft toch een schokje veroorzaakt.

Doch we zijn zo verslaafd aan het spelletje en er zijn zoveel commerciële belangen mee gemoeid dat zo’n extreme ingreep wel nooit zal gebeuren.

Zo moeten we samen de schande dragen van onder meer slavenarbeid in Qatar. Wat mij verwondert, is dat geen enkele rechtbank de moeite lijkt te doen om bewijzen te verzamelen en om de FIFA en haar Moboetoe aan te klagen. Hoelang kan de juridische wereld blind blijven voor de feiten?

de haan 26 mei 2015

09:54 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Myanmar

moslims vluchten uit Myanmar

 

De moslimminderheid die door een boeddhistische meerderheid uit Myanmar wordt weggejaagd, bleek aanvankelijk niet welkom noch in Maleisië noch in Indonesië – nochtans twee moslimlanden.

Pas onder internationale druk geeft Indonesië een beetje toe en vangt de bootvluchtelingen op in Atjee.

Hieruit blijkt dat de moslims hun heilig genoemd boek ofwel niet hebben gelezen ofwel niet toepassen tenzij het hen toestaat om geweld te gebruiken.

Mijn besluit: heilig genoemde boeken brengen de beschaving geen ene stap vooruit, dit vermag enkel de diplomatie en de publieke verontwaardiging. En voor de boeddhisten geldt hetzelfde: dit is een religie van vrede en verdraagzaamheid tot het om de macht gaat.

Ik vind deze vaststelling tegelijk zeer deprimerend en tegelijk hoopgevend: mooie verzen helpen niet maar wel onze uitingen van betrokkenheid. Dit laatste onderstreept nogmaals onze medeverantwoordelijkheid: onverschilligheid leidt naar het einde van de beschaving. We moeten de wereld erkennen als één dorp en tonen dat we begaan zijn met het lot van medemensen ook al wonen ze aan de andere kant van dit werelddorp.

De lotgevallen van de vluchtelingen uit Myanmar bewijzen dat verbetering – na een periode van misdaad en ellende – mogelijk is. Het vermoeiende bestaat erin dat we haast voortdurend keuzes moeten maken: voelen we ons menselijk betrokken of niet?

Voor mij is het al jaren duidelijk: enkel de solidariteit helpt de beschaving vooruit. Tegen alle schurkenstreken in.

de haan 26 mei 2015

07:45 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

een Hamse schilder

Jacky,

 

springlevend blijf je op het net

men laat jou zelfs verjaren

alsof jij nog een antwoord verwacht

 

ik weiger een verhaal te maken

van jouw leven als clochard

als marginaal in de marge van ons dorp

 

jouw werken wil ik bewaren

de vreemde taferelen

die een droom jou had getoond

 

op Facebook blijf jij verjaren

en ook ik moet mededelen:

ik word door jouw schim bewoond

07:05 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-05-15

koopzondagen vervolg

koopzondagen bis

 

Zoals uit een vorige tekst is gebleken ben ik gekant tegen koopzondagen. Ik zie één houtsnijdend tegenargument: onze traditie van open horecazaken, bakkers en beenhouwers. Doch voor deze traditie bestaan redenen: we moeten nu eenmaal eten en drinken of gewoon vieren. Ik hoop dat het personeel en de uitbaters voldoende compensatie nemen in de loop van de week, liefst op woensdag zodat ze toch een halve dag met hun kinderen kunnen doorbrengen.

Het argument dat niet iedereen in de winkels kinderen heeft, is volgens mij een aanloop naar discriminatie: op de duur zal men nog enkel personeel aanwerven dat kinderloos is gebleven.

Wat ik echter sedert de jaren 1960 zie gebeuren, is de toenemende greep van ‘de consumptiemaatschappij’ en van de economische imperatieven op ons leven. ‘Consumeren zult gij’ is al gelanceerd als een elfde gebod.

Naar mijn mening moet het primaat bij het leven liggen: we werken om te leven en niet omgekeerd.

Ik heb al eens gezegd dat het shoppen of ‘winkel kijken’ op zondag getuigt van een verslaving en van een leeg bestaan: wie alleen daarmee z’n leven kan vullen is er volgens mij erg aan toe.

