27-09-15

reacties Skynetblogs

reacties op Skynetblogs

 

Mijn blog bij Skynet lokt de domste reacties uit die men zich kan voorstellen. Zo schrijft er nu iemand dat mijn nichtje wel een schrandere meid moet zijn omdat ze weerstaat aan mijn linkse indoctrinatie.

Het eerste is correct: deze jonge vrouw is hoogbegaafd en heeft een sterke persoonlijkheid. Maar het tweede element is te belachelijk voor woorden.

Om te beginnen zien we elkaar helaas veel te weinig zodat het al fysiek onmogelijk is om haar te indoctrineren. Ten tweede kunnen de oud-leerlingen onder mijn lezers bevestigen dat indoctrinatie steeds verre van mijn gedachten is geweest: ik wil integendeel zelfstandig denkende jonge mensen helpen vormen. En in de mate dat zij daarvoor ontvankelijk waren, is mij dat ook gelukt. En daar ben ik als oud-leraar toch wel een beetje trots op.

Eigenlijk zou ik deze oliedomme reacties moeten verwijderen: ze halen het niveau van mijn blog omlaag. Maar jullie weten waar mijn grenzen liggen: wat ik ervaar als racisme of haatzaaierij vliegt eruit. Ik word graag tegengesproken: dat ligt in mijn natuur. Maar dan wel met argumenten en niet met losse flodders of verdachtmakingen die op niets berusten.

In feite, als ik de balans opmaak na jaren aanwezigheid op Skynet, is er maar één kritische lezer die aan mijn voorwaarden voldoet, ook al stelt hij mijn geduld erg op de proef. Hij bevindt zich in het kamp van de separatisten, is steeds ‘contrarie’ wat wil zeggen dat ik maar wit hoef te zeggen en hij zegt al zwart. Doch meestal gebeurt dit op een beleefde manier én met argumenten die mij iets kunnen bijleren over de manier van denken in het rechtse kamp.

Ik behoef geen fanclub, al weet ik dat vooral mijn gedichten bij velen in de smaak vallen en bij anderen ook mijn opiniestukken. In essentie ben ik een zoekende geest: bijval geeft mij moed om verder te zoeken en daarmee ben ik tevreden.

de haan 27 sep. 15

18:45 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

CENSUUR ! CENSUUR! :-)

Gepost door: Adolf Leemans | 27-09-15

“In feite, als ik de balans opmaak na jaren aanwezigheid op Skynet, is er maar één kritische lezer die aan mijn voorwaarden voldoet, ook al stelt hij mijn geduld erg op de proef. Hij bevindt zich in het kamp van de separatisten, is steeds ‘contrarie’ wat wil zeggen dat ik maar wit hoef te zeggen en hij zegt al zwart. Doch meestal gebeurt dit op een beleefde manier én met argumenten die mij iets kunnen bijleren over de manier van denken in het rechtse kamp.”

Ik vermoed dat dit over mij gaat. Ik ben dus beleefd en heb argumenten (waarvoor dank) maar anderzijds ben ik separatist, steeds ‘contrarie’ en behoor ik tot het ‘rechtse kamp’. Het is misschien nogal tegenstrijdig dat ik dat doe, maar toch wil ik hierop even reageren.

Vooreerst zie ik mezelf niet als een separatist. België mag voor mij blijven (met belangrijkste argument: wat anders met Brussel?) maar niet ten allen prijze. Ik ben ook geen nationalist die vind dat elke taalgemeenschap persé een eigen natie moet hebben. Diverse landen (zoals Zwitserland) tonen aan dat dat niet hoeft, zolang de deelstaten een verregaande autonomie hebben. Maar ik zie wel belangrijke verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië en dat vraagt op diverse vlakken ook om een ander beleid. Vroeg of laat komt er een nieuwe staatshervorming op tafel. Of België op termijn zal blijven bestaan, zal hierbij voor een groot stuk van Wallonië zelf afhangen. Als Wallonië op elke rechtmatige vraag van Vlaanderen ‘non’ antwoordt (zoals Milquet destijds), dan werkt Wallonië het separatisme zelf mee in de hand.

