08-10-15

laatste gedicht Zakynthos

Zakynthos XIV

 

nacht over Vasilikos

 

nacht zo trage nacht

de hanen mogen kraaien:

een Griekse nacht die haast zich niet

 

en jij moet naar woorden grijpen

bij een schemerlamp:

zij slaapt en zij moet slapen,

de dagen hebben haar overmand

 

zo traag doven de sterren

de dageraad die talmt

terwijl in jou de frasen rijpen:

jij blijft een toren die galmt

 

vergeten de naam van het dorp

waar een metselaar zijn leven wijdde

aan de bouw van een fraaie spits

 

zo ben jij: heel alleen

en steen na steen aan het bouwen

in deze nacht zo trage nacht

nadat je een plas niet op kon houwen

08:58 Gepost door staf de wilde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.