Een derde tegenargument is de verwijzing naar het christendom: een zwak argument. Het is niet omdat een traditie een christelijke oorsprong heeft dat ze daarom verkeerd zou zijn: een vrije zondag is goed voor iedereen en zeker voor mensen met kinderen. Relaties moeten onderhouden worden, het lichaam vraagt om doorgedreven beweging: dat kan allemaal op een vrije zondag.

Bovendien is er het modieuze hameren op een verlengde loopbaan of een later pensioen. Langer werken is enkel vol te houden als er voldoende pauzes worden ingelast. De mens is geen robot die eindeloos doordraait tot hij vervangen wordt door een nieuwe en betere.

Waar ik niet tegen ben, is het langer openhouden van winkels op enkele werkdagen – op vrijdag bijvoorbeeld. Hoewel dit een toegeving is aan het dictaat van de economie. Maar bij de huidige gang van zaken kan ik aannemen dat werkende mensen die extra uren nodig hebben om inkopen te doen.

In het algemeen moeten wij ons eens grondig bezinnen over de aard van onze samenleving: in welke maatschappij wensen we te leven? Ik heb al eerder gepleit voor een terugkeer naar meer soberheid vanuit de observatie dat meer hebben en meer consumeren echt niet gelukkiger maakt. Welzijn is voor mij belangrijker dan welvaart indien welvaart neerkomt op materiële luxe. Wat hebben we materieel nodig, wat kunnen wij best missen? Is een onderhouden vriendschap niet belangrijker dan het nieuwste model van tv of computer? Wat schenkt ons werkelijk een durende vreugde en voldoening?

Dit zijn allemaal vragen om bij stil te staan. En om bewuste keuzes te maken in plaats van ons te laten meedrijven of opjagen door tendensen  die de immer aanwezige reclame ons opdringt.

de haan 25 mei 2015

08:25 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

meningen

mening of dogma

 

hoe kom je tot een mening

die meer is dan het oprispen

van een buikgevoel?

 

met feiten die foutloos

uit het leven zijn gegrepen

en met het bouwsel van de rede

die van beginsel naar een slotsom

gaat: glashelder en geslepen

aan de harde kanten van een logica

 

de tegenwerping zal wel komen

en soms heb je bijgeleerd

wanneer je wordt tegengesproken

en met andere feiten gecorrigeerd

 

gevaarlijk is het vooroordeel

dat als een dogma wil regeren

terwijl een mening nederig is

en alleen wil registreren

 

verzamel gegevens, weeg ze

tegen ervaring af, beluister

de getuigen die uit noodzaak

moeten verwoorden

 

voeg ze bij jouw voorgevoel:

het onbewuste weten

ja, soms is je hoofd een strijdgewoel

dat snakt naar vrede,

de zekerheid van kennis en besef

waarvoor je eenzaam hebt geleden

07:46 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

die kus

die kus

 

toen mijn hoofd in je haren

mocht baden: donkere lotus,

oosters aroom

 

toen hoorde ik de herten

van je adem die sierlijk

vluchtten in het bos van de droom

 

het was maar een kus,

zou de nuchtere zeggen;

maar ik bedronk me

en dacht niet meer na

 

tenzij naderhand

wanneer het afscheid

toesloeg met vaders hand

 

de vader van fatsoen

die steeds moet bederven

maar nog dagelijks

zal ik overdoen als een zoon

die van de goden mag erven

07:09 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-05-15

koopzondagen

koopzondagen

 

De Brusselse vijfhoek of binnenstad wordt nu erkend als toeristische zone wat betekent dat er onbeperkt koopzondagen mogen worden doorgevoerd. Brussel zal het houden bij 1 zondag per maand. Het personeel zal dubbel of zelfs driebubbel worden vergoed.

Toch is er vakbondsprotest: ik hoop om de juiste reden. Want die reden is volgens mij niet financieel maar pedagogisch. Ook de kinderen van winkelpersoneel hebben recht op de zondagse aanwezigheid van hun ouders (dit geldt trouwens net zo goed voor de werkgevers). Het gezin is de basis van de opvoeding.

