14-08-15

mistrouwig

mistrouwig

 

wantrouwen is in ons geslopen

we besnuffelen elkaar met woorden

en soms komt het nekhaar rechtop,

soms is er een staart die kwispelt

 

laten we van de apen leren,

terugkeren naar de bonobo:

die kent niets van generen

en behoeft geen bed van veredeld stro

 

noem de angsten die ons regeren,

de pijnlijke plaag der eenzaamheid

en hoe verwoed wij ons weren

tegen de drang naar tweezaamheid

 

want genadeloos is het mistrouwen

dat een stekelwezen van ons maakt:

we willen geven én behouden

en wie vertoont zich dan nog naakt?

06:15 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.