16-04-15

groepsegoïsme

solidariteit of groepsegoïsme

 

Ik hou niet van geleerd aandoende schijnargumenten die enkel dienen om een akelige waarheid te verdoezelen: in het Vlaanderen van vandaag overheerst het groepsegoïsme. Deze verwerpelijke houding wordt politiek vertolkt door het VB, de NVA en de meeste tenoren van het liberalisme. De sociaal voelende liberaal bestaat maar die wordt weggedrumd.

We leven sedert WO II in een verzorgingsstaat of een Rijnlandmodel. Daar blijft steeds minder van over: we worden in toenemende mate Amerikanen en daar geldt ‘ieder voor zich’. Het Rijnlandmodel daarentegen wordt gekenmerkt door de solidariteit met iedereen die onze solidariteit nodig heeft.

De basiswaarde van de EU is ‘Alle Menschen werden Brüder’ wat een poëtische vertaling is van de leuze van de Franse Revolutie en de Verlichting: ‘Liberté, Egalité et Fraternité’. Die twee oproepen maken ons tot Europeanen.

Het mechanisme om die solidariteit te verwezenlijken zijn inderdaad onze belastingen op voorwaarde dat die billijk zijn, wat wil zeggen dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dienen te dragen. Tot op vandaag is dit niet zo: de rijken en superrijken worden meestal ontzien, onze sociale zekerheid wordt voor 71% gefinancierd uit lasten op arbeid. Dit is onhoudbaar.

En het kan inderdaad gebeuren dat sommige mensen meer ontvangen van ‘het systeem’ dan zij erin stoppen. Dit is de consequentie van de solidariteit. De overheid mag en moet controleren of daarmee niet gesjoemeld wordt (strijd tegen de sociale fraude) maar ik ben ervan overtuigd dat de fiscale fraude ons veel meer kost wat betekent dat de controle daarop absolute voorrang verdient. En bij inbreuken moet er streng worden opgetreden wat onder meer inhoudt dat het moet gedaan zijn met het afkopen van een bestraffing waardoor de overtreder een blanco strafblad behoudt.

Ik heb het al meermaals verkondigd: onze morele codes (christendom, humanisme, socialisme) dwingen ons tot deze solidariteit. Het liberalisme en neoliberalisme die de belangen van het kapitaal voorop stellen, zijn in strijd met deze waarden. De centrale waarde van het christendom is de naastenliefde (en zo kan je de vraag stellen hoe een Dewinter zichzelf katholiek durft te noemen), het humanisme draait om het respect voor de waardigheid van elke persoon (en dus ook van vluchtelingen en asielzoekers), het socialisme zweert bij de solidariteit. Doch in wezen stemmen ze overeen: het zijn slechts drie synoniemen.

Solidariteit en respect en naastenliefde zijn lastig, dat besef ik maar al te goed, maar ze zijn de enige weg naar een warmere samenleving. Het groepsegoïsme leidt enkel tot wantrouwen of zelfs vijandigheid. Daar zal ik mij tegen blijven verzetten.

 

de haan 16 apr. 15

07:48 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Egoïsme betekent dat je enkel maar naar uw eigen belang kijkt en geen rekening houdt met belangen van anderen. Het omgekeerde daarvan is dat je uzelf volledig wegcijfert zonder je uw eigenbelang rekening te houden.
Een gezonde mens kijkt volgens mij in eerste instantie naar zijn eigen belang (want als je het zelf niet doet, wie zal dat dan wel doen?), maar zorgt ervoor dat zijn eigen belang niet in strijd is met het belang van anderen en liefst zelfs samengaan met anderen hun belang.
Vertaald op individueel vlak:
Stel nu dat ik veel zou verdienen (wat niet het geval is trouwens), ben ik dan een egoïst als ik zou weigeren om zomaar een deel van mijn inkomen te geven aan mensen die ik niet ken? Ik dacht het niet. Ik zou wel een egoïst zijn mocht ik bv. als werkgever massa's winst maken en tegelijk een hongerloontje aan mijn werknemers geven of mocht ik zelf veel verdienen en het anderen niet gunnen dat zij ook veel verdienen. Echter, het feit dat ik zelf veel verdien en dat ik liefst zoveel mogelijk zelf beslis wat ik doe met mijn inkomen (dat kan bv. naar mijn gezin, goede doelen, etc...) , maakt van mij toch nog geen egoïst? (zolang ik dat recht dan ook aan anderen gun om hun inkomen vrij te besteden, uiterlijk)
Iedereen die pleit voor lagere belastingen is volgens u dus een egoïst en maakt zich dan schuldig aan groepsegoïsme?
Je zou ook de redenering kunnen omdraaien en de volgende vraag stellen: is het niet egoïstisch van mensen met een lager inkomen om de helft van het inkomen van mensen met een hoger inkomen te willen afnemen langs politieke weg?
Nu ben ik ook niet naiëf, een zekere herverdeling is nodig en nuttig, al was het maar omdat iedereen recht heeft op een voldoende hoog inkomen om in zijn of haar basisbehoeften te voorzien en omdat een overheid een aantal taken moet doen met belastingsgeld. Aan iemand die niet of nauwelijks inkomen heeft, kan je moeilijk vragen om inkomstenbelasting te betalen.
Dus ik ben niet tegen een zekere mate van herverdeling, maar ik vind wel dat er pas sprake kan zijn van echte solidariteit als mensen vrij zijn (gedwongen solidariteit is in tegenstelling) en dat mensen over het merendeel van hun inkomen zelf zouden moeten kunnen beschikken, ook als ze een hoog inkomen hebben. Waarden als solidariteit, humanisme, ... gebruiken i.k.v. gedwongen herverdeling, is dus eigenlijk demagogisch. Overigens: bij een flat tax - waar ik persoonlijk voorstander van ben, mits vrijstelling op de laagste inkomensschijf - draagt iemand met een inkomen dat 10 keer hoger is dan een gemiddeld inkomen ook nog altijd tien keer meer bij.


"Het mechanisme om die solidariteit te verwezenlijken zijn inderdaad onze belastingen op voorwaarde dat die billijk zijn, wat wil zeggen dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dienen te dragen. Tot op vandaag is dit niet zo: de rijken en superrijken worden meestal ontzien, onze sociale zekerheid wordt voor 71% gefinancierd uit lasten op arbeid. Dit is onhoudbaar."

Hier smijt u m.i. twee zaken op één hoop. Inderdaad, de financiering van de sociale zekerheid moet meer komen uit algemene middelen (bv. BTW) dan vandaag het geval is. Dit betekent echter niet dat de rijken en superrijken 'ontzien' zouden worden. Bekijk eens de belastingsschalen in ons land en u zal merken dat de hogere inkomens % net merkelijk meer belast worden dan midden- of lagere inkomens. België kent een sterk progressief belastingssysteem. Bovendien worden inkomsten uit vermogen ook al op diverse manieren belast. Dat de rijken ontzien worden is dus een onwaarheid.
Wat wel zo is, is dat sommige bedrijven in ons land door de notionele intrestaftrek geen of nauwelijks vennootschapsbelastingen moeten betalen, maar dat is weer een andere kwestie die vooral gekaderd moet worden in de fiscale concurrentie tussen EU-lidstaten om bedrijven aan te trekken.

Gepost door: demos | 16-04-15

De commentaren zijn gesloten.