16-03-15

bot van Cuvier

bot van Cuvier’ – in Fontanel van Meir Shalev

 

 

hoe doe je dat, vragen ze:

is er een geest

die vaardig over je wordt

een schuif die opengaat

en je gelooft je ogen niet?

 

het begint met bijna niets:

een bot dat opgegraven wordt

en een mens staat voor je

en spreekt je aan

 

het kan een morgen zijn

met wolken zonder wolken

het kan een regen zijn rakelings

trippelend, donderend in overdaad

of de roze vingers van de klimmende dageraad

 

een vogel soms die te roesten zit

dik in de veren en zwijgzaam

of aan het vertellen bedachtzaam of kwetterend

 

een foto is mogelijk

die al vergeelde in je hoofd:

je vermoedt gebaren

het raadsel van een glimlach

de gleuf van een sprakeloze mond

 

er is een bijna niets een bot in het zand

en een mammoet verrijst  die vader was

of een zwijgende tijger

die je eigen honger is

naar de sproeten van moeder

naar een vroeger

dat geen sikkepit beter was

maar nog niet te laat

 

zo doet men dat:

men stoot zich aan een steen

en licht een rooster op

of men ziet dwars door een spiegel

een raam in de morgen

 

zo komen de woorden

als boodschappers

en bevend vang  je op wat ze bezorgen

06:48 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.