06-09-15

historisch perspectief

historisch perspectief

 

Wat me al te vaak stoort aan commentaren bij de actualiteit is het gebrek aan historisch perspectief, in het bijzonder wanneer het gaat om de vluchtelingen uit Syrië.

Ik recapituleer. Assad was weldegelijk een dictator toen de opstand uitbrak. Hij onderdrukte elke oppositie met geweld en maakte zich schuldig aan folteringen in zijn gevangenissen: zie de rapporten van Amnesty en Human Rights Watch. De rebellie was aanvankelijk in handen van mensen die op het godsdienstige vlak gematigd konden genoemd worden. Om die een kans te geven heb ik meermaals opgeroepen om de vliegvelden van Assad uit te schakelen zonder burgers te treffen. Op die manier werden twee dingen gerealiseerd: de burgeroorlog zou vlugger beëindigd zijn en die meer dan 200 000 gebombardeerde en vermoorde burgers waren niet nodig geweest. Met als directe gevolg: minder vluchtelingen, ook niet in eigen land. En de zogeheten Syriëstrijders – die eerst in actie kwamen vanwege de onverschilligheid van het Westen en de onwil van Rusland en China – zouden niet anders geweest zijn dan de linkse vrijwilligers die in de jaren 1930 in Spanje gingen vechten tegen Franco.

Nu zijn er krankzinnige radicale bendes bijgekomen die oorlogsmisdaden hebben gepleegd. En om die reden terecht worden vervolgd.

Ten tweede – omdat men dus niet direct heeft ingegrepen – zijn er vluchtelingenkampen ontstaan in de armere buurlanden: Jordanië, Libanon en Turkije. Mensenrechtenorganisaties hebben onmiddellijk gewaarschuwd voor de onleefbaarheid van deze kampen. Kinderen konden niet naar school, er waren geen of veel te weinig medische hulpposten, de tenten waren erbarmelijk. En dat voor miljoenen vluchtelingen, heel wat meer dan de duizenden die de overtocht naar Europa hebben gewaagd. Met talloze slachtoffers op zee en met het floreren van de mensensmokkel als gevolg.

Over die mensensmokkel dit nog: smokkel komt enkel voor in de illegaliteit - dat wil in dit geval zeggen: wanneer de ‘normale ‘ vluchtwegen zijn afgesneden.

En zo zijn we gekomen tot een derde fase: die van het gekibbel over open of gesloten grenzen, over hoeveel we er kunnen opnemen en of dit geen aanslag zal betekenen op onze sociale zekerheid. In deze derde fase tekenen zich onder de bevolking duidelijk twee kampen af: zij die ten allen prijze de vluchtelingenstroom willen tegenhouden – zoals de neonazi’s in Duitsland. En zij die willen helpen en die bewijzen dat de naastenliefde en de solidariteit in onze landen nog niet dood zijn. Voor deze mensen heb ik het grootste respect.

Eerder heb ik al meermaals geschreven dat opiniemakers en politici ook volksopvoeders zijn: zij kunnen door hun taalgebruik een van beide kampen doen groeien. Iedere lezer kan zelf vaststellen welke stemmen werken als ophitsers van de vijandigheid. Mijn grootste misprijzen voor deze demagogen.

Wat ik met deze al te korte tekst wil aantonen is dat men moet leren het moment ‘nu’ te verlaten, men moet altijd terug gaan in de tijd en de voorgeschiedenis van een probleem in acht nemen. Enkel op die manier kan je tot een rechtvaardig oordeel komen en kan je weten aan welke kant je moet staan.

Wat niet wegneemt dat zelfs zonder deze historische kennis iedereen een geweten zou moeten hebben en dit geweten volgen om het goede te doen.

de haan 6 sep. 15

 

17:04 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

"Om die een kans te geven heb ik meermaals opgeroepen om de vliegvelden van Assad uit te schakelen zonder burgers te treffen. Op die manier werden twee dingen gerealiseerd: de burgeroorlog zou vlugger beëindigd zijn en die meer dan 200 000 gebombardeerde en vermoorde burgers waren niet nodig geweest"

Gesteld nog dat met vliegvelden uit te schakelen, de burgeroorlog zou beëindigd geweest zijn (wat mij verre van zeker lijkt, de wet actie-reactie indachtig...) dan nog vind ik dat het westen niet kan aansprakelijk gesteld worden voor de Syrische vluchtelingen . De aanleiding is - zoals u zelf ook aangeeft - het regime in Syrië en niet het al dan niet ingrijpen van het westen.
Bovendien moet militair interventie kunnen rekenen op een VN-mandaat en dus op de steun van Rusland (dat een bondgenoot van Syrië is). Mocht de VS het regime van Assad kunnen onverwerpen hadden ze dat volgens mij al lang gedaan.

"De rebellie was aanvankelijk in handen van mensen die op het godsdienstige vlak gematigd konden genoemd worden."

Het hangt er maar vanaf wat je als maatstaf en referentiepunt neemt om van 'gematigd' te spreken. Om het met een boutade te stellen: als persoon A iemand die zich niet aan de godsdienstige voorschriften houdt 100 zweepslagen wil geven, terwijl persoon B vindt dat 'slechts' 10 zweepslagen kunnen volstaan, betekent nog niet dat B 'gematigd' is (althans toch niet volgens onze gangbare westerse normen)

Gepost door: demos | 06-09-15

De commentaren zijn gesloten.