Er doen zich allerlei problemen voor met onze jeugd en zeer dikwijls wordt dan gewezen naar de scholen. Terwijl die scholen toch in het beste geval niet meer kunnen doen dan een beetje corrigeren wat in het huisgezin is fout gelopen.

Een van de belangrijkste oorzaken is de afwezige vader of moeder. Die zouden aan hun kinderen leiding moeten kunnen geven maar als ze er niet zijn dan gaat dit niet. Ik dring aan op minstens één dag per week samen. Niet om met z’n allen voor tv te gaan zitten of elk op z’n eigen kamer, maar om met de hele groep dingen te ondernemen. Al was het maar gezelschapsspelletjes spelen.

Er moet eens samen kunnen gegeten worden, huishoudelijke taken moeten verdeeld. En wellicht het belangrijkste van allemaal: er moet worden gepraat, liefst in een ontspannen sfeer. En die ontspannen sfeer is meestal ver te zoeken op werkdagen.

Besluit: gun elk gezin minstens één dag per week samen. Dat zou heel wat ellende kunnen voorkomen.

de haan 24 mei 2015

20:39 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

duisternis

duisternis

 

vandaag zal ik falen

de woorden slepen hun klompvoet

over het trottoir van mijn taal

 

waar herenhuizen staan, jawel:

met dienstbode en bordes

doch nachtbrakers kwamen

dat merk je aan een gebroken fles

 

 

hier en nu moet het gebeuren:

het falen met zwier

desnoods met openscheuren

van een verduisterend papier

12:50 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Durmetuin

beelden in een ‘Durmetuin’

- voor Freddy -

 

we leren de namen:

varensbeuk, gingko bilobia

en rododendrons in bonte kleur

 

een beergeur dreef ons buiten

uit het boeiend bijgebouw -

een portret in driekwartpose:

een vrouw van smart

en nooit versagen

 

een gegeselde Jezus

deed de dames blozen

met zijn blote ding half recht

 

en om echt nooit te vergeten:

Tantalus en de druif

waarvan hij eindelijk wou eten

 

delen we niet allen zijn lot

bij al het lekkers voorhanden:

we bedrogen een god

en moeten dan maar watertanden

07:53 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Qatar

Qatar

 

Mijn ochtendlijke meditatie maakt wel eens rare sprongen, zo kom ik vanmorgen in Qatar terecht.

Deze oliestaat krijgt allerlei belangrijke sportevenementen toegewezen, zoals de wereldbeker voetbal (een verantwoordelijkheid van de FIFA) en de Ronde van Qatar (een verantwoordelijkheid van de UCI). Terwijl iedereen weet dat de sporttempels aldaar worden gebouwd door eigentijdse slaven.

De FIFA pretendeert moreel te denken door een campagne te voeren tegen het racisme. Ik vind dit al te gemakkelijk omdat er geen enkele financiële consequentie aan verbonden is. De strijd tegen uitbuiting en slavernij zou wel financiële implicaties hebben.

Naar mijn mening moet Qatar uitgesloten worden als kandidaat voor de organisatie van sportfestiviteiten: onze zucht naar sportief spektakel wordt betaald met miserie en zelfs levens van arbeiders.

Toch merk je weinig of niets van protest. Ja, men protesteert tegen de te verwachten hitte, maar van de sociale en menselijke tragedies trek men zich geen lor aan.

Daarom noem ik de ‘no to racism’-campagne een schaamlap en façade: achter die façade kennen de grote sportbonden enkel de moraal van het grote geld.

Zo leeft het ook bij de massa: die zal wel eens protest laten horen bij de exuberante lonen van CEO’s maar zelden bij die van sportvedetten en nog minder wanneer het gaat om menselijke ellende. In andere landen zoals Brazilië en Mexico en China worden hele volkswijken platgelegd: geen haan die daarnaar kraait.