Ten tweede, wat het contrarie betreft, hou ik van debat en verschillende meningen en deze blog biedt mij daartoe ruimschoots de mogelijkheid, gezien ik het met vele argumenten en stellingnames inderdaad niet eens ben. Maar het is heus niet zo dat ik zwart zeg omdat u wit zegt. Want dan zou ik mijn mening laten afhangen van de uwe en dat is hoegenaamd niet het geval. Uw pleidooi voor zelfbeschikkingsrecht inzake sommige ethische kwesties (bv. abortus, euthanasie, …) deel ik bijvoorbeeld grotendeels. Net als u ben ik ook voorstander van duurzaam en ethisch ondernemen.  
Ik waardeer verder ook echt de maatschappelijke betrokkenheid die spreekt uit uw teksten, alleen denk ik dat bepaalde van de oplossingen die u aanreikt – die op zich wel goed bedoeld zijn – meer kwaad dan goed zouden doen. Ik geloof namelijk niet in een maakbare samenleving. Het kan misschien wel, maar het verleden heeft aangetoond dat het niet blijft duren en vaak meer schade aanricht dan wat anders. Een goed politicus mag zich niet enkel laten leiden door grote idealen en principes die hij/zij ten allen tijde wil doordrukken. Een goed politicus geeft een bepaalde richting aan, durft daarbij soms wel tegen de stroom in te roeien, maar kijkt altijd achter zich of de bevolking nog volgt. Een goed politicus houdt dus rekening met het maatschappelijk draagvlak, zonder daarom persé de bevolking naar de mond te praten of te draaien met de wind. U hecht zeer veel waarde aan bepaalde idealen (zoals gelijkheid, solidariteit of ‘diversiteit’). Dat mag natuurlijk. Iedereen moet uw vrijheid daarin ook respecteren. Maar u mag niet willen dat iedereen die idealen even belangrijk vindt als u. Want als u dat consequent zou willen opleggen of opdringen langs politieke weg, dan belemmert u anderen in hun vrijheid. Naarmate een politicus zijn idealen éénzijdig wil opleggen aan de bevolking, zonder rekening te houden met het maatschappelijk draagvlak en met het algemeen belang, verglijden we eigenlijk steeds meer richting een totalitaire staat. Mijn indruk is - afgaande op uw teksten - dat u dat wel eens vergeet, wat natuurlijk niet betekent dat uw idealen op zich verkeerd zouden zijn.

Ten derde zou ik ook ‘rechts’ zijn. Zoals u allicht al gemerkt hebt, heb ik inderdaad waardering voor de politicus Bart De Wever, wat nog niet betekent dat ik het altijd met hem eens ben, laat staan met alle N-VA- standpunten. Ik ben bijvoorbeeld tegen rekeningrijden en tegen het instandhouden van het fiscaal voordeel voor bedrijfswagens. Van figuren als Geert Bourgeois, Ben Weyts of Philippe Muytters loop ik ook niet bepaald warm. Zij stralen degelijkheid uit en doen geen ‘zotte dingen’, maar ik zou niet weten op welke manier zij tot dusver verder ‘de kracht van verandering’ belichamen. Ik zou begot ook niet weten op welke partij ik zou moeten stemmen mochten het vandaag Vlaamse verkiezingen zijn.
Wat links of rechts is, vind ik vaak ook zeer relatief, zeker in de beeldvorming.
Als De Wever zegt dat de overheid een actiever inburgeringsbeleid moet voeren, dan is dat rechts. Zegt een socialist dat, dan is dat links.
Vond je in de jaren ‘70 dat godsdienstvrijheid ondergeschikt moest zijn aan bepaalde andere vrijheden of rechten (zoals bijvoorbeeld vrouwen- of holebirechten), dan was je links. Vind je dat vandaag, dan word je al vlug als rechts (want ‘islamofoob’) aanzien. Om maar te zeggen dat het ook vaak een kwestie van perceptie en tijdsgeest is.
Ikzelf ben bijvoorbeeld voor meer democratie en voor bindende referenda. Is dat rechts of links?
Mijn indruk is dat je in Vlaanderen voor sommigen al vlug tot de rechterzijde behoort, maar ik heb de political compass https://www.politicalcompass.org/
eens ingevuld, en daar bevind ik mij zowel op de sociaal-economische als op de levensbeschouwelijke lijn ter linkerzijde (‘libertarian left’).

