18-08-15

troostgedicht

 

troostgedicht

- voor Dirk -

 

afscheid nemen dat neemt je af:

minstens een vriend van jaren

en begraven is opgraven

van wat bijna vergeten was

 

hoe moeten we geliefde doden eren:

door het schilderen van een gedroomd

portret, in verzen die geen lezer

kan verteren of simpel in een snik

 

en zeggen: ik neem het van je over,

wat jij begon heb ik voltooid;

zeker, we gingen eigen wegen

doch de vlam van toen die doofde nooit

 

en na de treurnis komt de vreugde:

zo’n vriend heb ik gekend,

niet te vervangen  omdat hij deugde,

geen gluiperd doch een echte vent

09:59 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.