22-04-15

onze index

onze index

 

De NVA, bij monde van haar professor Vuye, wil de Belgische index afschaffen. Hun argument: de loonsverhogingen door deze indexaanpassingen (bij stijgende inflatie) tast de concurrentiepositie van onze bedrijven aan. En België zou daarin uniek zijn. Zij vergeten dat in andere landen ook loonsverhogingen mogelijk zijn maar dan via moeizame onderhandelingen die vaak sectorieel zijn waardoor de ongelijkheid toeneemt.

Ik pleit voor het behoud van ons systeem, wel twijfel ik eraan of de aanpassing moet worden uitgedrukt in procenten dan wel in centen: het eerste vergroot de ongelijkheid, het tweede niet.

Het lijkt me duidelijk dat de NVA geen bezwaren heeft tegen een globale verarming van de bevolking. Nochtans is die verarming ook in het nadeel van de bedrijven: wie onvoldoende geld heeft, kan dit  niet uitgeven. Vooral onze KMO’s en onze horeca lijden daaronder. Je ziet dezer dagen dan ook allerlei bedrijfjes en winkels sluiten. Bedrijfjes die het moeten hebben van de binnenlandse consumptie.

Maar zoals eerder gezegd verdedigt de NVA liever de belangen van het grote geld en ze maakt de bevolking wijs dat dit de ‘kracht van de verandering’ is en vooruitgang zal opleveren. Jan Jambon durft zelfs te spreken van  ‘een warmere samenleving’. In feite zou je de woorden van een BDW en zijn kompanen moeten opnemen en frase na frase tegenspreken: zij debiteren de ene leugen na de andere, maar blijven die leugens herhalen opdat de bevolking doordrongen zou worden van het idée fixe dat een alternatief onmogelijk is.

We zien echter dat steeds meer mensen hun schulden niet meer kunnen terugbetalen, zelfs doktersbezoeken worden uitgesteld en de kinesitherapie is een luxe geworden. Allemaal indicaties van de globale verarming. De truc van deze regeringen  gedomineerd door de NVA bestaat in het herhalen van de slogan dat de belastingen dalen terwijl zowat elke overheidsservice duurder wordt gemaakt: voor de middelgrote en lagere inkomens komt dit nochtans op hetzelfde neer, namelijk op een verhoging van de uitgaven.

Ik ben een overtuigd syndicalist en de NVA is de anti-syndicale  partij bij uitstek, nog meer dan de liberalen die zelf een vakbond hebben. De NVA beweert ernaar te streven ‘een grote volkspartij’ te worden maar zal dit doel nooit bereiken, juist omdat zij de belangen van de werknemers en steuntrekkers verwaarlozen. De vakbonden vertegenwoordigen samen een paar miljoen mensen: als je dit segment uit het oog verliest dan kan je onmogelijk van jezelf beweren dat je een volkspartij bent.

 

de haan 22 apr. 15

06:50 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

"Ik pleit voor het behoud van ons systeem, wel twijfel ik eraan of de aanpassing moet worden uitgedrukt in procenten dan wel in centen: het eerste vergroot de ongelijkheid, het tweede niet."

Indexering in centen zou als gevolg hebben dat arbeid te duur wordt tegenover productiviteit, dat zou leiden tot werkloosheid waar de lagere inkomens en laaggeschoolden het eerst de gevolgen van ondervinden.
Het doel van indexering is ook niet om ongelijkheid tegen te gaan (daarvoor is de belasting geschikter), maar wel om de koopkracht te behouden.
En dan kan men zich inderdaad afvragen of het wel zin heeft om alle lonen (ook de allerhoogste) volledig te indexeren. Schiet dat het doel van indexering niet voorbij?
Het zou daarom misschien geen slechte zaak zijn mocht men bijvoorbeeld maximum tot 2x het gemiddelde bruto-inkomen indexeren.
vb. gemiddeld brutto-inkomen= 3000 euro
2x3000=6000 euro, stel: indexering weddes=1%, dan zouden de brutolonen in dat geval maximum met 60 euro kunnen stijgen.

Gepost door: demos | 29-04-15

De commentaren zijn gesloten.