Gepost door: demos | 28-09-15

Ik vind het altijd grappig als sommigen (ik denk dan in het bijzonder aan anti-socialistische ideologen als die van N-VA) zeggen dat ze niet in de 'maakbare samenleving' geloven, terwijl ze voortdurend van het tegendeel blijk geven in hun discours. Alleen zweren ZIJ bij sociaal-culturele zaken, zoals taal en 'onze waarden en normen' (wat die dan ook mogen inhouden), en niet bij sociaal-economische elementen (waartoe socialisten en andere linksen zich zouden beperken - althans in de gehanteerde karikaturen ervan). Wat zou je die culturele bouwstenen middels cursussen willen opleggen (vrijwilligheid past niet in een wereldbeeld waarbij de mens voorbestemd is om te parasiteren), als je niet gelooft je de samenleving kan 'maken'. Waarover heeft een Bart De Wever het anders, als hij zijn boeken titels geeft als 'Werkbare waarden' en 'Het kostbare weefsel' (in de tijd toen hij nog een weliswaar conservatieve maar kritische intellectueel was en nog geen cynische machtswellusteling)?

Gepost door: K. Artman | 28-09-15

@Artman,
als ik zeg dat ik niet geloof in de maakbare samenleving, dan bedoel ik daarmee niet dat ik tegen wetten en regels ben. Ik bedoel daarmee bijvoorbeeld niet dat ik tegen verkeersregels- of boetes ben, tegen het verplicht dragen van de veiligheidsgordel, tegen alcoholcontroles etc...
Verplichte inburgering (waarvan ik overigens vermoed dat een meerderheid van de bevolking hier voor is) als voorbeeld dat iemand zou geloven in de maakbare samenleving, vind ik dan ook niet zo geslaagd.
Wat ik daarmee wel bedoel, is dat wetten de maatschappelijke 'consensus' moeten volgen en niet omgekeerd. Een wet is voor mij niet persé goed omdat hij ons een stap dichter bij 'de ideale samenleving' zou brengen (bv. voor sommige progressieven een samenleving van 'gelijkheid', 'solidariteit' en 'diversiteit') maar wel als de wet uit zichzelf billijk en rechtvaardig is, niet-discriminerend (ze moet dus voor iedereen gelijk gelden in gelijke omstandigheden) liefst op een zo breed mogelijk maatschappelijk draagvlak kan rekenen en het algemeen belang dient. Volgens mij zou een wet bij referendum ook ongedaan gemaakt moeten kunnen worden en zouden burgers ook zelf initiatiefrecht moeten kunnen nemen om wetten bij bindende referenda voor te leggen. Ik pleit dus voor een overheid die zich terughoudend en neutraal opstelt en niet vanuit grote principes of idealen éénzijdig top-down wetten gaat opleggen.

Cultuur is het resultaat van hoe we dagelijks spontaan met elkaar omgaan. Ik zie dus niet in waarom een politicus die 'normen en waarden' belangrijk vind, daarom zou geloven in een maakbare samenleving.
Maar op twee punten volg ik je wel. Als ik je goed begrijp, alludeer je op de verplichte inburgering. Zelf ben ik ook niet zo gewonnen voor die verplichte inburgering voor iedereen. Voor wie hier definitief verblijfsrecht wil of de Belgische nationaliteit wil verwerven, lijkt het me logisch dat deze moet slagen op een inburgeringsproef. Maar voor wie hier tijdelijk werk of studeert of tijdelijk verblijfsrecht krijgt als vluchteling, ben ik geen voorstander van verplichte inburgering. Ik denk dat inburgering ook enkel maar werkt bij degenen die zich kunnen/willen/mogen aanpassen en inburgeren. Bij degenen waar dit niet het geval is, lijkt verplichte inburgering mij verloren energie en geld.
Ten tweede is het inderdaad zo dat niet enkel socialisten geloven in de maakbare samenleving. Iemand als Guy Verhofstadt (zeker de Verhofstadt van de burgermanifesten) doet/deed dat ook. Ik denk dan bijvoorbeeld aan zijn libertarisch idee dat burgers het recht moesten hebben om uit de staat te stappen. Dat idee vond ik in theorie nog zo gek niet, maar in de praktijk is zoiets niet werkbaar en er was ook geen voldoende draagvlak voor bij de bevolking. Dus kan zowel een libertariër (die sociaal-economisch zeer rechts is) als een communist (die zeer links is) voor de maakbare samenleving zijn. Beiden zijn gevaarlijk, maar een communist toch nog vele malen gevaarlijker dan een libertariër gezien de eerste zijn ideologie geweld kan rechtvaardigen als een burger zijn wil (bv. afstaan van eigendom) niet volgt, terwijl de consequente libertariër daarentegen het no-harm principe (zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Schadebeginsel)zal blijven verdedigen.

