15-08-15

paljas

paljas

- voor Staf en Mieke –

 

de dood is dubbel, gespleten

als een mens: wie bloeit komt hij

halen en om wie eenzaam op

de uitkijk zit,  kan hij alleen maar smalen

 

een paljas, een grapjas

die in zwarte grappen doet:

wie hem vreest, verafschuwt en veracht

die brengt hij zijn verfoeid bezoek;

wie van hem houdt die wordt beboet

en als een minnaar afgewezen

 

troost, vrienden, is zijn spel doorzien,

zijn schabouwelijk theater;

nooit vragen: ‘waarom ik het verdien’

en gelaten zijn dat komt wel later

05:41 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.