18-07-15

Onderworpen is uit

Onderworpen is uit

 

Het mannelijk hoofdpersonage, de ik-figuur, wordt een enkele keer François genoemd, voor de rest blijft hij als het ware zonder identiteit. We vernemen wel dat hij een enig kind is dat nauwelijks reageert op de dood van zijn ouders. Het verwondert hem alleen dat zijn vader op z’n ouwe dag een nieuwe leven is begonnen met een andere vrouw: die stuurse man moet dan toch iets beminnelijks hebben gehad.

Verwondering en gebrek aan interactie lijken me de hoofdkenmerken van dit personage. Hij is wel gepassioneerd bezig met het werk van J.K. Huysmans, niet toevallig een decadent auteur, en hij heeft een tijdje een meer dan oppervlakkige relatie met Myriam, een van zijn studentes. Doch Myriam ontvlucht Frankrijk en gaat met haar ouders in Israël wonen en ze verliezen elkaar uit het oog: hij doet er ook weinig of geen moeite voor.

In het algemeen typeert dit deze man: zijn rol blijft beperkt tot die van observator, hij voelt zich vaak overbodig in het leven en is in zekere mate suïcidaal. Hij zegt: ‘voor mezelf kan ik niet leven en ik heb niemand om voor te leven.’

Misschien is dat de reden waarom hij zich uiteindelijk laat bekeren tot de islam: om ergens toe te behoren. Tot dan is hij voornamelijk een Einzelgänger. Hij kon uit een van de boeken van Huysmans komen of uit ‘La Nausée’ van Sartre.

Denk aan zijn vrij intens seksleven – met inbegrip van escortes -: hij blijkt uitermate potent maar kan niet genieten. Het lijkt me een mens bij wie een en ander is afgestorven of verdoofd.

Zijn bekering tot de islam onder invloed van een bevriende rector gebeurt om opportunistische redenen: het is een verplichte voorwaarde om opnieuw les te kunnen geven aan Sorbonne III, een universiteit die intussen is geïslamiseerd.

Persoonlijk vind ik de laatste 30 blz van het boek nogal zwakjes: we krijgen een afgezaagd godsbewijs voorgeschoteld, François hervat zijn studie in het oeuvre van Huysmans omdat hij een uitgave mag verzorgen in de prestigieuze reeks Pleiade . Mij lijkt het allemaal nogal gratuit.

Hier voeg ik wel aan toe dat ik geen enkele pro-Israël propaganda heb aangetroffen en de houding ten opzichte van de islamisering van Frankrijk en West-Europa is eerder flauw en flets te noemen.

De grootste slachtoffers zijn de vrouwen die niet aan het woord komen: alles wordt in het werk gesteld om er opnieuw moeders aan de haard van te maken. Van verzet daartegen is geen sprake. En de (rijke) mannen mogen tot vier vrouwen ‘bezitten’, ook heel jonge. In dat opzicht is dit een door en door reactionair boek, al kan je het ook lezen als een waarschuwing.

Of de auteur zelf een reactionair is, valt volgens mij uit dit boek niet af te leiden.

de haan 18 jul. 15

 

08:45 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.