01-08-15

Les Barons

Les Barons – Nabil Ben Yadir

 

Dit is een geestige film én tegelijk een vlijmscherpe aanklacht tegen de moslimmacho. Eerlijk gezegd: ik hou niet van deze jonge moslimmannen. Zij zetten een strenge patriarchale traditie voort met alle prerogatieven voor de man en buitenshuis geen enkel recht voor de vrouw. De emancipatie is niet aan hen besteed.

En zeer dikwijls voeren ze  zelf geen klap uit, tenzij duistere praktijken. Het begint al op school waar de jongens aanzienlijk slechter presteren dan de meisjes. Dat laatste is hoopgevend: ik ben ervan overtuigd dat een ontwikkelde jonge moslima zich niet zal laten degraderen tot een wandelende baarmoeder. Maar hun emancipatie betekent meer: ook vrijheid in de partnerkeuze en in hun persoonlijk leven. Dezelfde rechten die onze jonge vrouwen hebben afgedwongen.

Onvermijdelijk kom ik nu uit bij het hoofddoekenverbod in ons onderwijs: ik vind dit een onwijze maatregel. Want hij bevordert de oprichting van eigen moslimscholen en dan zijn we nog verder van huis. Iedere godsdienst of levensbeschouwing wil zich uiten: laten we dat eindelijk eens aanvaarden.

Herhaaldelijk reeds heb ik geschreven dat de hoofddoek één groot nadeel heeft, namelijk zijn zichtbaarheid. Christelijke symbolen kunnen weggemoffeld worden onder de bovenkledij.

Men zal argumenteren dat de hoofddoek onderdrukking symboliseert maar vrijwillige onderwerping beschouw ik niet als onderdrukking. Het beslissende punt is die vrijwilligheid en dan moet ik alweer terugkeren bij de vaders, de broers en de mannelijke peer group: die oefenen druk uit en moeten ‘bewerkt’ worden. Niet de meisjes of vrouwen: dan maak je hen een tweede maal tot slachtoffer.

Nu, in deze film dragen de vrouwelijke hoofdpersonages uit het Brusselse geen hoofddoek: zeker de mooie zus op wie een van de vrienden-leeglopers zwaar verliefd wordt, heeft een grote mate van zelfstandigheid bereikt. Zij laat zich niet kopen. En haar zelfbewustzijn stimuleert: de verliefde vriend aanvaardt een job als trambestuurder of buschauffeur, een geringe betrekking maar het is al een begin.

In het algemeen wordt in deze film een hechte en warme gemeenschap getoond waarin alleen de blaaskakerij van het machisme uit de toon valt en belachelijk wordt gemaakt.

Ik hou van zelfspot en kan daarom deze prent aanbevelen.

de haan 1 aug. 15

08:37 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

"Onvermijdelijk kom ik nu uit bij het hoofddoekenverbod in ons onderwijs: ik vind dit een onwijze maatregel. Want hij bevordert de oprichting van eigen moslimscholen en dan zijn we nog verder van huis."

Ik zie het probleem niet met de oprichting van moslimscholen, zolang men de eindtermen respecteert. Als er katholieke (gesubsidieerde) scholen bestaan, waarom zouden er dan geen moslimscholen kunnen bestaan en gesubsidieerd worden?
Wie veel belang hecht aan religieuze symbolen en daar ook in een onderwijscontext geen afstand kan, wil of mag van doen, zit op zijn of haar plaats in onderwijs met een religieuze invalshoek (ongeacht de religie). Het gemeenschapsonderwijs daarentegen is net bedoeld en door de overheid gefinancierd om levensbeschouwelijke verschillen te overbruggen (en niet om de segregatie of de onderdrukking aan te moedigen en/of te gedogen). Dat vraagt om een zekere neutraliteit, wat botst met het in alle omstandigheden vasthouden aan opzichtige religieuze symbolen ( waarmee men immers net te kennen geeft dat men vooral benaderd wil worden als horende tot die groep en die religie en die zo dus onlosmakelijk deel uitmaken van een sterke religieuze identiteitsvorming...)

Gepost door: demos | 01-08-15

De commentaren zijn gesloten.