20-03-15

Meir Shalev

Meir Shalev – 22nov98

 

 

loof de wind der woorden

de vertellers zij  leven nog

ze jongleren met seizoenen en verre oorden

voor de ogen van het verwonderd kind

 

een kind kaalgeplukt door de kraaien

van een dagelijkse woede

om feiten en cijfers

die de huid looien

van de laatste hoop

 

kaal en slapeloos

van een dagelijkse honger

naar vertellers als een avondlijke vader

een stoere met een warme schoot

 

maar zie: vaders gaan niet dood

of ze verrijzen al

in de pijprook van een pocket

een reisgids

door de paleizen van de geur

door de galerijen

waar geciseleerde kaders hangen

van het olierijke woord

 

en de portretten zijn de jouwe

jij maakt ze

jij hebt ze minstens al gedroomd, vergeten,

overschilderd

gezichten over een gezicht,

het eerste

dat al eeuwen voor jij bestond

die grote ogen had en die open mond

 

het eerste

dat kind én vader was

en uitvond hoe feiten kunnen vliegen

vliegen als een boot

en cijfers kunnen worden omgelegd

als bomen waarin de kraaien huizen

woedend als de dood

06:58 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.