25-04-15

la tendre guerre

 

c’était toujours la tendre guerre – J. Brel


 

mon doux mon tendre

waarom doen we dit

elkander zo levend begraven

 

we houden toch allebei

van de grote Jacques

we hebben het mee geneuried

en zacht gestraald

om zijn stem en zijn woorden

 

mon merveilleux

we zijn toch voor altijd

zo aan elkander vastgeklonken

er is de dood geweest

de grote meester

die door ons en in ons

snijden moest

 

de l’aube clair jusqu’ à la fin

jij slaapt nog en ik zit hier

met de merels

en net als de merels

moet ik geluiden maken

want we verdragen de stilte niet

dat barse zwijgen

het knijpt ons de keel dicht

en we eten niet meer

 

we zijn toch als die vroege vogels

de ganzen die gakkend overvliegen

als die ene meeuw die alweer

schreeuwerig honger heeft

ma tendre

we hebben toch dezelfde honger

naar elkaar van wie anders

zouden we eten

 

slaap maar voort en droom

dat we nog jong zijn en ongeschonden

droom dat er geen dood bestaat

niet in ons vlees niet in ons hart

 

ma merveilleuse

jij steenezel jij koppigaard

jij weet toch wat ik zeggen wil

jij kent toch deze dichter en zijn aard?

07:01 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.