Kortom, moraal en topsport lijken wel onverzoenbaar: niet enkel bij de bonzen die de beslissingen nemen maar ook bij de toekijkende massa.

de haan 24 mei 2015

06:50 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-05-15

langs de Oude Durme

bij de Oude Durme

 

over het maailand een lichte

nevel, de aarde ademt

zangvogels in de bomen;

een oude sloep meer een kuip

wacht nog een nacht met zinken

 

ver is alle geluid van verkeer

en mensenstemmen: hier woont

alleen het klevend kruid

en wilde rabarber niet te temmen

 

traag groeien de notelaars;

in een bevroren beeld

de bonte koeien alsof

de dieperik hen verveelt

 

wandel tot bij de Watermolen

de weiden lijken een eiland

en het zijn maar meanders

die ze scheiden als bevolen

door een watergod

 

geen leegte is zo vervuld

van geesten en jaar na jaar

keer jij er weer gehuld

in luisteren en weten:

geesten hebben dit land bezeten

maar vandaag ben jij de heer

21:13 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

uniek

uniek?

 

beeldig schreef de dichter:

‘we zijn een kruimel

op de rok van het universum’

een wijsheid om voor te buigen

 

en toch, je moet hem tegenspreken:

de mens is het diamantje

in de neusvleugel van een engel

hij verhoogt zijn glans

 

dan denk je aan de reuzen

die bouwden aan kathedralen

en verlegen meesters roep je op:

kneuzen in het dagelijks leven

doch haast goddelijk de vruchten

van hun roeping en job

 

kruimels zijn om weg te wuiven

met de stugge haren van een schuier

en ja, soms zijn mensen de druiven

die geplet worden in een pers

 

daar komen onze wijnen van

noem ze verzen, noem ze muziek

want ook kan je beweren: iedere

druif is wel uniek

07:09 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

smirting

smirting

 

zalig is het zelfbedrog

van worden aangestaard

door een mooie vrouw:

ze eet jou met haar ogen op

 

ach, jouw ouwe ogen pleegden

weer verraad: zij is de dochter

van jouw beste maat

en observeren is haar job

 

we stonden rokers bij elkaar

een gabber vertelde

over het Rifgebergte

waar hij kif ontdekte

 

zo in ons vlakke land

raakte jij bedwelmd

door de meisjesogen

van een mooie vrouw

 

in een andere tijd

had het gemogen

doch er kwam geen spijt

de cold turkey was geen rouw

01:08 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-05-15

zaak Jonathan

de zaak Jonathan Jacob

 

Woede en walg zijn wellicht slechte drijfveren om aan een tekst te beginnen. Dat is nochtans wat ik voel bij het lezen van twee artikelen over de zaak Jonathan vandaag in DM. De eerste tekst gaat over het proces dat op de lange baan is geschoven, de tweede is een persoonlijk getuigenis van een vrouw die iets vergelijkbaars heeft overleefd.

Toppunt is dat de verdediging nu een gerechtszaak willen aanspannen tegen vader Jacob omdat die beelden heeft ‘gelekt’ aan het Canvasprogramma ‘Panorama’ alsof wij burgers geen recht zouden hebben op deze informatie.

Mijn oordeel: indien deze beelden kloppen dan zijn de betrokken ‘bottinekes’ moordenaars in uniform die thuishoren in een dictatuur. Het kan zijn dat men bij een psychotische patiënt geweld moet gebruiken om hem in bedwang te krijgen, maar er zijn grenzen: dit geweld was zo buitensporig dat er geen excuus voor bestaat.

Ik begrijp dan ook niet dat de openbare aanklager maar luttele maanden met uitstel heeft gevorderd: tegen zo’n machtsmisbruik (met de dood als gevolg) moeten toch zwaardere straffen geëist worden?

De vraag is nu tweeledig: wanneer komt het ooit tot een uitspraak en zullen ‘de bottinekes’ er iets uit leren? Ik heb nooit veel vertrouwen gehad in ons gerecht, maar deze affaire is toch een van de grofste die ik mij herinner.

de haan 22 mei 2015

14:21 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Lieven Boeve

een ideetje van Lieven Boeve

 

De secretaris-generaal van ons katholiek onderwijs Lieven Boeve heeft  een ballonnetje opgelaten: ook in de derde graad van het secundair zou 22 uren moeten lesgegeven worden. Minister Crevits reageert afwijzend.

Toch kan men spreken van een in het oog springende ongelijkheid tussen regenten en licentiaten of masters: er is een verschil in loon en in de duur van het lesgeven. Wat is een billijk systeem? Ik kom er niet uit.

Wat de verhoging van 20 naar 22 uren voor licentiaten betreft, kan ik zeggen dat ik zoiets wel zie zitten indien die extra uren zouden besteed worden aan het begeleiden van jonge leerkrachten: die begeleiding is dringend nodig want heel wat beginnende leerkrachten haken af. En naar mijn mening mogen regenten gerust wat meer verdienen.

Het gaat erom waarop je de klemtoon legt: op het diploma of op de geleverde prestatie? Waar ik me alleszins tegen verzet, is het populisme in het voorstel Boeve: hij versterkt bij de buitenstaanders de indruk dat onderwijsmensen te weinig werken. En deze verdachtmaking is onzin: we doen in het onderwijs heus heel wat meer dan louter lesgeven. Een concreet voorbeeld: minstens één keer per schooljaar trok ik met mijn leerlingen naar een tentoonstelling. Om te besparen speelde ik zelf voor gids: dit was enkel mogelijk indien ik deze tentoonstelling vooraf op mijn eentje bezocht en bestudeerde. Die uren en verplaatsingen worden nooit in rekening gebracht.

Ik ben ervan overtuigd dat het onderwijs tot de zware beroepen mag gerekend worden, vandaar dat ik gekant ben tegen een uitstellen van de pensioengerechtigde leeftijd. Ook in het belang van de leerlingen: die hebben recht op vitale leerkrachten met een groot incasseringsvermogen en beide eigenschappen nemen af eens je de 60 voorbij bent. (Tussen haakjes: verplegend personeel mag het zelfde zeggen.)

Een vriend van me werkt in het BUSO met autisten, ADHD’ers en noem maar op: dit is soms een beproeving, je kan je als buitenstaander niet voorstellen wat die man allemaal te verwerken krijgt.

Het voorstel van Boeve doet het respect voor het beroep niet toenemen, wel integendeel. Dan is de huidige minister toch iets wijzer.

de haan 22 mei 2015

11:00 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

liggend naakt

liggend naakt

- voor Cyriel –

 

zo verheft zij haar borsten:

de polsen onder haar hoofd

 

zo ligt zij in een houding

van verlengen: eindeloos

vrouw en je wou, je wou

 

wat anders vang je aan

dan deze beeltenis

te zoenen zoals de schilder

heeft gedaan al strelend

met een penseel

 

zo mag je haar dromen

in een houding van ontvangen

even mag je nader komen

daarna levenslang verlangen

08:16 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

na het bad

na het bad

 

ga maar , laat me maar

ik blijf beneden terwijl jij

baadt in ezelinnenmelk

zoals over vorstinnen

werd geschreven

 

droom maar, stel je voor

dat een hofdame klaar

staat voor al je wensen

(is een escortmeisje

daarvoor te vinden?)

 

ik neem zolang een bad

in taal: telkenmale

zal ik herhalen hoe de woorden

van mijn vingers stromen:

honingwoorden en ook bitse

 

daarna kom ik naar boven

en het tedere zal ons

aan elkander ritsen

alsof we onze huiden delen

 

ga maar, laat me dan maar

snuiven tot ik snak naar adem

we zullen als jonge dieren spelen

bij een moederlijf van dromen:

die houden ons fit en samen

06:47 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-05-15

links en de nieuwe Belgen

een linkse partij en de nieuwe Belgen

 

Moet een linkse partij om haar vel te redden meehuilen met de wolven van de xenofobie?

De uitspraak van Steve Stevaert kan nooit genoeg worden herhaald: ‘Niet wat een moslima op haar hoofd draagt is van belang, wel wat er in dat hoofdje zit.’

Vooral vrijzinnigen ijveren voor een totaalverbod op symbolen van een godsdienstige of andere overtuiging. In theorie is dit niet discriminerend, in de praktijk wel. De hoofddoek lijdt onder zijn zichtbaarheid, christelijke symbolen zijn gemakkelijk te verbergen onder de kledij.

Een hoofddoekenverbod viseert bovendien de eventuele slachtoffers van onderdrukking en niet de daders. In wezen worden moslima’s tussen twee vuren geplaatst: van de ene moet het, van de andere mag het niet.

De daders aanpakken betekent concreet dat er dringend eigen imams moeten worden opgeleid en dat meer moskeeën worden erkend zodat de buitenlandse toestroom van  predikanten en geld ophoudt.

We hebben mensen nodig die vertrouwd zijn met onze taal en met de Westerse waarden. De nadruk moet vallen op de keuzevrijheid, maar dan moeten ook wij die keuzevrijheid respecteren: om die reden ben ik helemaal gekant tegen een globaal verbod.

Wat er in de hoofden zit, wordt bepaald door de opvoeding in het algemeen en ons onderwijs in het bijzonder: daarom komt het erop aan moslims en moslima’s zolang mogelijk ‘bij de les’ te houden, ze uitstoten is nefast.

Een ander probleem vormen de criminaliteitscijfers en het radicalisme. Het is waar dat men de feiten moet durven te benoemen. Maar een linkse partij zal daarbij steeds graven naar de oorzaken. En dan komen we voor een deel uit bij discriminatie en regelrecht racisme. Je kan het ene niet oplossen zonder het andere aan te pakken, desnoods met strenge sancties.

De doelstelling blijft de opbouw van een samenleving waarin we echt samen leven, wat impliceert dat iedereen in z’n eigen waarde wordt gelaten althans in de mate dat hij of zij onze doelstelling deelt.

 de haan 21 mei 2015

09:37 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Lou Reed

a walk on the wild side

 

je kon zo zwoel verhalen

over jouw nachten aan de zwier:

mannen die nederdalen

als een mantel, als een stier

 

het gebeurde langs een landweg

in een dancing die is gesloten

een schuur omgeven door een heg

jij wou je lijst vergroten

 

een soldaatje wou naar buiten:

take a walk on the wild side

dat klonk jou best wel guitig

en je volgde in  the moonlight

 

en plots lag je op je rug

het grind schuurde je huid open

hij deed het stevig en vlug

en is dan afgedropen

 

je hoorde een ver lawijt

doch een refrein bleef in je hangen

take a walk on the wild side

je voelde een glimlach aan je wangen

 

ja, je vond het een geslaagde grap

en jouw vertelling deed me hijgen

ik beklom na jou de trap

Lou Reed kon niet zwijgen

08:10 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-05-15

allemaal mensen

allemaal mensen

 

weinig keuze blijft je over

dan geloven in de mens

ondanks versmaden en verachten

 

alleen door mensen is de mens

nog bij te sturen: er dalen geen

engelen over ons neer

en geen godheid zendt stralen

die hersenen herschikken en wat meer

 

een wijze zei: ‘het kwade wint

omdat de goede het hoofd afwendt’

 

laten we toezien en laat het niet

bij toezien blijven: verricht een daad,

een daad van erbarmen, mededogen

 

we dragen allen het verdorven zaad:

het is zaak dat het nooit zal kiemen;

we varen wel allen in dezelfde boot

doch roeien met eigen riemen

20:41 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

boeddhisten

boeddhisten uit de bocht

 

Mag ik zeggen dat ik mij diep bedroefd voel? Zoals jullie weten ben ik een kind van de jaren 1960 en de vroege jaren 1970. Toen werd op allerlei manieren gedweept met het boeddhisme. Heel wat Westerlingen trokken naar het Verre Oosten om zich daar te laten inwijden, en anderen kochten thuis boekjes over meditatie en dergelijke meer. We vonden dat boeddhisten op een hoger moreel peil stonden.

Vandaag blijkt daar niets van waar te zijn. In Myanmar hebben de boeddhisten de meerderheid en zij onderdrukken en verjagen een moslimminderheid. Zo zien we ook daar een drama ontstaan van bootvluchtelingen.

Nu is het wel zo dat we indertijd beter hadden moeten weten, bijvoorbeeld Tibet kende onder het bestuur van de Dalai Lama een feodaal systeem met al de vormen van machtsmisbruik die daarbij horen.

We zijn blind geweest. En daar ben ik niet blij mee. Ook ik heb gedacht dat het boeddhisme stond voor vrede en verdraagzaamheid en hogere spirituele waarden.

Conclusie: mensen blijven mensen en machtsmensen blijven te duchten van welke aard ze ook zijn.

de haan 20 mei 2015

19:42 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende