31-08-15

bwana kitoko

Bwana Kitoko, een huldiging

- bij een werk van Jan D. -

 

ja, zo graaft men de doden op:

in oker en gebrande Siena,

de tonen der aarde

 

de levende centraal, een asceet

van licht door een zuil van zon

omgeven: een gevierde en getuige

die nog alles weet

 

zeker, een blaaskaak heeft jou op

weg gezet: bleker, als behorend

tot de wereld der spoken –

doch hier spreekt een geest

die ademhaalt, woorden aanhaalt,

ze prevelt als gebeden

 

akelig kan het schone zijn:

verschrikkend genoeg

om wakker te houden

 

de foto der inhuldiging

is vergeten: we praten

over wijdere feiten

en meer kan een schilder

onbewust niet weten

08:50 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-08-15

voetnoot

voetnoot

 

het leven is een lijvig boek

en niemand neemt meer ruimte in

dan een vermelding in een voetnoot

 

kennis, ach, voetnotenkunde

hoeveel feiten, bewezen feiten

gaan er in één hoofd

 

zal je het aan verkeerde vragen wijten

zoals : bestaat iets als een ras?

 

zeker,  we spreken en beweren,

zoeken het op in een bron

alsof deze bron onfeilbaar was

 

de Tutsi groot, een geboren heerser;

de Hutu klein, hij bewerkt het veld

de jood heeft grote oren, een scherpe

geest behalve bij het smeden van vrede

en het hoogst van al, het meest geprezen

is het Kaukasisch blank

 

wie heeft de tekst geschreven:

een gepeste dikkerd of was hij slank,

leep en listig – om het even:

elke taal is maar vertalen

en elke vertaler heeft gelogen

 

er is geen hoger streven

dan vernoemd te worden in een voetnoot

en hopen op mededogen

in het uur van onze dood

07:53 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-08-15

bij dageraad

bij dageraad

 

de dageraad geeft goeie raad

bij monde van een merel

er druppelt dauw van zijn draad

als de stilste snaren van een vedel

 

monter zonder zichtbaar teken

- de wolken nog gesloten –

weet hij dat ze door zal breken,

de zon die weer doet hopen

 

weldra legt ze licht en glans

op blad en water om de witte boten,

op de golven en hun dans

wanneer de zeiler zich heeft af gestoten

 

zeil mee, zingt de merel, zie

hoe het land der zorgen krimpt:

ook deze morgen behoort aan wie

zich meester maakt van tegenwind

05:24 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

trompetsteek

trompetsteek

- voor een leerling-tovenaar –

 

hij brengt twee lussen aan,

spant het touwtje op

en plots is hij verschenen:

de knoop met muizenoren

en de muis loopt op haar tenen

 

dat komt nooit meer los, denk je,

maar opeens is de knoop verdwenen,

het muisje plat geknepen  door de wind

 

opnieuw ben je het kind

dat weer niets heeft begrepen

je wil nogmaals de oren zien

en het muisje laten lopen

 

doch hij werkt aan andere knopen:

zij die de broek ophouden –

daarvoor dient een Leffe van het vat,

de show is over, het toveren

dat hebben we gehad

 

jij zal de muis onthouden

alleen naar huis, alleen op pad:

misschien doet hij het over

voor een kuipje van het vat

03:59 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-08-15

Apartheid in Vlaanderen?

Apartheid in Vlaanderen?

 

De uitlatingen van BDW over een apart sociaal statuut voor erkende asielzoekers rieken naar mijn smaak sterk naar Apartheid. Het dreigement dat onze sociale zekerheid anders in elkaar zal storten, speelt in op de angstige en xenofobe onderbuikgevoelens bij een groter wordend deel van onze bevolking.

Je kan de vraag stellen of de NVA inhoudelijk verschilt van het VB: ik zie vooral een verschil in stijl. De NVA-kopstukken zijn doorgaans beleefder en intellectueler dan de volksmenner Dewinter. Maar de beruchte slogan ‘Eigen Volk Eerst’ blijft overeind. Dit is nationalisme in z’n meest enggeestige vorm. Blijkbaar zijn ze bij de NVA de vroegere Volksunie-kopman Maurits Coppieters vergeten, voor wie het nationalisme tegelijk een internationalisme inhield.

Inzake migratie betekent dit internationalisme kijken naar de oorzaken: de onveiligheid en de extreme ongelijkheid in deze wereld. De eerste factor vraagt om meer controle op wapenleveringen, de tweede maakt een ander globalisme noodzakelijk: meer Fair Trade en minder vrijhandel. Het is mijn overtuiging dat ons economisch systeem armoede produceert. De boeren, mijnwerkers en andere arbeiders in de minder ontwikkelde landen wordt zwaar onrecht aangedaan.

Niets gebeurt geïsoleerd: alles heeft met alles te maken en zolang dit liberale systeem vigeert zal de extreme armoede blijven bestaan en dan blijven ook de vluchtelingen komen. We hoeven daaromtrent niet verwonderd of geërgerd te zijn want wij, Vlamingen, hebben hetzelfde gedaan in de loop van onze geschiedenis.

 de haan 28 aug. 15

13:36 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

bonsai

bonsai

 

word een bonsai, geef

het overbodige op:

knip met zorg, bewaar

het schone duizend dagen

 

je kan over pijnen klagen

maar zie: de rijmen vloeien

pijn is een cel maar geen

cipier wil zich bemoeien

 

je blijft een man van woorden,

een man met een schaar:

je hebt al een boom voor ogen

een die past in een schaal

 

en wordt doorgegeven

een erfstuk voor je lezers

die het overnemen

eeuw na eeuwen

 

ronselaar van rijmen

hou je als een bonsai klein

je zal op een tafel verschijnen

en nog lang een wonder zijn

07:24 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-08-15

heilzaam

heilzaam glaasje

 

zeuren is het niet, deze pijn

is een zanger doch hij

verloor zijn stem, gekrijs

blijft over zoals het doorboren

van staal, zoals een straat

wordt opgebroken

 

meestal onuitgesproken

alleen een geneesheer

die niet geneest,

mag het horen

 

hij schrijft verdoving voor

en dag na dag ben je

de zombie in huis

 

zoek dan liever de vrienden op,

verlies je in de beschouwing

bij een heilzaam glas

tot aan de rand van het wankelen

doch het zeuren verstomt

tot een vreedzaam kakelen

07:27 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-08-15

Ayn Rand en anderen

de of/of-logica

 

Zopas gekeken naar een opname van ‘Het voordeel van de twijfel’ met als ondertitel ‘Fuck the poor’. Het gaat over de vraag of wij mensen nu egoïstisch zijn dan wel altruïstisch. In deze vraagstelling zit al het grote manco besloten: zelfs onze knapste denkers ontsnappen niet aan de of/of-logica terwijl het toch meestal gaat om een en/en-verhaal.

Zo is er het debat over een universeel basisinkomen, opnieuw onder de belangstelling gebracht door onze Brusselse filosoof Philippe van Parijs. De nochtans zeer sociaal voelende Amerikaanse filosofe Martha Nussbaum is tegen. Zij stelt vast dat de noden verschillend zijn en geeft het voorbeeld van iemand in een rolstoel en iemand die zich gewoon kan bewegen. De uitgaven voor de eerste liggen nu eenmaal hoger. In plaats van een basisinkomen stelt zij voor om bij iedereen de vermogens, vaardigheden en capaciteiten gelijkwaardig te ontwikkelen.

Waarom toch dat denken in uitsluiting van alternatieven? Het ene kan toch best gekoppeld worden aan het andere?

Nogal wat aandacht ging naar een andere en vroegere Amerikaanse filosofe: Ayn Rand die de mens ziet als een egoïstisch wezen. De overheid mag volgens haar geen belastingen heffen en niet tussen komen in de economie – ik vraag me af of zij hetzelfde heeft gedacht over politie en leger?

Ayn Rand is in mijn ogen een diep gekwetste vrouw die de Sovjetunie is ontvlucht en op een hysterische manier overreageert op haar Sovjetverleden. In dat communistische model werd men immers verplicht tot samenwerking en ieder privé-initiatief werd de kop ingedrukt. Zo’n systeem kan inderdaad niet (blijven) functioneren.

Maar eigenlijk had Rand het werk van Frans de Waal moeten kunnen lezen en daarvoor is ze te vroeg gestorven. De Waal observeert al jarenlang aan ons verwante primaten (chimpansees, bonobo’s en makkaken)  en hij stelt vast dat deze voorlopers van de mens ook al empathie vertonen (ze troosten elkaar, dragen zorg voor elkaar en zo meer). Als dit voorkomt bij onze biologische voorouders dan moet het eveneens bij onszelf voorkomen: de mens is net zo goed een altruïstisch wezen met aanleg voor compassie en solidariteit. Het volstaat kleuters te observeren en vast te stellen dat dit zowel ettertjes van egoïsme zijn als meevoelende wezens die graag dingen samen doen.

Dus, in het algemeen gesproken, pleit ik voor het verlaten van de of/of-logica en voor het denken in termen van en/en. Het dualistische mensbeeld dragen we al lang in ons mee, soms heet het manicheïsme dan weer yin-yang . Freud sprak bijvoorbeeld over het lustprincipe en het doodsprincipe.

Goede en kwade impulsen zijn allebei in ons werkzaam. Het komt er alleen op aan de kwade te kanaliseren en de goede te stimuleren. Dit is een opdracht voor onze opvoeding en vorming en zoals eerder gezegd is iedereen een opvoeder: elke volwassene en elk lid van de ‘peer group’.

de haan 26 aug. 15

 

 

 

 

 

19:54 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

de liefde

zou het toch niet

 

hij kan doorheen muren, zegt hij,

dankzij paddenstoelen en jij

gelooft hem wel maar zou het

toch niet de liefde zijn, nieuw

opgelaaid: bestaat er een sterker medicijn?

 

zeker, de natuur, de natuur kent

vele geheimen; haar krachten

zijn onloochenbaar, maar zou het

toch niet de liefde zijn:

bestaat er een sterker medicijn?

 

wij worden door handen gedragen

en geen machtiger hand dan een strelende

hand; wij worden door woorden

verslagen en dan heb je nood aan een band

 

zou het toch niet, zou het toch niet

de liefde wezen die heilzaam werkt

bij kwaaltjes en verdriet; kan een medicijn

ons zo genezen? je hoeft niet ver te turen:

zelfs als alleen zij overschiet,

kan je doorheen de muren

 

11:35 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rik van Looy

voorbarig In Memoriam

 

Het is raar hoe spontane associaties kunnen lopen wanneer je in de vroegte alleen in een kamer zit. Deze morgen dacht ik dat mijn jeugdidool Rik van Looy was overleden: ik moest een In Memoriam schrijven. Vaak reeds heb ik geprobeerd een ode neer te pennen aan de Keizer van Herentals maar dat is me in versvorm nog nooit bevredigend gelukt. In korte verhaaltjes wel, daarom koos ik voor het proza.

Kort gezegd kwam het hierop neer: mijn kinderlijke en puberale adoratie was fanatisme. Dweepzucht op die leeftijd lijkt me normaal, als je ouder wordt blijf je een puber indien je eraan vasthoudt. Men kan dus zeggen dat mijn jeugdige dweperij mij ingeënt heeft tegen elke vorm van fanatisme: ik probeer de redelijkheid en de nuance in acht te nemen. Daar is feitenkennis voor nodig en vooral het inzicht dat je maar weinig weet. En het doet deugd jouw eerste oordeel op te schorten en dankzij meer informatie bij te stellen. Veel van onze stellingen zijn voorwaardelijk en voorlopig: verder nadenken is een noodzaak.

Dit laatste neemt niet weg dat je vaste principes kan hebben en moet hebben. Mijn leidende principes zijn de eerlijkheid en de rechtvaardigheid: ik verdraag geen leugens of halve waarheden en tegen elke vorm van onrechtvaardigheid kom ik in opstand.

Dankzij Rik van Looy. Nog altijd behoudt die naam een schittering in mijn hoofd. Ik schrijf hem met een kleine v om de symmetrie beter te laten uitkomen. Er zat iets symmetrisch in de wielerloopbaan van de Keizer: hij heeft heel wat wedstrijden gewonnen maar nog meer verloren. Om dezelfde reden: zijn aanvallende stijl van koersen. In wezen wou van Looy koersen zoals de Kannibaal maar hij bezat niet hetzelfde uithoudingsvermogen, dezelfde fond. Naar mijn smaak moeten grote kampioenen ook kunnen verliezen. Mij doen fenomenen als Merckx en van Looy denken aan Prometheus die het vuur stal bij de goden om het aan de mensen te brengen. Beiden hebben de wielerliefhebbers veel koersplezier geschonken dankzij hun overmoed. Zij overschatten wel eens hun eigen krachten en gingen fraai op hun bek. In het geval van de Keizer mag je dit ook nog anders opvatten: Rik had wat men in mijn dorp noemt ‘een vranke muil’: hij deed krasse uitspraken. Net als Paul Hereygers en Tom Boonen later: allemaal Kempenaars – zou dit een vorm van overcompensatie zijn: de kleine man die een hoge borst opzet om aan dat besef van kleinheid te ontsnappen?

de haan 26 aug. 15

07:44 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

tegenspraak

tegenspraak

- voor wie niet akkoord gaat -

 

spreek me tegen, boots me

niet na: tegenspraak

is scherper slijpen

en wijzer kom ik uit de woordenstrijd

 

ik beken: instemming stemt me

vrolijk en glorieus,

doch een tegenwoord schudt me

wakker en dit wakkere

is mijn keus

 

we moeten deemoedig blijven,

zeggen dat we onvolledig zijn:

steeds met twee woorden schrijven

en soms alleen staan met ons weten

en dit is hard, ja, dit is pijn

06:18 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-08-15

kunstbroeders

kunstbroeders

 

de vrienden brachten vrede

al hieven ze samen een klaagzang aan

en dat heeft niet aan de drank gelegen

 

ach, kunstenaars, ze keffen hun onbehagen

als vreemden in deze wereld

zoals de merels in de hagen

mooi fluiten om een maatje

want zo willen hun hormonen

 

wij zijn de nuttelozen, zeggen economen

we spreken van het sprakeloze

en wanhoop wordt door ons verfraaid

 

samen hebben we gekozen te lopen

waar voor onze voeten wordt gemaaid

en tot we vlot verkopen

wordt om ons werk gesmaald

04:50 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-08-15

Rambo???

Rambo’s: kom, kom!

 

In een vorige tekst over het optreden van onze parketten en politieagenten op popfestivals heb ik me eventjes laten gaan: dat zal wel te maken hebben met mijn eerder anarchistisch temperament.

In de feiten zijn deze mensen natuurlijk geen Rambo’s: zij zijn niet overbewapend en schieten er niet op los. Maar qua mentaliteit zijn er wel gelijkenissen.

Zo kan ik het begrijpen dat een lezeres de vergelijking maakt met de nazi’s: alweer niet in de feiten maar qua ingesteldheid. Reeds meermaals heb ik deze formule neergeschreven: de wet is de wet in vredestijd is gelijk aan Befehl ist Befehl in oorlogstijd – en we weten allemaal wat daarvan gekomen is. Op zijn proces in Israël heeft Adolf Eichman zich met dit argument verdedigd: ik voerde maar bevelen uit.

Naar mijn mening moeten wetten en reglementen altijd op een menselijke en relativerende manier worden opgelegd, behalve wanneer het gaat om levensnoodzakelijke ingrepen. Dit laatste geldt bijvoorbeeld voor de meeste verkeersreglementen: die redden mensenlevens, maar niet allemaal. Zo mogen fietsers nu rechts afslaan voor een rood licht, tot voor kort kreeg je daar een boete voor. Je mag natuurlijk niet denken dat je voorrang hebt: je moet blijven uitkijken naar rechtdoor rijdende fietsers en bromfietsers. Doch in het algemeen dreigt er geen gevaar.

Ik herinner me een provocerende uitspraak van Louis Tobback – toen minister van Binnenlandse Zaken -: zelfs in de woestijn zal ik stoppen voor een rood licht. Ik zou daar vertragen en goed uitkijken, maar niet stoppen. Voorzichtigheid is geboden maar niet tot in het absurde.

Er bestaan termen of slogans waarvan mijn haren overeind komen, zoals ‘zerotolerantie’. Bepaalde drugs zijn verboden dus bestraffen wij elk bezit of gebruik. Dit vind ik puur machtsmisbruik. Het gaat erom schade te voorkomen en dat op een redelijke manier: kleine hoeveelheden berokkenen weinig of geen schade. En in elk geval niet meer dan de legale drugs. Op elk pakje sigaretten staat: roken is dodelijk. Toch verdient onze overheid veel geld aan dit dodelijk genoemd middel. Dit is pervers: ofwel meen je wat je hier laat drukken ofwel relativeer je het en in het laatste geval is deze slogan ferm overtrokken. Dan moet je iets schrijven of vermelden als: roken kan dodelijk zijn.

Ik hou niet van moraalridders die pretenderen te streven naar heiligheid of absolute zuiverheid: vrijwel altijd hebben ze een duister kantje, knijpen de katjes in het donker of nemen het niet zo nauw met de fiscaliteit.  Wij zijn mensen en gelukkig geen heiligen: die moeten rotvervelend zijn. Om in christelijke termen te blijven spreken: laat ons maar erkennen en bekennen dat we allemaal zondaars zijn. Maar na de biecht volgt de vergeving. In het ware leven moet je veel door de vingers zien: zowel voor jezelf (anders zou je jezelf gaan verfoeien) als voor de anderen.

de haan 24 aug. 15

06:00 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

bedaar

 

bedaar nu maar

 

leggen we pijn en woede

even aan de kant, voor één keer

mag je ze onder een matje vegen

 

zeker, je moet op je hoede

blijven doch na het bedaren

kan je er weer tegen

 

je kan de strijd weer aan

eens bekomen van het moedeloze

al kraait nu op elke mesthoop een haan:

wij wachten de ommekeer af en dat is goed gekozen

04:56 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-08-15

aankoop

na de aankoop

 

vrede. de tuin zegt dag

tot de jonge zon, gebladerte

tintelt, elk blad een aangezicht

dat lacht

 

de lieve droomt, je zal niets

vragen behalve de dagelijkse

herhaling van de tederheid

 

het leven loopt naar wens:

je mocht een beeld aankopen

van een gekwetste mens

 

schoonheid is toch overstijgen,

niet wonden likken maar ze tonen

in de bijzondere glorie van de pijn

 

daar is nederigheid voor nodig,

weten: ik ben de eerste niet

en zal ook niet de laatste zijn

07:59 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

treurnis, een ouder gedicht

treurnis

 

droevige dag,  een koepel

die aarzelt om neer te storten

zoals een huilbui al te lang

wordt opgehouden

 

nochtans: gun je klieren hun gang,

laat het over je wangen stromen –

de droge treurnis in je borst

wacht op een bevrijding

 

wees eens kind zonder de nukken

van de kinderlijkheden:

je wereld ligt aan stukken,

sta dit toe, althans voor de dag van heden

07:35 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-08-15

in het wild

in het wild

 

na weken blijven de kleine

chrysanten hun purper bewaren

ze lijken weggeplukt

ergens langs een wegel

waar de aarde genadig is

en zij zich opfrissen met nevel

 

zo haal je het wilde in huis

de schoonheid die onkruid

wordt genoemd en geen kweker

kan ze evenaren

 

is niet zo het hele leven:

wat opschiet in het toeval

doet ons van ontroering beven

 

je hebt alleen de ogen nodig

om  even stil te staan en al

buigend je bijval te betonen

05:46 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-15

kop in de rots

kop in de rots

- voor Marie-Jeanne -

 

door wind en regen

door vorst en nevel

uitgehouwen: zie,

de kop in de rots,

hij lacht zijn tanden bloot

 

een leegte staart in zijn ogen,

kijkt neer over het dal

naar de draafsport van bizons,

naar legers zonder tal

 

een man van eeuwen

je hoort zijn hoonlach van steen

of zou hij enkel geeuwen

omdat de oermens nooit verdween?

06:35 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-08-15

burgerinitiatief

 

Burgerinitiatief verzacht leed vluchtelingen: “we kunnen het niet langer aanzien”

Heel wat mensen kunnen zich niet neerleggen bij de miserie van de vluchtelingen die in Europa toekomen. Dat blijkt uit het immense succes van acties waarbij burgers de handen in elkaar slaan om de vluchtelingen concreet te helpen.
 
donderdag 20 augustus 2015
 

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Twee dagen geleden lanceerden de groepen Extra Slechte Vlamingen en Burger Opstaand het facebook-evenement Wij gaan naar Calais en nemen mee… Bedoeling is om de vluchtelingen in Calais te voorzien van de nodige spullen. Op de facebookpagina staat de oproep om dekens, matrassen, potten, (mannen)kleren en droge voeding te verzamelen om alles op 4 september naar het vluchtelingenkamp te brengen. “Wij vinden dat het niet volstaat onze mening te geven over, of te protesteren tegen de inhumane situatie in Calais. We moeten de daad bij het woord voegen,” zegt Peter Terryn. Hij lanceerde de facebookpagina nadat zijn kompanen Corinne Leunens en Inge van Bakel spullen waren beginnen inzamelen. 

De reacties zijn massaal. Intussen worden er al zoveel goederen aangeboden dat er sprake is van een ware karavaan die op 4 september vanuit verschillende plaatsen in België zal vertrekken richting de Franse grens. De organisatoren zijn daarom nog op zoek naar mensen met camionettes die willen rijden, net als extra opslagplaatsen. 

Hoewel ze wat overvallen zijn door het succes, begrijpen de initiatiefnemers waarom zoveel mensen willen bijdragen. “Ze hebben zich heel de zomer zitten ergeren over de erbarmelijke toestand van de mensen die moeten vluchten en ze hebben al die rechtse prietpraat moeten verwerken. Ze zijn klaar voor actie,” vertelt Sarah Wagemans, die mee op de kar sprong na de lancering. 

“De gestrande vluchtelingen overleven in erbarmelijke en onmenselijke omstandigheden terwijl Europa en de Franse overheid de andere kant opkijken. Wij vinden dat onaanvaardbaar,” vult Terryn aan. “Deze mensen - onze medemensen - hebben recht op een menselijke behandeling en benadering.” 

Burgerbeweging Hart Boven Hard mobiliseert mee en de Vrije Bond en Slechte Vlamingen sloten zich aan. Onder meer Els Keytsman van Vluchtelingenwerk Vlaanderen roept via facebook op om de actie te ondersteunen. 

Dat heel wat Belgen de harde toon van politici beu zijn en het tijd vinden om concrete hulp te bieden, blijkt ook uit het succes van andere burgerinitiatieven. Zo zijn heel wat mensen thuisopvang aan het organiseren. Onder meer de facebookgroep Vluchtelingen Thuisopvang genereert veel activiteit. En via SOS Kortrijk-Calais worden ook spullen ingezameld. 

Het ziet ernaar uit dat de opinie die filosoof Lieven De Cauter deze week in De Standaard publiceerde, sneller bewaarheid wordt dan verwacht. Hij riep op om ten aanzien van de vluchtelingencrisis out of the box te denken en om vanuit de civiele maatschappij met initiatieven te komen. “Als de politiek het niet doet, dan doen wij het zelf wel,” klinkt het bij Wij gaan naar Calais, en we nemen mee… 

https://www.facebook.com/events/1000491939971968/

18:57 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

solidair met wie?

solidair met wie?

 

Grieken of Afrikanen: naar wie gaat onze steun? Naar mijn mening is dit een valse tegenstelling: elke mens in nood dient geholpen te worden. Het heeft geen enkele zin de Grieken collectief te bestraffen en in de armoede te storten onder het mom dat het geld beter naar Afrika zou gaan.

Het probleem is de heersende neoliberale ideologie en die zegt ‘foert’ zowel tegen de arme Grieken als tegen de nog armere Afrikanen. Er bestaat geen enkele garantie dat steungelden  die men aan Griekenland zou onttrekken naar de grotere armoede zouden versluisd worden. De onmenselijkheid van het systeem treft iedereen, dat beginnen we zelfs bij ons gewaar te worden.

Bovendien kan iemand met ogen in het hoofd zien dat de hulp die aan Griekenland zogezegd wordt toegekend naar de grote buitenlandse banken gaat. Ik idealiseer de Grieken niet: ze hebben lange tijd voor corrupte leiders gekozen en zelf hebben zij het niet allemaal nauw genomen met hun fiscale verplichtingen.

Maar bij een lening heb je altijd twee partijen en beide zijn even zeer verantwoordelijk als die lening op drijfzand is tot stand gekomen. Probeer hier maar eens bij een bank een grote som te ontlenen: jouw inkomen zal grondig worden gecontroleerd. En dat hebben de Duitse en andere banken niet of te weinig gedaan toen ze kredieten verschaften aan de Griekse parasieten. Waarom niet? Omdat deze dubieuze leningen  een hogere rente in het vooruitzicht stelden. Het is dus alweer een zaak van hebzucht. Zoals heel de bancaire crisis trouwens.

Het neoliberalisme voedt deze hebzucht: alles draait om snel geldgewin. Op de langere termijn wordt niet meer nagedacht, laat staan dat men belangstelling zou opbrengen voor de ware noden.

Tegenover dit verfoeilijke neoliberalisme stel ik een solidariteit die niet gebeurt met aalmoezen of liefdadigheid, maar die gebaseerd is op Fair Trade: een eerlijk inkomen voor eerlijke arbeid, waar ook ter wereld.

En wie zegt dat er geen beginnen aan is, die moet maar eens een Wereldwinkel bezoeken of beter rondkijken in de grootwarenhuizen die soms ook faire producten aanbieden. Dit is al één stap: aan ons, de klanten, om verdere stappen te eisen – weg van de koopjes en promoties, en op naar prijzen die getuigen van respect en billijkheid.

de haan 20 aug. 15

16:10 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

hoop

schuilnamen

 

het woord nemen is

het doorgeven  om het even

of het oor  zich afsluit

onder een lawine van geluiden

 

je praat wel eens tegen

muren: mensen die alleen

horen wat zij wensen

 

het is je nek uitsteken

en het zwaard ligt klaar

 

beulen zijn gemaskerd

als worstelaars, want ook zij

worstelen met een geweten

 

dat hoop je doch is die hoop

geen droom: het masker is

van leder en waarvan

zijn de wangen?

06:32 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-08-15

Bob Pleysier in DM

EU-topia in Noord-Afrika

 

Bob Pleysier, voormalig directeur-generaal van Fedasil, heeft het nog altijd niet begrepen. Hij droomt van een megapolis in Noord-Afrika die Europa zou imiteren en de Afrikaanse vluchtelingen op zou vangen. Hiermee doet hij niets anders dan het concept van Fort Europa versterken: hou de migratie buiten onze grenzen.

Wanneer zullen opiniemakers (en politici) eens afleren om de migratie louter als een probleem voor te voorstellen? Voor ons verouderend continent kunnen migranten een weldaad zijn, zowel economisch als voor het geheel van de samenleving. Wel moeten wij op onze strepen staan en blijven hameren op onze basisprincipes zoals de scheiding van kerk en staat en de gelijke rechten voor man en vrouw.

Maar de rest is een zaak van gastvrijheid en tolerantie. En tot beide zijn we verplicht op basis van onze grote ethische codes: de christelijke en de humanistische.

Fort Europa is een aanslag op onze eigen ethiek.

 

 

 

06:06 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

theologie

theologie

 

wie bedacht de goden

bij verbaasde ogen

en lippen  die trilden

van angst

 

is het dezelfde geweest

die een bizon tekende

en al de dieren van de jacht

 

gebeurde het al vroeger

toen de taal nog uitgestoten

werd als verwarde kreten

 

en later kwam de sjamaan

die danste om het vuur:

de eerste der profeten

 

hij vond het chanten uit,

een zingzang van verhalen

en men volgde hem

in een roes van bacchanten

 

en na eeuwen en eeuwen

de predikanten die pretendeerden

voor het eerst te zien en namen

te horen in de huilbui van de wind

 

ach, de mens, hij was en bleef een kind

dat dolgraag geloofde zoals vandaag

aan een lieve sint en aan een vader

die moordt en doodslaat en toch bemint

04:55 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-08-15

Paul Simon

Paul Simon en de klaproos

 

Wellicht uit nostalgie heb ik onlangs twee cd’s van Paul Simon gekocht: Bridge over Troubled Water (met Art Garfunkel) en Graceland (met Zoeloebegeleiding).

Iedereen kent het zoeterig klinkend melodietje van ‘El condor pasa’: het is een liedje vol beeldspraak waarover toch wel iets te zeggen valt. Zo wordt gezongen: ‘I’d rather be a hammer than a nail’. Vrij vertaald: ik sla liever dan dat ik geslagen word.

Ik wil geen wereld waarin geslagen wordt maar een wereld van samenwerking en verdraagzaamheid. Naar mijn aanvoelen heeft de tekstschrijver niet lang genoeg nagedacht over de strekking van deze metafoor.

Zoiets gebeurt wel meer in liedjesteksten en in gedichten. Zo heb je het wereldberoemde gedichtje ‘In Flanders Fields’. Dit korte gedicht is de aanleiding geworden van de cultus van de klaproos als symbool van een wil tot vrede. Terwijl de laatste strofe toch compleet het tegenovergestelde zegt: die strofe is een niet mis te begrijpen oproep om de strijd verder te zetten desnoods van generatie op generatie. Om die reden heb ik de klaproos altijd een dubieus symbool gevonden net als de ware overwoekering aan herdenkingen van ‘de Groote Oorlog’. In het Frans komt daar altijd een zweem van grandeur bij en grandeur was nu toch wel het laatste wat er in de loopgraven aan te treffen viel.

Bij die loopgraven denk ik altijd aan ratten, stront en slijk, en aan kapot geschoten gezichten en uitpuilende darmen. Dus het tegendeel van poëzie en romantiek.

De vraag is of de organisatoren van de herdenkingen ooit tot dit inzicht zullen komen: de herdenkingen betekenen zoveel voor het toerisme in de Westhoek dat de kritische zin lijkt ingeslapen.

de haan 18 aug. 15

11:35 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

troostgedicht

 

troostgedicht

- voor Dirk -

 

afscheid nemen dat neemt je af:

minstens een vriend van jaren

en begraven is opgraven

van wat bijna vergeten was

 

hoe moeten we geliefde doden eren:

door het schilderen van een gedroomd

portret, in verzen die geen lezer

kan verteren of simpel in een snik

 

en zeggen: ik neem het van je over,

wat jij begon heb ik voltooid;

zeker, we gingen eigen wegen

doch de vlam van toen die doofde nooit

 

en na de treurnis komt de vreugde:

zo’n vriend heb ik gekend,

niet te vervangen  omdat hij deugde,

geen gluiperd doch een echte vent

09:59 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-08-15

Varoufakis in Knack

Yannis Varoufakis in Knack

 

Het is een beetje laat om ernaar te verwijzen, maar in Knack van vorige week staat een leerzaam interview met deze Griekse ex-minister van Financiën: het interview is overgenomen van het Duitse blad Stern, niet bepaald een linkse publicatie.

