20-07-15

verdwenen

verdwenen

 

het dorp zal duren doch het zal

jouw dorp niet zijn: verdwenen

de blinde muren, de geheime toegang

tot ons kasseitje – we schreven

namen met een scherf en tekenden

schunnigheden

 

kavels verrezen waar de weiden

lagen, een zandwegel liep er

naar de Bunt: de dagen, de vele

dagen van een herdershond

die in de Schelde zou  duiken

 

nog kan je de wegel ruiken:

klaproos en kamille, de murwe

geuren – jouw wereld leek

zo groots en iets grootser

zou gebeuren

 

en eeuwig zal het nichtje

daar lachen in het gras:

een meisje dat je mocht

zoenen, doch een nichtje

gaf geen pas

 

eeuwen lopen de vrienden

samen met je op: we maten

de blote lengte van de schaarse

haartjes tot de paarse kop

 

ons bloed stormachtig

en trompend van een verte

zoals de boten op de Durme

en de keten aken op de Schelde

 

verdwenen heel dit leven,

beloftes verschrompelden tot feit:

je rilt en zit te beven, voor jou

duurt het nog altijd

07:09 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.