15-07-15

Brel

l’ inaccessible étoile – Brel

 

‘L’homme de la Mancha’ ontbrak aan mijn kleine Brelverzameling, via een internetbestelling heb ik dat gat opgevuld. In zijn geheel genomen valt deze ‘opera buffa’ (als ik die term hier mag gebruiken) een beetje tegen: de zangpartijen van Sancho Panza en Dulcinea klinken niet sterk genoeg.

Maar wat gezegd over de prestatie van Brel zelf? Twee woorden: passie en energie, wat tweemaal hetzelfde is want passie is een bron van energie.

Het moge duidelijk zijn dat onze beroemdste Brusselaar (of is dat Eddy Merckx?) in de figuur van Don Quichote een afspiegeling van zichzelf heeft gevonden. Dit komt het best tot uiting in de topper ‘La Quête’, zijn zoektocht naar ‘l’ inaccessible étoile’. Het verlangen naar het onmogelijke is door en door romantisch. In de Romantiek zelf gebruikte men daarvoor ‘die blaue Blume’ als symbool: de onvindbare mooie bloem die boven op de bergen zou bloeien. Brel reikt nog verder en maakt er maar meteen een ster van. Dat maakt de onbereikbaarheid nog groter.

Ik heb de teksten nog niet helemaal gelezen en bestudeerd en moet een definitief oordeel opschorten. Hoewel, moet je in dit geval komen tot een oordeel: kan de ervaring, de onderdompeling in de ervaring niet volstaan?

Voor zover ik de persoonlijkheid van Brel begrijp was deze queeste naar het onbereikbare het doel van zijn leven en zijn lotsbestemming, ze bepaalde zijn rusteloosheid. die enkel vrede kon vinden in de dood (‘mourir la belle affaire’).

de haan 15 jul. 15

06:44 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.