30-03-15

'Einstein'

‘Einstein’

 

 

simpel is mijn kind

hij kan lezen noch schrijven

hij kan je de weg niet wijzen

noch door de stad noch door het leven

 

maar lachen daar houdt hij van

al komt die lach nu trager

want met de jaren

is er een weemoed gekomen

die ook simpele zielen

niet ontziet

 

er is een gewicht

dat iedereen moet dragen

ook de eenvoudigen van hart

er is dat inzicht

waarvoor men niet moet lezen

niet moet schrijven

waarvoor de woorden

kreupele karren zijn

met wielen die vastlopen

en breken

 

hij kan nauwelijks

samenhangend spreken

maar je hoort soms

het omfloerste in zijn stem

en je merkt het aan de traagte

van zijn gebaren

dan zit hij als zijn vader

voor zich uit te staren

naar iets dat nergens is

en er is niets wat je meer

zou willen dat het er was

 

het is de weemoed

dat onbestemd verlangen

waarover veelstemmige

verhalen gaan

het is dat woelen

in een  simpele jongen

in een  onwetend kind

 

en met al de boeken

die zijn vader  heeft gelezen of geschreven

weet die  nog niet

wat men  daarmee aan moet of begint

07:38 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.