31-03-15

einde Belgische defensie?

naar het einde van onze Belgische defensie?

 

Paniek bij onze legerleiding: de nieuwe begrotingsdoelstellingen zouden tot gevolg hebben dat 1 op de 3 kazernes moet sluiten en dat er op de duur nog weinig zou overblijven van een Belgische defensie. Hierdoor zouden we ons belachelijk maken in de ogen van onze militaire partners en onze NAVO-verplichtingen niet meer kunnen nakomen.

Vooral van dat laatste argument krijg ik de stuipen: wat hebben die NAVO-verplichtingen tot nu toe anders opgeleverd dan kruiperigheid tegenover het Amerikaanse ‘militair-industrieel complex’ (een term van president Eisenhower)?

Ik ben ervan overtuigd dat België mee aan de wieg moet staan van een Europese defensie om tegenwicht te bieden aan het Pentagon. Dit wordt al jaren bepleit door Guy Verhofstadt – niet iemand van mijn geliefkoosde partij.

Binnen die Europese defensie moet elk landje doen waar het goed in is. Het is absoluut niet nodig dat we allemaal peperdure gevechtsvliegtuigen aankopen of Rambo’s opleiden. België blinkt uit in ontmijning, luchttransporten en voeg daar nog aan toe ons brandwondencentrum in Nederoverheembeek. Wie dit laf vindt, die vergeet de Belgische ontmijners die zijn omgekomen in Libanon en ook het feit dat transporten naar conflicthaarden niet zonder risico’s zijn.

In essentie moeten we nadenken over onze potentiële vijanden. Dit is niet een kernmacht als Rusland: een gewapend conflict met het Kremlin zou leiden tot wederzijdse vernietiging, de bestaande conflicten kunnen worden opgelost via diplomatie.

Vandaag is de ware vijand het moslimextremisme en de feiten bewijzen dat een regulier leger onmogelijk op kan tegen bendes of zelfmoordcommando’s die een guerrillatactiek toepassen. Vietnam heeft dit bewezen, net als Afghanistan. Bombardementen maken ons niet geliefd bij de bevolking die geneigd kan zijn te sympathiseren met de extremisten. Ik ben geen militair strateeg: hoe je het fanatisme dan wel moet verslaan daar heb ik op de korte termijn geen oplossing voor. Wel op de langere termijn: doe iets aan de oorzaken en de populariteit van het fanatisme. En dat betekent een einde maken aan de economische exploitatie, de sociale ongelijkheid en de politieke dictaturen. Veiligheid in deze wereld komt heus niet uit een geweerloop of uit een rakettenwerper.

Het gaat dus om efficiëntie: meer effect bekomen met minder brutale middelen. Er liggen nog vele kansen open voor de diplomatie. De militaire aanval moet absoluut de allerlaatste optie zijn. En de zogeheten beschaafde wereld moet eindelijk eens consequent leren te zijn: het gaat niet op het extremisme van bendes te bestrijden en dat van ‘bevriende’ dictaturen ongemoeid te laten.

 

de haan 31 maart 2015

09:09 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.