10-04-15

Rachmaninov

 


bij het derde pianoconcerto van S.R.

- voor een afwezige die aanwezig blijft –

 

broer, moet je horen

jij die zo weg bent

van het tweede

 

deze beweging

dit allegro ma non tanto

is van het derde

het mooiste naar mijn smaak

van jouw geliefde Sergei Rachmaninov

 

’t is aan jou te danken, mijn dode broer,

dat ik nu hier in deze nacht

nog wakker ben en luister

en me inbeeld

hoe Sergei’s enorme handen

zo teder over de toetsen gleden

en dan zo hevig zo woedend

zoals jij kon zijn

 

maar nooit op mij

of toch die ene keer

dat jij mijn auto repareerde

en een zatlap over de motorkap kwam hangen

en mij zoals zo velen die dronken zijn

van zichzelf

zo mateloos irriteerde

en jij mij een les moest leren

 

maar weg is nu de ergernis

ik luister in het zwijgen van de nacht

naar het derde van Rachmaninov

 

 

 

 

naar de finale straks

het alla breve

dat was iets voor jou geweest

die furie: stel je voor

dat het iets te maken heeft

met een dode moeder

of twee zoals jij hebt meegemaakt

 

 

 

 

loop niet weg, broer, blijf nog even

in je hel of in je hemel

wacht nog even, straks komt het

en je zal als vroeger weer snikken en beven

en ik zie het kwijl al het kleverig speeksel

zoals toen je voor de groeve stond

van onze droeve moeder

 

vergeet voor even, broer, die woedende vader

hij heeft nooit de kans gekregen

om te leren wie deze kerel was

deze Rus van lang geleden

die spreekt alsof hij hierbinnen was

 

kom, broer, ik begin weer van te voren

want de verbinding is nogal dof:

broer, kun je mij horen

of beter: hoor je deze Rachmaninov

08:06 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Telkens ik de lievelingsmuziek van mijn mama draai stel ik haar ook zo'n vragen, soms hoor ik haar meezingen, zelfs gedacht dat er iets goed fout zat met mij. Uw prachtig gedicht heeft nu elke twijfel weggenomen, alle dank mr. De Wilde.

Gepost door: Marie | 13-04-15

De commentaren zijn gesloten.