27-05-15

jongeren en seks

jongeren en seks

 

In de populaire opera ‘Carmen’ van Bizet wordt gezongen: ‘L’amour est un oiseau rebel qui n’a jamais connu des lois’. Vrij vertaald: de liefde kent geen (leeftijds-)grenzen. Dit inzicht van de dichter Prosper Mérimée is geen perversiteit maar een waarheid.

Daartegenover staan de feiten van onmiskenbaar misbruik: wat moet een wetgever daarmee aanvangen?

Uit de VS is het markante voorbeeld bekend van een lerares die verliefd werd op een leerling van 15. Ze kregen twee kinderen, de vrouw vloog de gevangenis in en werd vervroegd vrijgelaten op voorwaarde dat ze de jongen (jongeman intussen) niet meer zou ontmoeten. Ze kwamen toch samen, kregen een derde kind en de vrouw keerde weer naar de cel.

Dan vraag ik me toch af wie hiervan beter wordt? De baby’s niet, de moeder niet en de jongeman al evenmin. Alleen een benepen fatsoen wordt overeind gehouden.

En dan is er bij ons nog de contradictie dat in het kader van de euthanasiewet minderjarigen zullen mogen beslissen over hun eigen dood, anderen mogen niet beslissen over hun eigen lustgevoelens en liefde. Ik zou toch denken dat de dood ingrijpender is dan een erotische ervaring.

In het algemeen dient de wet zich zo weinig mogelijk bezig te houden met de intimiteit: ‘intiem’ wil zeggen strikt persoonlijk

Ik pleit alvast voor een verlaging van de seksuele volwassenheid. De wetgever staat voor een dubbele opgave: bescherming bieden en deze persoonlijke vrijheid respecteren. Daarom ben ik voorstander van een geïndividualiseerde aanpak: gun een rechter de kans om geval per geval te onderzoeken of er van misbruik sprake is. Wat in de meeste gevallen misbruik is, hoeft dat niet altijd te zijn.

In het Engels bestaat de uitdrukking: ‘one size fits no one’. Een eenvormige benadering moet tot persoonlijke drama’s leiden.

staf de wilde, de haan 27 mei 2015

10:25 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

"Ik pleit alvast voor een verlaging van de seksuele volwassenheid. De wetgever staat voor een dubbele opgave: bescherming bieden en deze persoonlijke vrijheid respecteren. Daarom ben ik voorstander van een geïndividualiseerde aanpak: gun een rechter de kans om geval per geval te onderzoeken of er van misbruik sprake is. Wat in de meeste gevallen misbruik is, hoeft dat niet altijd te zijn.

In het Engels bestaat de uitdrukking: ‘one size fits no one’. Een eenvormige benadering moet tot persoonlijke drama’s leiden."

Ik pleit er ook voor dat seks tussen minderjarigen (bv. tussen een 14 en een 16-jarige) niet meer strafbaar is, maar het voorstel van Open VLD laat een leeftijdsverschil van 5 jaar toe (bv. een 19 en een 14 jarige) wat toch wel vrij veel is.
Natuurlijk is iedereen verschillend en is een geïndividualiseerde aanpak nodig, maar je hebt daarnaast toch OOK bepaalde wettelijke grenzen nodig. Als iemand de wet overtreedt en als de zaak na klacht voor de rechter komt, dan kan en moet de rechter inderdaad rekening houden met de individuele situatie die verlichtende of verzwarende omstandigheden kan bevatten.
Tot slot: of men nu al dan niet de wet verandert, in de praktijk zal dat nu ook niet zoveel veranderen. Iedereen weet dat behoorlijk veel jongeren al seks hebben rond 14 à15 en normaal haalt niemand het in zijn of haar hoofd om klacht in te dienen als dat vrijwillig gebeurt (ook niet als het bv. met een 19- of 20-jarige is). Maar het biedt wel het voordeel dat de nieuwe wet meer aangepast zou zijn aan de reeële situatie en meer rechtszekerheid biedt.

Gepost door: demos | 27-05-15

De commentaren zijn gesloten.