13-05-15

gebreken verzorgingsstaat

de gebreken van onze verzorgingsstaat

 

Een socioloog ben ik niet, dus alle gebreken van onze verzorgingsstaat opsommen kan ik niet. Ik pik er slechts enkele uit.

Zo is het een feit dat 10 tot 15% van de Belgen in armoede leven en dat is onaanvaardbaar en beschamend. Een van de belangrijkste oorzaken zijn de veel te lage pensioenen die worden toegekend aan zelfstandigen en aan huwelijkspartners (meestal vrouwen) die niet deelgenomen hebben aan de arbeidsmarkt. Ik meen dat iedereen recht heeft op een leefbaar inkomen, daarom heb ik ook al meer dan eens gepleit voor een minimuminkomen dat boven de Europese armoedegrens zou liggen.

Een specifiek probleem vormen onze zelfstandigen, ik heb daar directe ervaring mee want mijn eigen partner behoort hiertoe. Naar mijn inzicht zijn de huidige zelfstandige of vrije beroepen het slachtoffer van een voorgeschiedenis: hun voorgangers hebben te weinig bijdragen betaald, verdienden graag in het zwart en verzamelden eigendommen of aandelen bij wijze van pensioen. Het wantrouwen hieromtrent is nog niet helemaal verdwenen ook al zijn de controles verscherpt. Maar bijvoorbeeld iedereen die bouwt of gebouwd heeft, zal ondervinden of ondervonden hebben dat een aantal aannemers niet aan hun opdracht willen beginnen als niet een deel van de kostprijs ‘onder tafel’ wordt uitbetaald. De kwaal is nog niet helemaal verdwenen.

Dit verklaart waarom links deze bevolkingsgroep altijd met een scheef oog heeft bekeken, pas de laatste jaren zeggen onze socialisten dat ze er ook zijn voor de kleine zelfstandige en zelfs voor de KMO’s.

Toch stellen we vast dat hun pensioenen nog niet zijn aangepast: ik wijt dit aan de opeenvolging van coalitieregeringen die maakten dat er compromissen moesten worden gesloten. De socialisten te lage pensioenen in de schoenen schuiven, lijkt me om die reden aan vorm van intellectuele gemakzucht.

Dit neemt niet weg dat er volgens mij dringend werk moet gemaakt worden van verhoogde minimumpensioenen. En dan stuiten we onvermijdelijk op een taks shift, een meer rechtvaardig belastingsysteem om onze sociale zekerheid op een billijke manier te financieren.

Iedereen kent de wraakroepende feiten wel: multinationals die vrijwel geen lasten betalen, hoge fortuinen die worden ontzien, akkoordjes met de diamantsector die zouden moeten concurreren met Dubai waar helemaal geen belasting op diamant wordt betaald. Vooral dit laatste is mij een doorn in het oog: onze bedrijven moeten concurreren met vergelijkbare landen en niet met dictaturen of belastingparadijzen.

Besluit: ik vind ons Rijnlandmodel nog altijd het beste of minst slechte ter wereld, maar de tekortkomingen ervan moeten zo vlug mogelijk worden aangepakt.

de haan 13 mei 2015

08:25 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

" Ik meen dat iedereen recht heeft op een leefbaar inkomen, daarom heb ik ook al meer dan eens gepleit voor een minimuminkomen dat boven de Europese armoedegrens zou liggen."

Ter vergelijking (cijfers 1 januari 2014 - leefloon voor een single): de hoogste leeflonen zijn te vinden in Denemarken (1433), Luxemburg (1348), België (817), Oostenrijk (813) en Ierland (806).
Onderaan vind je landen als Bulgarije (22), Litouwen (101), Hongarije (68,4) Roemenië (31) en Polen (100). De buurlanden van België Duitsland (391), Frankrijk (499) en Nederland (667) bevinden zich daar ergens tussen.
Het leefloon in België is nu dus al het 3e hoogste in de EU en de regering heeft plannen om het te verhogen. Op zich is het verdedigbaar om dat te doen, maar een ongewenst effect is dan wel dat het voor sommigen (bv alleenstaande moeders met kleine kinderen) weinig stimulerend is om te gaan werken als je nauwelijks een paar honderd euro meer verdient met te werken dan met een leefloon. Vergeet bovendien ook niet dat er aan een leefloon vaak ook andere, niet-financiële rechten verbonden zijn (sociale woning, gratis openbaar vervoer, ...) die wegvallen als men werk heeft. Het zou m.i. geen slecht idee zijn om iedereen een basisinkomen (van pakweg een 900 euro) te geven, zowel wie werkt als niet werkt. Dat zou transparanter en eerlijker zijn en ook het deeltijds werken vergemakkelijken. Maar in afwachting daarvan moet men toch zorgen dat wie werkt nog voldoende meer overhoudt dan wie niet werkt.

Gepost door: demos | 13-05-15

De commentaren zijn gesloten.