23-05-15

langs de Oude Durme

bij de Oude Durme

 

over het maailand een lichte

nevel, de aarde ademt

zangvogels in de bomen;

een oude sloep meer een kuip

wacht nog een nacht met zinken

 

ver is alle geluid van verkeer

en mensenstemmen: hier woont

alleen het klevend kruid

en wilde rabarber niet te temmen

 

traag groeien de notelaars;

in een bevroren beeld

de bonte koeien alsof

de dieperik hen verveelt

 

wandel tot bij de Watermolen

de weiden lijken een eiland

en het zijn maar meanders

die ze scheiden als bevolen

door een watergod

 

geen leegte is zo vervuld

van geesten en jaar na jaar

keer jij er weer gehuld

in luisteren en weten:

geesten hebben dit land bezeten

maar vandaag ben jij de heer

21:13 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.