13-03-15

heure bleue

l’heure bleue

- zet een tent op in de wei vannacht, zingt de gastvrouw -

 

weet je nog mijn vriend

die krans van rododendrons

om het zwijgen van het bos

 

en in de schraalte van de avond

de schrei van pauwen

 

we genoten gerookte zalm

en pinot gris benevelde

onze geesten

 

we  zochten als galmgaten in een toren

de klank die hoorde bij het woord

en een verlegen meester

bereidde verrukkelijke schotels

 

waskaarsen werden aangestoken

en de waakhonden sliepen

en kunstenaars van het gesproken

van het gedragen woord

vertoonden de tekenen

van een verzaligd geraaskal

 

we weten mijn vriend

wie hier moet ontbreken

namen die ons heilig zijn geworden

namen die wij verzwijgen

 

dit is het blauwe uur

voor de vrede nederdaalt

de genade van de aanvaarding

 

woorden beloven niets

maar we geloven

dat uit dit niets een toon ontstaat

die toonbaar is en vertroostend

en ons als oude mannen onoorbaar

dromen laat

 

nu in dit blauwe uur

we gedenken rododendrons

en we horen de pauwenstem

die als geen ander onze namen zei

06:25 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.