23-06-15

dogma en taboe

over dogma en taboe

 

De huidige liberale regeringen zweren bij het dogma: ‘geen belastingverhoging’. Dit is ook zo in de EU: de recente voorstellen van Griekenland dreigen verworpen te worden omdat er te veel lastenverhogingen in zitten en die zijn taboe verklaard.

Een lastenverhoging heeft het voordeel van de duidelijkheid, een besparing verloopt vaak onopgemerkt tot men de prijsverhogingen vaststelt: het leven onder dit liberalisme wordt inderdaad duurder. Denk aan de verhoging van allerlei overheidsdiensten zoals het inschrijvingsgeld aan onze universiteiten, de zorgpremie en vul het lijstje zelf maar aan.

Ik kies voor een selectieve lastenverhoging als men die politiek en moreel kan verantwoorden. Geniepige prijsstijgingen zijn een wapen ondergedompeld in een quasi onmerkbaar vergif.

De oorzaak van dogma en taboe is de ontkenning van de klassieke marxistische tegenstelling tussen arbeid en kapitaal. En daar is ten dele wel iets voor te zeggen, bijvoorbeeld: ook loontrekkenden kunnen aandeelhouders worden. Maar er blijft een gigantisch verschil tussen het grootkapitaal of de grote vermogens en de kleine kapitalistjes en kleine vermogenden zodat Marx in de kern van de zaak overeind blijft.

Besparen mag evenmin een taboe zijn: als ze neerkomt op het meer efficiënt maken van de overheid dan is ze best te verantwoorden. In een aantal gevallen kan het met minder mensen en minder middelen; in andere zoals de fiscale controle heeft men juist meer experten nodig die men dan ook volgens hun bekwaamheid moet verlonen.  Het komt er dus alweer op neer het dogmatische te verlaten en de redelijkheid te laten zegevieren. Inderdaad ten bate van de staat want die staat vertegenwoordigt ons allemaal: in een echte democratie zijn wij de staat.

de haan 23 jun. 15

08:42 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Feit is dat lastenverhogingen vaak jobs vernietigen en de economie afremmen (dat is geen dogma maar maar een economische wet die perfect aangetoond kan worden door economen) . Feit is ook dat de globale belastingsdruk in België al zeer hoog is (men kan idd hier en daar wat verschuiven, maar verwacht daar om diverse redenen geen mirakels van...) en in vergelijking met andere landen sterk progressief is. Feit is ook dat de overheidskost in België groter is dan in andere welwaartsstaten waar men minstens evenveel terug krijgt van de overheid als hier. Dat zijn geen dogma's maar feiten.

Gepost door: demos | 23-06-15

De commentaren zijn gesloten.