01-04-15

vreemden, vrienden

vreemden, vrienden

- een laatste personeelsfeest –

 

vreemd ben je tussen een honderd vijftig

en je toespraak klapt toe

 

je klapt wat open je babbelt met een bekende

een die min of meer raadt

waarover het gaat

 

je bekijkt je tuurt naar de anderen

als naar een ver schip

dat voorbij schuift op zee

en met het harde zonlicht in je ogen

is er niet veel dat je ziet

 

ze dansen ze gieren

om goedkope grappen

en jouw moeizame woorden

hoe zouden ze kopen

wat ze niet snappen

 

maar er is een ronde tafel en een tafelronde

‘uitgezocht en uitgelezen’

zoals Gezelle schreef

en een andere in de buurt

waar ze bedaarder praten

en vrolijk ook om andere redenen

 

want anders zijn ze

en hoeveel anderen ben je zelf

een die lachen en praten kan

een die erg luid kan zwijgen

 

en zo klopt de som

de honderd vijftig zijn er al

vijftien minder

en meer moet dat niet zijn

 

er is de poel er zijn de kikkers

en iedereen is een steen

en kringen ontstaan innige en heel wijde

zo innig dat je veilig zwijgen kan

zo wijd dat er niets valt te zeggen

 

vreemden vrienden

op één feest een afsluiting

van wat nooit voorbij zal gaan

soms sta je stevig op de grond

en soms al wankelend op de maan

20:55 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.