15-05-15

Rumi

Rumi

 

er moet een plek zijn, een open plek

in de jungle van oordeel en mening:

daar ontmoeten we elkaar,

naakt en eindelijk ontwapend

 

we zijn toch van dezelfde soort,

een zelfde heimwee heeft ons bevangen;

vergeet veldslag en moord,

er is maar één verlangen

 

naar een laken in het gras,

wijn als offergave,

brood dat wordt gebroken

en alleen het lichaam heeft een taal,

alleen handen hebben gesproken

 

voorbij de loze zegepraal

komen we elkander tegen

waar het regenwoud siddert

en regenbogen schitteren

in de bomen: de regen

heeft zijn taak voldaan,

het laken wordt niet vochtig

 

we raken ons nu aan

woordeloos en nooit meer

achterdochtig

08:07 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.