Gepost door: demos | 29-09-15

Het grote probleem is: wat is de 'maatschappelijke' consensus? En is die wel zo neutraal? Door een leider met retorisch talent kunnen hele massa's bange en wantrouwige mensen in een heilloze richting gaan marcheren en ook geloven dat dat louter een kwestie van 'gezond verstand' is, die ideologisch 'neutraal' is, TINA als het ware... En voor we het goed en wel beseffen wordt de doodstraf weer ingevoerd (als de 'consensus' dat lijkt te vragen), en zijn eersterangs- en tweederangsmensen weer een realiteit.

Overigens: waarom zouden 'gelijkheid' en 'solidariteit' niet net zo goed na te streven en door de overheid te stimuleren waarden zijn, net als 'billijkheid' en 'rechtvaardigheid' - die u wèl met de wet zou bijsturen (net als ikzelf, trouwens)? (Over 'diversiteit' valt te discussiëren, omdat een feitelijke vaststelling niet noodzakelijk goed of slecht is. Maar 'vrijheid' zou ik er dan weer aan toevoegen.) Onze democratische rechtsstaat (billijkheid en rechtvaardigheid) en de waarden van de Verlichting (vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid) zijn twee zijden van eenzelfde beschavingsideaal. Is het zelfs geen schuldig verzuim, als beleidsmakers niet proberen de samenleving volgens die waarden te 'maken'?

En ik blijf erbij dat zowel u als ik, zowel nationalisten (ik beweer niet dat u een nationalist bent) als socialisten, niet zozeer verschillen in 'al of niet maakbaar', maar eerder in wàt er maakbaar is. Want (bijvoorbeeld) taal is inderdaad héél belangrijk voor integratie in de samenleving, maar de absolute waarde die nationalisten eraan hechten (het wordt een fetish, een symbool, een dogma), getuigt meer van een gelóóf in de werking ervan dan van kritisch en pragmatisch gebruik ervan op basis van 'wetenschap' (wat werkt, wat werkt niet).

Gepost door: K. Artman | 29-09-15

Deze discussie wil ik wel nog even voortzetten omdat Artmans' zijn inzichten m.i. wel interessant en relevant zijn.

"Het grote probleem is: wat is de 'maatschappelijke' consensus? En is die wel zo neutraal? Door een leider met retorisch talent kunnen hele massa's bange en wantrouwige mensen in een heilloze richting gaan marcheren en ook geloven dat dat louter een kwestie van 'gezond verstand' is, die ideologisch 'neutraal' is, TINA als het ware... En voor we het goed en wel beseffen wordt de doodstraf weer ingevoerd (als de 'consensus' dat lijkt te vragen), en zijn eersterangs- en tweederangsmensen weer een realiteit."

Ik heb nooit beweerd dat de maatschappelijke consensus neutraal is. Ik heb 'consensus' inderdaad ook tussen aanhalingstekens geplaatst, omdat nooit 100% van de bevolking voor of tegen iets zal zijn. Verder heb ik toch meer vertrouwen in de bevolking als u. Het risico bestaat inderdaad dat een charismatisch leider (zoals Hitler) mensen in een bepaalde richting drijft, maar ik denk dat er voldoende garanties zijn in ons systeem om dat te vermijden.
bv. nu wordt Bart De Wever aanzien als machtigste man van Vlaanderen. Een politoloog als Carl Devos pikt dat kritiekloos op, maar is dat wel zo? Is dat gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek of op - met alle respect - een onderzoekje van Ivan Devadder? En als BDW inderdaad de machtigste man is van Vlaanderen, dan nog kan hij alleen niets doen, want voor alles heeft hij steun nodig van zijn coalitiepartners.

