30-04-15

Philippe Claudel

lezend in ‘Zonder mij’ van Philippe Claudel

 

 

ogen. blikken. ogenblikken

dat je kijkt

 

je kijkt een hond aan

en hij gromt

een meisje en ze bloost

of kijkt van je weg

of staart je grommend in de ogen

 

blikken van metaal

van metataal

die zeggen hoe we spreken:

gestamel  met stokkende gebaren

 

ogen van mededogen

of elkaar niet mogen

ogen van vuur

dat verteert of verwarmt

 

ogen als bogen

die pijlen afschieten om te doden

of dodelijk verliefd te maken:

een oude mythe

in de beeldspraak van plaatjes

van tafereeltjes op een muur

of in de rand van boeken

in een immense initiaal

 

ogenblikken die daarover gaan:

over initiëren – inleiden inwijden

en binnentreden

over een heden met een toekomst

of louter een verleden

 

een terugblik op ogen

in dat ene ogenblik

toen het gekund had

toen het eindelijk eens leek te mogen

07:19 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.