27-03-15

snoeren

snoeren

 

dit wordt een dag van zwijgen

al bonzen de woorden op de poort

hun snoeren liggen nu gebroken

het is hun wil dat jij gaat rijgen

 

doch je ogen deugen niet

een duisternis heeft ze omgeven

je vindt geen toon voor een lied

slechts flarden komen zweven

 

als spatjes, vuurvliegjes in het donker

je zag ze ooit boven een sloot

hun pinkende kransjes weven

 

je dacht aan Ophelia in de dood

omringd door zoveel leven,

zo’n blijmoedig geflonker

05:44 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.