Zelf ben ik verder absoluut geen voorstander van de doodstraf, maar mocht een democratische meerderheid van de bevolking dat bij referendum willen invoeren, dan vind ik dat we dat moeten respecteren. Er moeten wel een aantal voorwaarden vervuld zijn dan.
Een belangrijk voorwaarde vind ik alvast de vrije meningsuiting. Zowel de voor- als tegenstanders van de doodstraf moeten hun mening kunnen geven. Een voorwaarde hiermee samengaand is de vrije informatievergaring. Iedereen die hierin geïnteresseerd is, moet dus info kunnen vergaren over dit thema (of over eender welk thema waarover bij referendum gestemd is). Het internet biedt daartoe tegenwoordig uiteraard zeer veel mogelijkheden.
Als we in een situatie terechtkomen waarin er geen vrije meningsuiting meer is, niet vrij info kan vergaard worden en geen kritiek meer mogelijk is op de 'grote leider', dan wordt het inderdaad gevaarlijk. Referenda kunnen dus inderdaad maar werken in een samenleving die voldoende vrijheden waarborgt.

"Overigens: waarom zouden 'gelijkheid' en 'solidariteit' niet net zo goed na te streven en door de overheid te stimuleren waarden zijn, net als 'billijkheid' en 'rechtvaardigheid' - die u wèl met de wet zou bijsturen (net als ikzelf, trouwens)? (Over 'diversiteit' valt te discussiëren, omdat een feitelijke vaststelling niet noodzakelijk goed of slecht is. Maar 'vrijheid' zou ik er dan weer aan toevoegen.) Onze democratische rechtsstaat (billijkheid en rechtvaardigheid) en de waarden van de Verlichting (vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid) zijn twee zijden van eenzelfde beschavingsideaal. Is het zelfs geen schuldig verzuim, als beleidsmakers niet proberen de samenleving volgens die waarden te 'maken'?"

Er is niet zoiets als 'de overheid' en 'de mensen'. De overheid, dat zijn 'wij'. Of althans: zo zou het toch moeten zijn. Of om Einstein te citeren: „Der Staat ist für die Menschen und nicht die Menschen für den Staat“.
Verder is er op zich inderdaad niets verkeerd met 'solidariteit' of 'gelijkheid'. Als bv. een meerderheid van de bevolking vindt dat de belastingen hoger moeten voor wie veel verdient en de uitkeringen en leeflonen omhoog, dan moet dat gerespecteerd wordt. Maar ik behoor daar niet toe, althans in België niet (in de VS of UK zou dat misschien wel het geval zijn) Solidariteit opgelegd van overheidswege (in de vorm van inkomensherverdeling) wijs ik zeker niet af. Maar ik vind wel dat er grenzen aan zijn. En over het algemeen vind ik vrijheid belangrijker dan 'solidariteit. Want vrijheid staat solidariteit niet in de weg, maar omgekeerd staat opgedrongen solidariteit van overheidswege wel vrijheid in de weg.

"En ik blijf erbij dat zowel u als ik, zowel nationalisten (ik beweer niet dat u een nationalist bent) als socialisten, niet zozeer verschillen in 'al of niet maakbaar', maar eerder in wàt er maakbaar is. Want (bijvoorbeeld) taal is inderdaad héél belangrijk voor integratie in de samenleving, maar de absolute waarde die nationalisten eraan hechten (het wordt een fetish, een symbool, een dogma), getuigt meer van een gelóóf in de werking ervan dan van kritisch en pragmatisch gebruik ervan op basis van 'wetenschap' (wat werkt, wat werkt niet)."

Het zal je misschien verbazen, maar ik geef je daarin gelijk. Het is ook niet persé omdat iemand socialist is of nationalist, dat hij daarom in een maakbare samenleving gelooft. Alles hangt er vanaf in welke mate je je ideologie wil doordrukken. Als een nationalist gelooft dat alles beter wordt als 'zijn volk' een eigen natie heeft en dat persé wil doordrukken, ongeacht of zijn volk daar nu al dan niet voorstander van is, dan gelooft die natuurlijk ook in de maakbare samenleving. Idem mocht hij geloven dat alle integratieproblemen opgelost zullen zijn als iedereen dezelfde taal spreekt (dat is natuurlijk niet het geval, al vind ik zelf ook wel dat wie Belg wil worden een basiskennis Frans of Nederlands moet hebben, naargelang waar hij woont)

Gepost door: demos | 29-09-15

De commentaren zijn gesloten.