26-04-15

Boudewijn de Groot

Boudewijn

- na iets meer dan 22 jaren in dit leven –

 

het is een refreintje uit de jaren zestig

en zijn we niet allen kinderen van die tijd?

het is geschreven door een lelijke dichter

en gezongen door een mooie jongen:

‘zonder vrienden kan ik niet’

 

bekijk het maar, het is het werk

van een oude of nieuwe rederijker

er zitten namen in vervlochten

en wie van ons weet wie het zijn?

 

maar voor Lennaert en Boudewijn

zullen die namen wel een gezicht

hebben gehad en een stem –

misschien een stem die niet schrijven kon

en evenmin zingen:  er moet er toch ene zijn

of twee die dat doen?

 

die zichzelf als een dweil uitwringen

en het druppelt op de radio

of zoals vandaag op het internet –

hopelijk raakt jullie mailbox niet verstopt

verstop ik niet te veel wat ik wil zeggen

of stop ik niet te veel in mijn zo al zware woorden

 

maar zijn de kinderen van deze tijd

met hun chatbox en sms-berichten

met hun boemboem in een koptelefoon

niet hopeloos te beklagen?

 

wij kenden de weelde van de jaren zestig

en de namen hoef ik niet te noemen

er waren veel dichters bij en ze zongen wat we voelden

 

wat voelen de kinderen van vandaag:

allicht hetzelfde en dezelfde dromen

maar hebben ze nog een stem vandaag

een Boudewijn of zo’n doodbrave Emiel Cools?

 

is het niet zalig en ook bedroevend

om zo’n vergrijsde soixanthuitard te zijn:

iemand die plaatjes zou willen draaien

voor zijn kinderen of kleinkinderen –

en zie dan maar hun gezichten

en hun lippen die mee bewegen

en hun voeten slaan de maat: het was een weelde

die zij missen, zeker weten en inderdaad

07:59 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.