23-03-09

aanpassing euthanasiewet

aanpassing euthanasiewet
 
Een 93-jarige dame smeekt om te mogen sterven maar omdat ze niet lijdt aan een levensbedreigende ziekte en omdat haar toestand niet beantwoordt aan de in de euthanasiewet voorziene definitie van ondraaglijk lijden komt ze niet in aanmerking voor levensbeëindiging. Het gaat in dit geval niet om vereenzaming of gebrek aan liefdevolle aandacht - zij wordt door haar familieleden omringd en behoorlijk verzorgd - maar om een mens die haar leven beschouwd als zijnde voltooid.
Haar geval doet denken aan aartsvader Abraham van wie de bijbel zegt: 'hij was der dagen zat.' Simpel vertaald: voor Abraham was het genoeg geweest. Deze zinssnede wordt in het heilige boek vermeld zonder enige afkeuring, waarom is die afkeuring er sedertdien dan wel gekomen?
Het heeft mijns inziens te maken met een eenzijdige kijk op leven en dood.
Van een stervende wordt in de volkstaal vaak gezegd: 'Hij/zij vecht nog steeds.' Het zich vastklampen aan het leven - wat meestal niet meer is dan een instinctieve reflex - wordt gezien als een moedige daad. Waaruit volgt dat de omgekeerde keuze wordt ingeschat als een bewijs van karakterloosheid  zoniet van lafheid.
En de kijk op de dood is uitsluitend negatief. Men kan blijkbaar niet aanvaarden dat de dood voor heel wat mensen  neerkomt op een genade, een verlossing of een voltooiing. Wat in de huidige euthanasiewet ontbreekt is dus het recht om te mogen zeggen: het is voor mij genoeg geweest, het hoeft niet meer - zeker niet wanneer de blessuretijd van mijn leven gepaard gaat met vernederende blessures.
Mensen die hun leven als voltooid ervaren, hebben dikwijls geen zin om anderen, met name dokters, met hun wens om te sterven te belasten, ze willen in al hun luciditeit hun beslissing zelf uitvoeren. Daarom zullen we de mogelijkheid onder ogen moeten zien om deze mensen zelf een middel ter hand te stellen om waardig van het leven afscheid te nemen. Deze mogelijkheid was ooit een vanzelfsprekendheid in de klassieke oudheid, er is geen reden om ze vandaag uit te sluiten omdat de dood in ons tijdperk dat de eeuwige jeugd cultiveert een taboe zou geworden zijn. De dood als zelfstandig uitgevoerde voltooiing van het leven lijkt me zelfs een benijdenswaardig slotakkoord. Heel wat verkieslijker dan een coda van zinloze aftakeling en vernedering.
 
 
 

15:24 Gepost door staf de wilde in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Email dit |  Facebook |

Commentaren

Mijn mening hierover is dat een samenleving altijd het leven dient te beschermen en te respecteren. Natuurlijk leven wij in een vrije samenleving en geldt het zelfbeschikkingsrecht, die vrouw is dan ook vrij om er zelf een einde aan te maken, al zou ik het haar niet aanraden. Maar de essentiële vraag die zich stelt, is of levensmoeheid hulp bij zelfdoding wettigt.
En waar leggen we dan de grens? Want als de wet in die richting aangepast wordt, wees maar zeker dat ook jongeren die levensmoe zijn dan het recht op euthanasie zullen claimen.
Nee, voor mij is het duidelijk: het leven is het hoogste goed en moet door de politiek ook als dermate beschermd worden. Anders komen wij gaandeweg in een situatie terecht van verregaande normvervaging waar degenen die hulpbehoevend zijn als balast gezien worden. Is het abnormaal dat bejaarden zich dan in zo'n samenleving overbodig voelen?
Waarom zou het leven van een bejaarde minder waard zijn dan van iemand van 40? Wie heeft het recht daarover te oordelen? Leven is leven.
Dit betekent echter niet dat het leven met allerlei medische hulpmiddelen eindeloos moet verlengd worden, waar de farma-industrie bij al die ouderen natuurlijk een makkelijke prooi heeft om haar winkel draaiende te houden in het kunstmatig verlengen van het leven.
Laat mensen een natuurlijke dood sterven, maar grijp er zelf niet in in. Laat de natuur haar gang gaan, dan wordt euthanasie vanzelf overbodig.

Gepost door: kwinten | 23-03-09

"[b]Laat de natuur haar gang gaan, dan wordt euthanasie vanzelf overbodig.[/b]"

Mja, een van de belachelijkste dingen die ik de laatste tijd gelezen heb! (echt, die stelling is ridicuul! Snap je de absurditeit erachter dan niet?) De natuur haar gang laten gaan, kwinten, betekent dat dan ook dat men de Italiaanse Englaro (zie http://staf-de-wilde.skynetblogs.be/post/6697499/eluana-englaro) niet in coma had moeten houden?

Gepost door: Ali Tumult | 01-04-09

"Waarom zou het leven van een bejaarde minder waard zijn dan van iemand van 40?"

Waarom vernoemt men bij oorlogen het aantal kinderslachtoffers apart?

"Natuurlijk leven wij in een vrije samenleving en geldt het zelfbeschikkingsrecht, die vrouw is dan ook vrij om er zelf een einde aan te maken, al zou ik het haar niet aanraden."

Zou u er dan wel akkoord mee zijn wanneer mensen die euthanasie wensen zélf het mechanisme in gang steken dat leidt tot de dodelijke injectie (een robotarm of zo)? (of een zelfmoordpil die je zelf slikt) Of is het humaner haar zelf te laten proberen met een keukenmes de polsen over te snijden?

Gepost door: Ali Tumult | 01-04-09

Post een commentaar