06-04-15

paradoxen NVA

de paradoxen van de NVA

 

NVA-ministers zetelen in de Belgische federale regering, je mag zelfs zeggen dat ze daarin een dominante positie innemen. Laten we aannemen dat zij hun werk goed doen en een federaal minister die zijn werk goed doet, draagt evenveel zorg voor Brussel en Wallonië als voor Vlaanderen. Mocht dat waar zijn dan bewijzen zij toch dat de Belgische federatie nog altijd functioneert. Waar blijven ze in die veronderstelling met hun separatisme?

Ten tweede domineert de NVA de Vlaamse deelregering. Je zou mogen verwachten dat zij Vlaanderen vooruit willen helpen. Maar wie kan een maatregel of beleidsdaad van de NVA-regeringsleden vernoemen die gunstig is voor de Vlaamse regio’s die het zeer moeilijk hebben: ik denk nu aan Limburg en de Westhoek. Hebben zij de werkgelegenheid hersteld na het drama van Ford Genk?

Uit de Westhoek komen alarmerende berichten over het hoge aantal zelfdodingen: wanhoopsdaden die zonder twijfel te maken hebben met de penibele sociaaleconomische toestand aldaar, vooral bij de kleine boeren. Alweer dezelfde vraag: wat doen onze nationalisten hieraan? Dragen zij zorg voor al hun volksgenoten? Ik zie dit niet. En dat heeft ermee te maken dat de NVA een neoliberale partij is bij wie het mangelt aan een solidaire maatschappijvisie.

Kortom, we zitten erop te wachten tot onze nationalisten eens doen wat zij behoren te doen: iedereen in Vlaanderen vooruit stuwen. Maar hun elitaire denken, hun dwepen met de vrij genoemde markt staat zoiets in de weg. Dat is het fundamentele verschil met de linkervleugel van wijlen de Volksunie: die had wel een programma van sociale rechtvaardigheid en solidariteit. Ik weet uit ervaring dat dergelijke mensen nog altijd aanwezig zijn in de NVA maar ze komen niet of nauwelijks aan bod. Ook een paradox: hoe kun je nu links of groen blijven in een door en door rechtse partij? Worden deze bekommerde NVA’ers zo verblind door het electoraal succes? Een succes dat vooral toe te schrijven is aan het charisma van één leider alsof die het eeuwige politieke leven heeft.

de haan 6 apr. 15

07:47 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Dat u tegen N-VA bent, mij niet gelaten, maar deze zgn. 'paradoxen' snijden toch werkelijk geen hout...

1) het is niet omdat men voor Vlaamse autonomie is en vindt dat het beter zou zijn mocht België 'geleidelijk' verdampen, dat men daarom nu geen minister zou kunnen zijn voor alle Belgen of dat België daarom helemaal niet zou werken. N-VA heeft altijd de evolutie bepleit, niet de revolutie. Hun overtuiging is nog altijd dat het op termijn beter zou zijn zonder België (of hoogstens in een confederaal verband), maar zolang België bestaat moet je er nu éénmaal het beste van maken. Ik zie dus eigenlijk geen tegenstrijdigheid. Ik vind zelfs dat N-VA in de regering momenteel een betrouwbare partner is die haar beloftes nakomt, namelijk geen communautair gestook maar nadruk op het sociaal-economische.
2) U schijnt wel erg veel te verwachten van de politiek ALs mensen zelfdoding plegen (wat voor u nochtans geen probleem en een louter individuele zaak lijkt te zijn, in schril contrast met uw collectivistisch gedachtengoed op andere vlakken...): fout van de politiek. Een multinational die sluit: fout van de politiek. Allemaal de schuld van het 'hardvochtige, neoliberale' N-VA beleid natuurlijk!
De waarheid is dat de N-VA in z'n globaliteit helemaal niet zo rechts is en dat Vlaamse Regering nog minder neoliberaal is. Er is trouwens een minister van welzijn van ACW-strekking. Maar je gaat die mens toch niet verantwoordelijk achten voor zelfdodingen? Denkt u echt dat de Vlaamse Regering mensen zal tegenhouden die 'het' echt willen doen? Verder kan de politiek ook niet verhinderen dat bedrijven sluiten, ze kan wel voor een aantrekkelijk bedrijfsklimaat zorgen (ook voor multinationals), bv. door minder overheidsrompslomp (en verspilling) en door lagere loonlasten en daar is de N-VA (althans op papier) net voorstander van.

Gepost door: demos | 06-04-15

De commentaren zijn gesloten.