30-04-15

eenzaamheid

“existentiële eenzaamheid”

 

waar je ook woont of met wie:

is er iemand anders soms daar

met hetzelfde licht

dezelfde duisternis in het hoofd?

 

dit is een wereld van seinen en signalen

en welke sonde wordt bereikt:

wie seint weer en signaleert

in het morse van een morsig zwijgen?

 

je kan op een bus zitten

van een stad naar een dorp

van een dorp naar een stad

en voor je hangt een paartje

als een accolade om een tekst

en je herkent de gezichten

en zij herkennen jouw gezicht

maar niet het licht

niet de duisternis in je hoofd

 

stel je voor dat er een kamer is

ergens langs een wegel

of langs een weg die loopt

van stad naar dorp van dorp naar stad

en een hoofd in die kamer

met een gelijkaardig licht

met een gelijkaardige duisternis

 

heeft deze wereld van codes

en complexe talen daar signalen voor

om van hoofd naar hoofd te seinen

hoe dit licht verblindend is en soms verblijdend

en deze duisternis angstaanjagend want verleidend

 

verleidend tot het koppensnellen van dit hoofd

en verblijdend omdat er een vermoeden is

een gewaarwording van een aanwezigheid

die al sinds eeuwen is beloofd

 

waar men ook woont of met wie:

er is die duisternis die alomtegenwoordig is

er is dat licht dat hevig opflakkert even

en even plotseling dooft

13:08 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Waarna je blijft kijken naar het punt in het duister waarin het licht verdween, een tel twijfelt of het echt weg is, wat langer of het terugkomt, en daarna voor altijd of het er ooit wel was.

Gepost door: barth | 30-04-15

De commentaren zijn gesloten.