21-04-15

anekdotisch gedicht

anekdotisch

 

zoveel mensen nog

een verre nicht misschien

een vriend van vroeger

om weer op te zoeken

 

om te doen alsof de tijd

niets meer is dan een misverstand

er was een band

er is een band

 

zoals met die verre nicht

die ooit zo boos op je was

omdat je het vertikte

je marbels te delen

met haar zoon

 

zoals die vriend je meest intieme

die jij gedichtjes meegaf

voor zijn mooie lief

je werd uitgenodigd op hun trouwfeest

en haar jongste zuster werd verliefd

maar je had al zoveel rosé naar binnen

dat je buiten bleef liggen

tussen twee taxi’s

 

en nog altijd voel je deze trouwe vriend

zijn sterke handen

die jou de steile laddertrap opduwden

naar je zolderkamer

hij zag boven je bed

een kleurenfoto van Rik van Looy

en zei: ‘denk aan de Keizer, Staaf,

stampen en duwen’

 

hij had een emmer mee

want je maag stampte

en iets duwde zich naar boven

 

zoveel nog om weer op te halen

en ergens moeten ze toch wonen

08:12 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.