Van bij het begin heb ik een zwak gehad voor deze flamboyante professor. Hij was een eenling die het ongewapend moest opnemen tegen de grote tenoren van de Europese politiek, een politiek die de laatste jaren wordt gedomineerd door het genadeloze neoliberalisme en nog enkel kan denken aan besparingen ook als die neerkomen op een schrijnende verarming.

In het interview kan ik Varoufakis niet betrappen op een onwaarheid, hoewel ik geprobeerd heb zo kritisch mogelijk te lezen.

In het conflict tussen de trojka met de EU en Griekenland is volgens mij het kernprobleem de miskenning van de Griekse democratie: het Griekse volk heeft zich tweemaal (bij de verkiezingen en bij het referendum) uitgesproken tegen dit inleveringsbeleid. En tegelijk moesten de Grieken in de buitenlandse media een ware hetze ondergaan, een hetze die het clichématig had over de luie en corrupte Zuiderlingen. Terwijl nader onderzoek bewijst dat de Griek even hard werkt als de Duitser.

Dijsselbloem en co hameren erop dat er nu eenmaal Europese regels bestaan waarop geen uitzondering is toegestaan. Als die regels echter inhouden dat ze een aanslag plegen op de democratie in een lidstaat, dan zitten ze grondig fout.

In deze zin is de Griekse crisis ook een test case voor het democratisch gehalte van onze EU. Ik maak me daaromtrent grote zorgen. Welk land zal het volgende zijn in de besparingswoede?

de haan 17 aug. 15

20:07 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

gefaald ?

gefaald?

 

men kan maar geven

wat men heeft: ken jezelf

en jouw vermogen

en niemand voelt zich

opgelicht, niemand wordt bedrogen

 

een lange weg heeft hij afgelegd

en nog laat hij zich verleiden

tot wat hem nooit iets heeft gezegd,

paden die hij dient te mijden

 

ken jezelf: je bent er geen

die tot de goden zal behoren;

een mens ben je en slechts één,

dat weet je van te voren

 

dus: voer het woord en volg

je genade en je zegen;

waag je niet op een godenwolk,

blijf op aardse wegen

07:06 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

lemming

lemming

 

na het schrijfwerk schrijden

de uren als schaduwen

naar hun ravijn

 

zo besta je halve dagen

en verdoofd dan treed je

in de koker van de slaap

 

dat zag je op Père Lachaise:

naakte doden en het zwarte gat

niemand hoefde de weg te wijzen

ze liepen door als de befaamde rat

 

doch voor de poort zal sluiten,

het hek van het betonnen blok,

ga jij je aan het woord te buiten

ook al hoor je de verdoemde klok

05:55 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-08-15

even vermoeid

vermoeid

 

zenuwen vermoeien – niets bijzonders

hoef je te doen: de spanning zal je

ondergraven zoals de molm een plank

 

dan zak je door een vloer

zoals in dat krot in Gent

waar de kelder onder water stond

 

behelp je zelf: zoek een mond

die teder wil praten, zoek eens

handen die strelend over je gaan

 

zoals een uitgewoelde branding

het strand aanraakt, schaaldieren

aan laat spoelen: eetbare of die

je meeneemt om hun glans

 

soms dan hoor je het kraken

bij elke stap: vermijd de pieterman

die je zolen maanden doet branden

 

zo genees je aan zee: zij neemt

zenuwen over en lost ze op –

ga zeilen, voer een vlag van

overgave in de top

12:14 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

in bewaring

in bewaring

 

bewaar mijn woorden

en vergeet me maar:

ik was de makke dienaar

en niet de bevelende meester

 

sla op, druk af en toon

het aan je vrienden

misschien vraagt er een

waar ik woon, maar

niemand hoeft me hier te vinden

 

want meer heb ik niet te bieden

dan wat weke bloemen in een vaas:

woorden die aan mij geschieden

wanneer ik stamel of raas

07:28 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |