17-08-15

Varoufakis in Knack

Yannis Varoufakis in Knack

 

Het is een beetje laat om ernaar te verwijzen, maar in Knack van vorige week staat een leerzaam interview met deze Griekse ex-minister van Financiën: het interview is overgenomen van het Duitse blad Stern, niet bepaald een linkse publicatie.

Van bij het begin heb ik een zwak gehad voor deze flamboyante professor. Hij was een eenling die het ongewapend moest opnemen tegen de grote tenoren van de Europese politiek, een politiek die de laatste jaren wordt gedomineerd door het genadeloze neoliberalisme en nog enkel kan denken aan besparingen ook als die neerkomen op een schrijnende verarming.

In het interview kan ik Varoufakis niet betrappen op een onwaarheid, hoewel ik geprobeerd heb zo kritisch mogelijk te lezen.

In het conflict tussen de trojka met de EU en Griekenland is volgens mij het kernprobleem de miskenning van de Griekse democratie: het Griekse volk heeft zich tweemaal (bij de verkiezingen en bij het referendum) uitgesproken tegen dit inleveringsbeleid. En tegelijk moesten de Grieken in de buitenlandse media een ware hetze ondergaan, een hetze die het clichématig had over de luie en corrupte Zuiderlingen. Terwijl nader onderzoek bewijst dat de Griek even hard werkt als de Duitser.

Dijsselbloem en co hameren erop dat er nu eenmaal Europese regels bestaan waarop geen uitzondering is toegestaan. Als die regels echter inhouden dat ze een aanslag plegen op de democratie in een lidstaat, dan zitten ze grondig fout.

In deze zin is de Griekse crisis ook een test case voor het democratisch gehalte van onze EU. Ik maak me daaromtrent grote zorgen. Welk land zal het volgende zijn in de besparingswoede?

de haan 17 aug. 15

20:07 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

"In het conflict tussen de trojka met de EU en Griekenland is volgens mij het kernprobleem de miskenning van de Griekse democratie"

Dat is in zekere zin inderdaad zo.
Maar het is het één of het andere. Ofwel kies je voor een soort confederaal Europa waar elk land quasi volledige soevereiniteit kan behouden, met een eigen munt en een minimale economische integratie, waar landen hoogstens wat samenwerken op bepaalde domeinen (dat zou de klok terugdraaien). In zo'n model kan een land quasi volledig haar eigen beleid voeren en zou ze er dus ook voor kunnen kiezen om maximaal te luisteren naar de stem van het volk via referenda (wat in de meeste landen echter slechts zeer sporadisch en uit tactische overwegingen gebeurt zoals ook bij het Griekse referenda het geval was)
Ofwel kiest men voor een model zoals we het nu grotendeels kennen, namelijk met een gemeenschappelijke munt, een eurozone, verregaande economische integratie die ook steeds meer integratie op andere beleidsdomeinen met zich meebrengt. Dat impliceert ook dat je als lidstaat niet meer soeverein bent en vaak belangrijke bevoegdheden aan 'Brussel' moet afdragen. ALs er beslissingen bij gekwalificeerde meerderheid genomen worden (zoals steeds vaker het geval is), dan zijn er altijd lidstaten die met EU-beslissingen geconfronteerd worden die tegen hun wil (en geregeld ook tegen deze van hun bevolking) ingaat. Dat is misschien niet altijd zo democratisch, maar dat is nu éénmaal de tol die men betaalt van het horen tot de EU.
1 land kan haar wil niet opdringen aan de 27 andere landen.

Gepost door: demos | 19-08-15

De commentaren zijn gesloten.